Między końcem a początkiem

Czasem, choć mamy dość wszystkiego, nie możemy zatrzymać się nawet na moment, bo wszystko domaga się naszej uwagi. Przełączamy się wówczas w tryb przetrwania i żyjemy na autopilocie. Od pół roku tak właśnie wygląda życie Lily - pisarki, matki dwóch córek, kobiety w rozsypce. To, że mąż, który ją zostawił, układa sobie przyszłość u boku nowej partnerki, jest kolejnym ciosem, który trafia w środek jej i tak rozedrganego świata. O ironio, kobieta pisała książki o relacjach w związku, które, jak się okazuje, były zbudowane na kłamstwie. Teraz ma napisać o byciu szczęśliwą singielką po czterdziestce, choć sama czuje się bardziej zagubiona niż kiedykolwiek. A życie nie zwalnia, wręcz przeciwnie. Ojczym po śmierci jej matki wprowadza się do niej. Ojciec, aktor, który zniknął z jej życia wiele lat temu, znów pojawia się na horyzoncie, burząc jej i tak już kruchą równowagę. Były mąż obniża alimenty. A wydawnictwo czeka na kolejne rozdziały. Wszystko się wali, a ona czuje, że nie ogarnia niczego. I jak to u Moyes, w całym tym chaosie zaczyna się rodzić coś nieoczekiwanego. Na horyzoncie pojawia się nie tylko zatrudniony przez jej ojca ogrodnik, ale też przystojny ojciec jednej ze szkolnych koleżanek jej córki. W jakim kierunku rozwiną się te relacje? Przy czytaniu tej powieści po raz kolejny uświadomiłam sobie, za co tak cenię powieści Jojo Moyes. Bo i w tej znajdziemy tak charakterystyczne dla autorki humor i lekkość w opowiadaniu o życiowych zawirowaniach. Zapałamy sympatią do głównej bohaterki, mimo że jej wybory nieraz przyprawią nas o ból głowy. I odnajdziemy w tej historii ten niezwykły balans pomiędzy śmiechem a łzami, między goryczą a czułością. Bo choć autorka nie idealizuje rzeczywistości i przedstawia ją z wielkim autentyzmem, to pozwala nam dostrzec w niej sens, nawet gdy wszystko wydaje się rozsypane. Zostawia nas z nadzieją, że nawet jeśli mamy poczucie, że wszystko się kończy, to coś dobrego może jeszcze nadejść. Że koniec pewnego etapu jest tak naprawdę początkiem kolejnego - może lepszego? I że to, czego szukamy, często jest bliżej, niż nam się wydaje, tylko musimy odważyć się spojrzeć. Żeby jednak nie skończyć z patosem, wspomnę o relacji dwóch ojców, która wyglądała jak walka dwóch oskubanych kogutów o prymat w stadzie. Uśmiałam się przy czytaniu do łez, choć głównej bohaterce, która znalazła się niejako między młotem a kowadłem, raczej do śmiechu nie było. Jeśli jeszcze nie mieliście okazji poznać książek autorki, to wakacyjny klimat będzie dla nich idealną oprawą. Więc zachęcam - zabierz Moyes na wakacje!

Jak mam ogarniać to wszystko przez cały czas? Francesca spoglądała na człowieka przez te swoje okulary w szylkretowych oprawkach tak intensywnie, jakby naprawdę brała sobie do serca jego pytanie i przejmowała się jego uczuciami, nawet jeśli ich nie dzielała. A jej odpowiedzi zawsze były mądre, pełne współczucia i mało dyrektywne: „Och, kochanie, to trudna sprawa. Wiem, że sobie z tym poradzisz, ale jeśli potrzebujesz mojej rady, sugerowałabym..." albo: „Co ci mówi intuicja, Lila? Jesteś bardzo mądrą osobą. Myślę, że pewnie znasz już odpowiedź na to pytanie". Gdy wsiada do samochodu, Lila stoi w progu, obejmując się ramionami z powodu zimna, i stara się stłumić uśmiech. Jensen, siedząc za kierownicą, podnosi rękę i macha do niej, a ona odpowiada mu tym samym i czeka, aż uruchomi silnik. Wtedy nagle on wysiada, podbiega do niej, bierze ją w objęcia i szepcze jej do ucha: -Ja też cholernie za tobą tęskniłem. „Ludziom wydaje się, że pisarki mają odpowiedzi. A ja nawet nie wiedziałam, jak przetrwać kolejny dzień bez załamania.” „Piszę o związkach. A sama nie mam pojęcia, jak z kimkolwiek żyć.” „Nie potrzebuję rycerza. Potrzebuję siebie — silniejszej, spokojniejszej. Dopiero wtedy zobaczę, kto chce iść obok mnie.” Lila Kennedy autorka bestsellerowych poradników o związkach wydaje się być naprawdę szczęśliwa. Ma kochającego męża Nicka i dwie nastoletnie córki, a do tego remontuje wymarzony dom.. Wkrótce okazuje się, że mężczyzna miał romans i dla młodszej atrakcyjnej kochanki porzuca dotychczasowe życie twierdząc, że dotychczasowy układ przepełniony był rutyną , a on sam czuje się wypalony. Kobieta czuje, że jej poukładany świat legł w gruzach. Nie ma pojęcia jak sobie poradzić z buntem nastolatek , kłopotami finansowymi i niedokończonym remontem. Nie wspominając o blokadzie twórczej.. bo jak radzić innym w relacjach kiedy Twoja się rozpadła? Wkrótce potem w jej życiu pojawiają się dwaj bardzo atrakcyjni mężczyźni. Architekt Gabriel i ogrodnik Jensen. Obaj są intrygującymi postaciami i pokażą kobiecie, że nadal może być dla innych ważna. Do tego jak to u Moyes pojawiają się trudne relacje rodzinne , a całość okraszona jest ciepłem i poczuciem humoru. Bardzo podobała mi się ta historia i choć jest to cegiełka lektura była przyjemnością. 💚

