Marta

🧡„Marta” to historia,która pokazuje prawdę,która może być inna niż kreowany obraz dla innych.Skrywana krzywda i manipulacja doprowadza do sytuacji,w którym życie staje na włosku,a wtedy do tragedii dochodzi niespodziewanie… 🧡Zrobiłam reread powieści „Marta” i powiem wam,że po raz kolejny przeżywałam na nowo wydarzenia z życia bohaterki.Emocje były ogromne,gdy prawda ujrzało światło dzienne. W trudnych chwilach możemy zobaczyć,kto jest prawdziwym przyjacielem,mimo że w przeszłości mogliśmy kogoś odrzucić.To pokazuje,że bycie w beznadziejnej sytuacji zawsze można zobaczyć światełko w tunelu.I to światełko daje namiastkę nadziei,że będzie lepiej. 🧡 Nieodzekiwane zwroty akcji,bohaterowie drugoplanowi pokazują,że z trudnej sytuacji można liczyć na coś więcej.To to daje iskierkę wiary,że córeczki bohaterki mogą mieć lepszą przyszłość z mamą niż miały. Moje serce się łamało gdy zobaczyłam prawdziwą twarz męża Marty.Ta twarz jest druzgocąca i tak bardzo brutalna,że mężczyzna potrafi być taki dla swojej żony. 🧡 Książka pokazuje,że nie warto odrzucać prawdziwych przyjaciół dla chęci zadowolenia jednej osoby.Warto walczyć o siebie i dzieci,które pragną prawdziwej miłości i spokoju ogniska domowego. 🧡Spędziłam po raz drugi wspaniały czas z bohaterami i razem z nimi towarzyszyłam w trudnej drodze do sprawiedliwości. 🧡Czytajcie i poznajcie historię Marty-Polecam🧡

Kochane Książkowe Iskierki to było moje pierwsze spotkanie z piórem Eli Downarowicz i już teraz mogę wam powiedzieć, że nie ostatnie. Historia Marty powaliła mnie na kolana. Autorka w tej historii zabiera czytelnika w niezwykle emocjonalną i dramatyczną podróż. Otwiera drzwi do świata kobiety uwikłanej w toksyczny związek, gdzie przemoc psychiczna i fizyczna dotyka ją każdego dnia. Marta Łuczyńska jest szczęśliwą szczęśliwą matką i żoną. Tak widzieli ją wszyscy. Poznajemy ją w momencie, gdy zostaje aresztowana za próbę zabójstwa męża. Emerytowanego i szanowanego policjanta. Cudowny mąż i ojciec, za zamkniętymi drzwiami ich domu stawał się katem. Koszmar Marty trwał przez kilka lat, a ona nie dzieliła się tym z nikim. Nawet z najbliższymi przyjaciółkami. Główna bohaterka trafia do celi, w której spotyka Danutę, Elwirę i Agnes. Te kobiety, ich historie powodują, że Marta się otwiera i podejmuje walkę o siebie. Nie jest łatwo, ponieważ wszystkie dowody świadczą przeciwko niej, a Pani prokurator prowadząca jej sprawę to prawdziwa siekiera. Adwokat stara się wykazać, że Marta działała w obronie koniecznej, ale czy mu się to uda? Tu nic nie jest pewne, wszystko stoi pod wielką niewiadomą. Zwłaszcza, kiedy wychodzi na jaw znajomość jego klientki z mężczyzną. Kim jest Adam i czy nie przysporzy Marcie więcej kłopotów? Kochani tak wiele emocji kłębi mi się w sercu i umyśle po przeczytaniu tej historii, że ciężko mi to ubrać w słowa. To nie jest zwykła obyczajówka, to nie jest zwykły romans. To opowieść kobiety, która dokonywała trudnych wyborów przez kilka lat dzień w dzień i nie miała czas na długie myślenie. Musiała je podejmować w ułamku sekundy. A po latach upokorzeń, tyrady została oskarżona o próbę zabójstwa i musiała zawalczyć o sprawiedliwość. "Marta" to nie jest historia tylko o przemocy domowej i walce o wolność, ale o pięknej przyjaźni kobiet, o odwadze i poszukiwaniu