Malinka Wombat i Koala

Malinka Wombat i Koala autorstwa Marcin Kozieł to pełna humoru i ciepła historia dla najmłodszych czytelników, którzy lubią zwierzęta, przygody i sporą dawkę śmiechu. To kolejna część serii o sympatycznej wombatce, młodszej siostrze znanego z podróżniczych książek Maksymiliana Wombata, która tym razem zabiera dzieci na Chi-chi-górkę – miejsce, gdzie zawsze wydarza się coś zabawnego. Malinka wybiera się tam z Mamą, nie spodziewając się, że spotka po drodze prawdziwego dowcipnisia – Koalę, który uwielbia ćwiczenia gimnastyczne. To właśnie on staje się impulsem do zorganizowania w lesie wielkiej, radosnej gimnastyki. Do wspólnej zabawy dołączają Pan Emu, Kangurek i Klops, a każde z nich wnosi do spotkania coś od siebie. Fabuła jest prosta, dynamiczna i idealnie dopasowana do młodego odbiorcy – krótkie, zabawne dialogi oraz lekkie opisy sprawiają, że historię czyta się z przyjemnością zarówno podczas wspólnego czytania z rodzicem, jak i samodzielnie przez początkujących czytelników. Pod warstwą humoru kryje się ważne przesłanie. Książka pokazuje, że ruch może być źródłem radości, a wspólna aktywność buduje więzi i wzmacnia poczucie przynależności do grupy. Bohaterowie nie rywalizują ze sobą, lecz wzajemnie się wspierają i dopingują. Każdy może ćwiczyć na swój sposób, zgodnie ze swoimi możliwościami. To cenna lekcja dla dzieci, które uczą się funkcjonowania w przedszkolu czy szkole – współpraca, akceptacja i życzliwość okazują się ważniejsze niż bycie najlepszym. Opowieść wzbudza przede wszystkim radość i poczucie bezpieczeństwa. Jest w niej dużo dziecięcej spontaniczności, ciepła i lekkości. Mały czytelnik łatwo utożsamia się z Malinką, odczuwa ciekawość wobec nowych zwierzęcych bohaterów i razem z nimi przeżywa drobne sukcesy. Książka zostawia po sobie pozytywną energię i zachęca do własnej aktywności. Dużą rolę odgrywają barwne, całostronicowe ilustracje, które doskonale oddają emocje bohaterów. Kolorowe, pełne detali i humoru obrazy nie tylko uzupełniają tekst, ale często dopowiadają żart sytuacyjny czy pokazują zabawny szczegół, który zachwyci najmłodszych. Dzięki nim dzieci poznają także charakterystyczne cechy australijskich zwierząt, co w naturalny sposób łączy przygodę z elementami edukacyjnymi. „Malinka Wombat i Koala” najlepiej sprawdzi się dla dzieci w wieku od około 4 do 8 lat. Dla przedszkolaków będzie doskonałą książką do wspólnego czytania, a dla uczniów pierwszych klas – lekką, przyjemną lekturą do samodzielnego odkrywania. To pogodna, mądra i pełna uroku historia, która pokazuje, że wspólny śmiech i odrobina ruchu potrafią zamienić zwykły dzień w wyjątkową przygodę.