Wydaje się, że po czterdziestce życie już niczym nie zaskoczy - to my będziemy kowalami swojego losu, którzy dziarsko piszą własną opowieść. Tymczasem rzeczywistość okazuje się brutalna, o czym boleśnie przekonuje się Lila, główna bohaterka najnowszej powieści Jojo Moyes. Lila jest pisarką, ma dwoje dzieci i jeszcze niedawno miała męża, który porzucił ją dla młodszej kobiety. Bohaterka musi stawić czoła nowej sytuacji, rzutującej na wszystkich domowników oraz na pracę Lilii. Na tym jednak nie koniec problemów. Gdy na jaw wychodzą rodzinne sekrety, córka przechodzi okres buntu, a dom wymaga kosztownego remontu, Lila będzie musiała odnaleźć balans w tym chaosie. Czy sobie poradzi? „Między końcem a początkiem” to powieść krzepiąca, choć opis wcale na to nie wskazuje. A jednak bohaterowie tej książki z sukcesem udowadniają czytelnikowi krok po kroku, że z każdej sytuacji można wyciągnąć nie tylko cenne wnioski, lecz także wzmocnienie samego siebie, uporządkowanie myśli oraz poprawę własnego życia. Każdy z nas popełnia błędy, o czym powieść Jojo Moyes nieustannie przypomina. Życiowe tarapaty są domeną nie tylko Lilii, lecz także jej ojca, matki, córki, przyjaciółki, męża… Losy tych wszystkich bohaterów pokazują, że złe decyzje są naturalne, natomiast kluczem do szczęścia jest sposób, w jaki sobie z nimi radzimy. Powieść zahacza o trudne tematy, podejmuje na przykład wątek kłamstwa w dobrej wierze i żongluje pewnymi pojęciami. Każe nam zastanowić się nad tym, co w życiu jest naprawdę ważne i jaką cenę trzeba za to zapłacić. Książkę Moyes czyta się szybko i przyjemnie. Jest to lektura idealna na lato, choć niepozbawiona wad. Odnoszę wrażenie, że wątek Celii, córki głównej bohaterki, mógłby zostać nieco inaczej poprowadzony. Rozwiązanie, na które zdecydowała się autorka, uważam za nieprzekonujące. Ciekawa jest natomiast historia przyjaciółki Lilii. Jest to kobieta, która podobnie jak główna bohaterka, została porzucona przez ukochanego. Zmotywowało ją to do skupienia uwagi na swoich potrzebach i oczekiwaniach, dzięki czemu mogła znaleźć odpowiedź na pytanie, czy rzeczywiście jest szczęśliwa. I choć jest to postać drugoplanowa, warto pochylić się nad jej losami, które wiele nam mówią o ludzkiej naturze. Podsumowując, "Między końcem a początkiem" to wakacyjny comfort book, zawierający wszystko, czego potrzebuje dobra powieść: wyraziste postacie, wciągająca fabuła i wartościowa problematyka, a to wszystko przyprawione sporą dawką humoru. Jestem fanką wszystkich fragmentów, gdzie pojawiają się sprzeczki między dwoma staruszkami (choć, słowo daję, określenie "staruszek" nie pasuje do tych bohaterów, podobnie jak "dziadek", czego Gene jest żywym dowodem, dlatego życzy sobie, aby mówić o nim "stary druh"). Jeśli szukacie lekkiej opowieści w prostej formie, lecz z przekazem, nowa powieść Moyes będzie dobrym wyborem. Serdecznie polecam. :)