sprawiedliwości w obliczu bezdusznego systemu prawnego. Autorka porusza w niej niezwykle ważne i trudne tematy. Pokazuje jak skrywane latami traumy mogą doprowadzić do dramatycznych wydarzeń. Pokazuje toksyczną miłość i tą piękną, dla której można zdobywać szczyty. Ja się zakochałam w stylu autorki. Piszę lekko o bardzo trudnych sprawach. Dla tej książki zarwałam noc, ona jest jedną z tych nie odkładanych, a jej bohaterowie, a zwłaszcza Marta jest postacią, o której będę pamiętać długo. Polecam ją każdemu, kto szuka literatury z przesłaniem, pełnej emocji i refleksji. Ona wyciska łzy z oczu, zgniata serce, ale daje nadzieję na lepsze jutro, na miłość. Polecam :-)

Od dzisiaj muszę zrobić miejsce w domowej biblioteczce na dzieła Ela Downarowicz. Przyznaję, autorka zaskoczyła mnie powagą fabuły, tematyką i kreacją bohaterów. Autorka skradła moje serce, dotknęła bardzo wrażliwych nut i sprawiła, że lektura na długo pozostanie w moich myślach, zwłaszcza jej główna bohaterka … Marta Łuczyńska wiedzie szczęśliwe życie. Ale tylko na pozór, dla rodziny i znajomych. Mąż, były policjant, obecnie na emeryturze, stara się kontrolować żonę na każdym kroku. Na jaw wychodzą niewygodne fakty, wskazujące, że kobieta była ofiarą przemocy domowej. Mąż znęcał się nad nią psychicznie i fizycznie. To, co jej zgotował w czerech ścianach ich domu, przechodzi ludzkie pojęcie. Bita, szykanowana, głodzona, dręczona psychicznie nigdy nikomu się nie poskarżyła. Nawet przed najbliższymi przyjaciółkami ukrywała prywatne problemy. Nie chciała dać sobie pomóc. Ale do czasu. Feralnego dnia mąż przystawił do swojej skroni pistolet trzymany ręką żony. Kobieta nacisnęła spust … I została oskarżona o usiłowanie zabójstwa męża. Trafiła do aresztu i oczekuje na proces. W celi poznaje kobiety, które mają za sobą trudne przeżycia, każda z nich swoje w życiu przeszła. Ale wspierają ją w tych trudnych chwilach i motywują do walki o sprawiedliwość. Po jednej stronie jest twarda i nieustępliwa prokurator, Marlena Fabiańska, znajoma męża. Adwokat Marty robi wszystko, aby udowodnić, że jego klientka działała w obronie własnej. Ale wszystkie dowody świadczą przeciwko Marcie, trudno znaleźć jakikolwiek punkt zaczepienia. Bardzo się chce, aby prawda zwyciężyła. Aby Temida nie była ślepa, lecz miała oczy szeroko otwarte … Jaki będzie finał tej mocnej fabuły? Przekonajcie się sami, wytrwajcie do końca, aby sami będziecie zwycięzcami … Marta to trudna historia, emocjonalna i mocna w przekazie. Autorka dotyka bardzo istotnych problemów, które są obecne w przestrzeni. Tylko często zamknięte w czterech ścianach, ukrywane nie mają prawa wydostać się na zewnątrz. Przemoc fizyczna, psychiczna, zniewolenie kobiet, domowy terroryzm. I próby poradzenia sobie z tymi zjawiskami. Nie zawsze skuteczne i przynoszące efekt. Jak ważne jest, aby mieć w sobie siłę i odwagę, aby przeciwstawić się domowemu katowi. Aby powiedzieć „dość”. Ale nam, osobom stojącym z boku, łatwo jest kogoś oceniać. A jakbyśmy się zachowywali, gdyby taka sytuacja nas dotknęła? Często wstyd nie pozwala się odsłonić, poskarżyć, bo to pewnego rodzaju porażka życiowa, zwłaszcza w sytuacji, gdy na bliskich i znajomych partner nie wywarł dobrego wrażenia. Jedno jest pewne, po takiej traumie ciężko się podnieść, wstyd