Malinka Wombat, najsłodsza reporterka w całym wombackim lesie, zabiera nas tym razem na... Chi-chi-górkę. Dziwi was nazwa? Tak naprawdę, to Malinka sama sobie wymyśliła taką nazwę, ponieważ w tym wyjątkowym miejscu zawsze spotyka ją coś zabawnego. Z samego rana, razem z mamą spakowały swoje przybory do malowania i ruszyły w plener. Już po drodze, spotkały pewnego żartownisia, który wystraszył je tak bardzo, że aż padły z wrażenia. Tym małym żartownisiem był młody koala, który czmychnął swojej mamie i łobuzował po lesie. Inne zwierzęta już szukały małego gagadka i gdy wszyscy się spotkali, to całą gromadką ruszyli w kierunku zmartwionej koalowej mamy. Gdy tak sobie wędrowali, ujrzeli jaszczurki ćwiczące gimnastykę! To... musiał być dość niezwykły widok😅 Wtedy tez pewna myśl zakiełkowała w głowie małego koali. A może by tak też się po gimnastykować? Przecież, ruch to zdrowie! I tak zaczęły się prawdziwe ćwiczenia dla ducha i ciała, a nawet zawody sportowe! Wszyscy mogli brać w nich udział! A pewna niepozorna dżdżownica zrobiła coś niesamowitego! Każdy może ćwiczyć, a ruch to zdrowie💙 Przepięknie zilustrowana, klimatyczna historia, będąca zaproszeniem do aktywnego spędzania czasu na świeżym powietrzu. Autor pokazuje czytelnikom, że nawet ktoś mały, może ćwiczyć, brać udział w zawodach i... wygrywać! Warto uwierzyć w siebie❤️ Znajdziemy tutaj także garść ciekawostek na temat życia koali. Dla mnie, największym atutem tej pozycji są niesamowite ilustracje, które przykuwają wzrok i idealnie oddają „australijskiego ducha” tej historii.

Bajkę można podsumować słowami, że sport to zdrowie:-) Ale gdybym na tym zakończyła, czułabym jak wiele innych zdań nasuwa mi się na usta, więc wybaczcie, ale muszę i je napisać:-) Po skończeniu ksiązki przypomniałam sobie bajkę ,,Dzika ekipa", gdzie ujrzałam zdjęcia właśnie koali, który najbardziej wtedy marudził. Ale zdjęcie jest przesłodkie:-) To duży format książki ze sztywną okładką i śliskimi stronami, które pięknie błyszczą i mienią się tysiącem barw:-) Druk jest większy składający się z kilku linijek różnie poustawianych na stronie. Samą treść przedstawia nam narrator jednak opisuje nam piękną reporterkę, którą jest najsłodsza Malinka Wombat. Dowiadujemy się gdzie mieszka i z kim, oraz jakie są ich zainteresowania. W głównej roli będzie występowała razem z mamą, która uwielbia wszystko umieszczać na płótnie:-) Razem z nią wybierają się na Chi-chi-górkę, która nie bez powodu nosi taką nazwę. Zawsze na niej spotykają je najzabawniejsze przygody:-) Niedługo potem poczuły, że są obserwowane i przyznaję, że to była lekka nutka chwili, kiedy mnie i córce zrobiło się jakoś mrocznie:-) Następnie atmosfera przeszła na zabawną, więc mama Malinki postanowiła uwiecznić ją jak wszystkie inne prace, farbami na płótnie:-) Z biegiem treści zauważamy jak coraz więcej zwierząt dołącza do ich przygody tworząc barwniejsze sceny oraz żywsze ilustracje:-) I w momencie, kiedy natrafiamy na jaszczurki z przepięknymi strojami do ćwiczeń, które wyginają się niczym baletnice na scenie, już czujemy, że mama Malinki będzie musiała uwiecznić to wszystko na swoim obrazie:-) I teraz najlepsze, reszty wam nie zdradzę:-))) Ale mogę ogólnie dodać, że dowiemy się kilku ciekawostek choćby te, że koala mieszka sobie w torbie mamy dokładnie jak mały kangur w brzuszku kangurzycy. Czasami te najmniejsze stworzenia potrafią pokazać, że są potrzebne, a wszelka współpraca jest konieczna, by wiele osób mogło poczuć się potrzebnych:-) Spodobało mi się to, że pomimo dzielących ich różnic potrafili dobrze się dogadywać oraz biorąc pod uwagę ograniczenia innych, pozwalali im na to, co są w stanie zrobić. Każdy miał coś w czym był dobry i w czym pięknie wyglądał. Dosłownie radość aż wylewa się z tej bajeczki. Serdecznie polecam do przeczytania nie tylko dzieciom, ale i rodzicom, gdyż jest wiele ciekawostek o świecie zwierząt. Myślę, że od trzeciego roku życia już wzbudzi zainteresowanie a końca lat będzie tyle ile człowiek dożyje:-) A teraz dodam wam coś prywatnego. Po skończeniu bajki odczułam szczęście. To chyba najpiękniejsza emocja jaką może przekazać bajka drugiemu człowiekowi:-)