„Między końcem a początkiem” to piękna i zarazem trudna opowieść o Lilce i jej rodziny, której już nie ma. Jej mąż, Dan zostawił ją dla młodszej kobiety. Celie i Violet, to dwie dorastające córki, które są w okresie buntu. Żeby nie było za mało problemów to ich wspólny dom sypie się, a wydawca naciska na Lilę by oddała tekst nowej książki. Opowieść o Lilce jest do bólu szczera. To co ją spotkało może przeżywać nie jedna z nas. Z dużą wrażliwością i subtelnością autorka kreśli portret kobiety, która zmaga się ze zdradą męża, buntem córek i samotnością. Portret kobiety, która pomimo wszystko próbuje ułożyć swoje życie od nowa. „Między końcem a początkiem” to książka, którą powinna przeczytać każda fanka twórczości Jojo Moyes i nie tylko. Polecam ten tytuł każdemu kto lubi refleksyjne, ciepłe i dojrzałe książki, które potrafią dostarczyć wielu skrajnych emocji. Zasmucą, wzrusza i wprawią w zadumę, ale również rozbawią. Osobiście bardzo lubię twórczość Jojo Moyes. Jak nikt potrafi wykreować bohaterów, którzy są barwnymi i wielowymiarowymi postaciami. Bohaterów, których życie jest bardzo podobne do naszego. Autorka posiada z jednej stronny lekki styl pisania, a z drugiej książka wymaga większego skupienia. Akcja tutaj nie jest za szybka, co sprawia, że książkę nie tylko czyta się, ale również czuje się ją. Książka wciąga od pierwszych stron, a czas z nią wpędzony jest miło spędzonym czasem. Polecam!

Historia przedstawiona w książce ukazuje nam, jak ciężko ułożyć sobie życie na nowo, gdy wywraca się do góry nogami. Lila zmaga się z odejściem męża, wychowaniem dwóch córek oraz ojcem, który pojawia się po kilkunastu latach. Nie jest jej łatwo pogodzić czas między pisaniem nowej książki, a opieką nad całym domem. Dodatkowo musi znosić kłótnie między ojcem a ojczymem. Gdy na jej drodze pojawiają się dwaj mężczyźni jest przekonana, że może zacząć żyć na nowo z jednym z nich. Ale to los zdecyduje z którym. Celine nastoletnia córka Lila również zmaga się ze swoimi problemami. Przez rozstanie rodziców odwracają się od niej szkolni przyjaciele, co doprowadza ją na skraju załamania. Dzięki dziadkowi, który pomaga jej uporać się z problemami, zdobywa nowych przyjaciół i zmienia swoje zainteresowania oraz nastawienie do wielu spraw. Boi się przytłaczać swoimi problemami mamę, która ma za dużo na głowie. Gdyby nie pomoc dziadka, mogłą by sobie sama nie poradzić. Powieść jest ciekawa i wciągająca. Niby nie pozorna historia o skończonym małżeństwie i problemach rodzinnych, jednak podczas czytania można wiele własnych spraw przemyśleć. Jestem pewna, że nie jedna czytelniczka będzie się utożsamiać z Lila. Autorka nie skupia się tylko na jednym wątku. Dzięki takiej powieści, można sobie uzmysłowić, że nie wszystko można łatwo wybaczyć, czasami potrzebne jest na wybaczenie wiele więcej czasu. Lila tak jak każdy człowiem popełnia błędy, i zauważa je czasami za późno, przez co zmuszona jest prosić o wybaczenie. Poprzez swoje błędy uświadamia sobie, że nie tylko ona musi przebaczyć ojcu jak również byłemu mężowi, aby zacząć od nowa, ale przez jej zachowanie sama musi prosić o wybaczenie. Opowieść jest warta przeczytania, historia w niej zawarta skłoni nie jednego czytelnika do refleksji. Książka jest nie zwykle życiowa, czytając wyobrażałam sobie siebie w podobnej sytuacji, nie wiem czy bym sobie poradziła tak jak nasza bohaterka. Mając wiele na głowie, o połowie rzeczy do zrobienia można całkowiecie zapomnieć. Powieść jest pełna ciepła, czasami zabawna, czasami wprawia czytelnika w zadumę. Autorka bardzo dobrze przedstawia nam dwa problemy życiowe, takie jak samotne macieżyństwo oraz problemy nastolatów w szkole. Do tego historia okraszona lekkim humorem poprzez perypetie dwóch dziadków, ciągle dla siebie uszczypliwych. Książkę czyta się bardzo sprawnie i szybko. Z miłą chęcią będę polecać powieśc do przeczytania. Na prawdę warto dać drugą szansę sobie i się nie poddawać.