i rozgoryczenie nie dają spokoju. I skrzywdzona kobieta sama sobie musi radzić z tą sytuacją, z jednej strony wstydzi się przyznać, z drugiej boi się, że oprawca będzie się mścił. I żyjąc w matni strachu brnie w kłamstwa, które zatruwają życie rodzinne. Lektura bardzo potrzebna i ważna. O takich zdarzeniach trzeba mówić głośno i je potępiać. Nie wolno pozwolić, aby sprawca czuł się bezprawnie, aby miał przekonanie, że za złe czyny nie poniesie kary. I gdy jeszcze środowisko broni go zaciekle i nie akceptuje pomówień, że on może być winnym tej sytuacji. Często na stoczenie boju o prawdę nie ma siły i argumentów, jest słowo przeciwko słowu. A to często za mało … Powieść trudna, smutna i bolesna. Uważam, że nie jest to lektura dla wszystkich. Do niej trzeba dojrzeć, aby przeżyć to, co autorka chce nam przekazać, na co chce nas uwrażliwić. Wniosek nasuwa się prosty, nie można być obojętnym na takie zachowania wokół, trzeba szybko i odważnie działać. Nie może być cichego przyzwolenia na przemoc fizyczną i psychiczną. Każdy jest wolnym człowiekiem i nikt nie ma prawa krzywdzić drugiej osoby. Stop przemocy! Polecam, przenosi ogromny ładunek emocjonalny, który na długi czas pozostaje w nas! To historia, która nie pozwala o sobie zapomnieć! Odważcie się po nią sięgnąć i sprawdźcie, czy na was zrobiła takie wrażenie, jak na mnie …

Czy milczenie oznacza zgodę? Czy gdyby w Twoim domu dochodziło do przemocy, miałbyś/miałabyś odwagę powiedzieć: „STOP! Nie rób mi krzywdy!”? 💬
Niestety, wiele badań dowodzi, że w przemocowym domu osoba maltretowana, zastraszana, nie ma odwagi, aby się sprzeciwić. Dzieje się tak w szczególności w domach, gdzie na pozór dla otoczenia wszystko wygląda normalnie, a prawdziwa tragedia rozgrywa się dopiero za zamkniętymi drzwiami. Ofiara przemocy boi się powiedzieć „nie”, boi się poprosić o pomoc, a wszystko dlatego, że obawia się, iż nikt jej nie uwierzy. Podobnie było w przypadku Marty Łuczyńskiej – głównej bohaterki najnowszej powieści Eli Downarowicz. „Marta” Eli Downarowicz to z całą pewnością najmocniejsza książka w dorobku autorki. Każdy, kto zna jej twórczość, wie, że pani Ela nie boi się poruszać trudnych tematów, co udowodniła w „Aleksandrze”, „Monice” czy „Eli”. Każda z tych historii opowiada o niełatwych losach kobiet, a nawet i mężczyzn. Jednak w przypadku „Marty” to, według mnie, zupełnie inny wymiar brutalności i dramaturgii życia osoby będącej ofiarą przemocy domowej – zarówno fizycznej, jak i psychicznej. Historię Marty poznajemy z perspektywy dwóch ram czasowych – przeszłości, gdzie dowiadujemy się, przez co kobieta musiała przejść, oraz teraźniejszości, gdy Marta przebywa w więzieniu za rzekome usiłowanie zabójstwa swojego męża. Czytając o losach kobiety, płakałam i współczułam jej każdego złego słowa, każdego zadanego ciosu, a także odwrócenia się jednej z córek, ślepo zapatrzonej w ojca. Postać Marty została genialnie wykreowana. Jej walka o godność, próby uwolnienia się od męża, targające nią emocje związane z córkami i mężczyzną, którego naprawdę kochała, sprawiły, że moje serce pękało na pół. Do tego dochodzi jeszcze postać pani prokurator, uprzedzonej do całej sprawy, bo przecież szanowany policjant nie mógłby być sprawcą domowej przemocy – to doprowadzało mnie dosłownie do szału. Tutaj tak naprawdę każdy z bohaterów został przedstawiony w taki sposób, aby wzbudzać jakieś emocje – od tych pozytywnych po najbardziej negatywne. Eli Downarowicz w idealny sposób udało się ukazać, jak destrukcyjną moc ma przemoc domowa. Wszystkie emocje Marty były namacalne, a całość napisana została w sposób niezwykle realistyczny. Dzięki temu z łatwością wciągnęłam się w lekturę i, pomimo że nie była łatwa, nie chciałam się z nią rozstawać. Jak najszybciej chciałam się dowiedzieć, czy los uśmiechnie się do Marty. Co więcej, niejednokrotnie zostałam zmuszona do przemyśleń, czy aby na pewno nie uciekają mi jakieś znaki, które świadczyłyby o przemocy w domach moich bliskich. Bo nie ukrywajmy – czytając książkę, można było dostrzec kilka sygnałów, na które mogły zareagować przyjaciółki kobiety, jednak tego nie zrobiły, ślepo wierząc w zapewnienia Marty, że wszystko jest w porządku. Pisząc o tej książce, nie można także pominąć wątków drugoplanowych, czyli historii współosadzonych Marty. Najbardziej ruszyła mnie historia kobiety, która zabiła partnera próbującego dobrać się do ich córki. To, co działo się w tym domu, było dla mnie chyba jeszcze gorsze niż przeżycia Marty… Szczerze mówiąc, chciałabym lepiej zagłębić się w tę historię i poznać wszystkie jej szczegóły. Kto wie, może podsunę tym zdaniem pomysł na jedną z kolejnych książek? „Marta” to powieść, którą po prostu trzeba przeczytać. To historia, którą należy traktować jako przestrogę, ale także uczula na to, aby zwracać uwagę nawet na najmniejsze szczegóły, które mogą nas niepokoić w życiu bliskich czy nawet obcych nam osób. Jeżeli coś ewidentnie nam nie pasuje, nie bójmy się podejść i zapytać, czy aby na pewno wszystko jest dobrze. Kto wie, być może staniemy się osobą, która wyzwoli w ofierze chęć do walki o siebie i swoje życie? Jeżeli szukasz lektury pełnej emocji, „Marta” jest dla Ciebie. Serdecznie POLECAM!

🔗 „Marta” to bardzo emocjonująca historia kobiety skrzywdzonej psychicznie i fizycznie przez męża.Terror który przeżywała powodował,że zamknęła się przed światem.Nawet BABY-jej przyjaciółki o tym nie wiedziały. Rozdziały z przeszłości przybliżają jej cierpienie,który pokazuje sposób działania męża.Stał się katem dla niej,a dla innych był wzorem..To obraz mężczyzny,który zakłada maski na odpowiednie sytuacje!Raz jest idealnym mężem,sąsiadem,bratem,kolegą,a innym razem to zupełnie inny człowiek.Jest to człowiek,który idealnie manipuluje otoczeniem i swoim życiem,raniąc świadomie bliskich! 🔗Autorka znakomicie opisuje przebieg działań po aresztowaniu.Przesłuchania,panią prokurator,która z góry uznaje winę bohaterki oraz piękna przyjaźń przyjaciółek walczących o Martę.Dla nich nic nie jest niemożliwe.Dziewczyny zyskały mój zachwyt i każda z nas chciałaby takie mieć osoby obok siebie.Uwielbiam je za spontaniczność,trwanie na dobre i złe oraz lojalność. 🔗Muszę wspomnieć o współosadzonych,które poznaje Marta w celi.Ich historie łamią serce,ponieważ chcąc chronić bliskich muszą odpokutować swoje winny. 🔗Powieść jest przestrogą dla kobiet,które są krzywdzone.Pokazuje,że nie warto tłumaczyć zachowanie męża bądź bliskiej osoby,bo jeśli ktoś raz podniesie rękę,to zrobi to ponownie! 📕Poruszyła mnie historia tytułowej Marty i z całego serca polecam wam jej przeczytanie♥️