Milczenie

"Milczenie" Marka Stelara to moje trzecie spotkanie z aspirantem Dominikiem Przeworskim, który wraca do pracy w policji w Szczecinie. Zajmuje się sprawą morderstwa Niemki Helene von Zussow, która zostaje znaleziona martwa w pokoju hotelowym w Szczecinie. Tropy prowadzą Przeworskiego do Nowego Warpna, gdzie deweloperka planowała nową inwestycję. Wkrótce okazuje się, że Helene z pochodzenia była Żydówką, córką uczestnika powstania w żydowskim getcie, który spędził w Nowym Warpnie kilka powojennych lat, po czym ziknął bez śladu. Kto zamordował Helene i dlaczego? Czy to zemsta za grzechy ojców, czy komuś nie spodobały się jej plany inwestycyjne? Co odkryje Przeworski? "Milczenie" Marka Stelara to intrygująca powieść, która wciąga czytelnika od pierwszych stron. Autor znany z umiejętności tworzenia atmosfery tajemnicy, tym razem zabiera nas w podróż przez zawirowania ludzkich emocji, traumy i skomplikowane relacje międzyludzkie. Autor zabiera nas nas do 1944 roku i pokazuje czasy wojenne, gdzie możemy zobaczyć okrucieństwo tamtych czasów. Fabuła koncentruje się na głównym bohaterze, który zmaga się z przeszłością, a jego milczenie staje sie symbolem wewnętrznej walki. Stelar w mistrzowski sposób ukazuje mechanizmy obronne, które każdy z nas stosuje w obliczu bólu i straty. Przez pryzmat postaci autor bada, jak milczenie może być zarówno ucieczką, jak i formą komunikacji. Styl pisania autora jest przemyślany i pełen emocji. Jego opisy są sugestywne, co pozwala czytelnikowi wniknąć w świat bohaterów. Dialogi są naturalne, co sprawia, że postacie wydają się autentyczne i bliskie. Autor nie boi się poruszać trudnych tematów, takich jak traumy z dzieciństwa czy skomplikowane relacje rodzinne, co nadaje książce głębi. Narracja jest prowadzona w sposób, który stopniowo odkrywa tajemnice bohatera, co sprawia, że napięcie rośnie z każdą stroną .Czytelnik czuje potrzebę zrozumienia, co kryje się za milczeniem, co sprawia, że trudno oderwać się od lektury. "Milczenie" to powieść, która zmusza do refleksji nad znaczeniem słów i milczenia w naszym życiu. To książka, która nie tylko bawi, ale - uczy, zmusza do przemyśleń na temat swoich własnych doświadczeń i emocji. Niezależnie od tego, czy jesteś fanem literatury obyczajowej, czy po prostu szukasz ciekawej lektury "Milczenie" z pewnością dostarczy Ci wielu emocji i niezapomnianych wrażeń. Gorąco polecam! BRUNETTE BOOKS

„Milczenie” to trzecie i ostatnie spotkanie z aspirantem Dominikiem Przeworskim, który gdzieś na końcu świata, w Nowym Warpnie nie tylko poszukuje winnych zbrodni współczesnych i tych zahaczających o wojenną przeszłość, ale i swojego miejsca na ziemi. Przed lekturą tej części odczuwałam podskórny niepokój, że Autor zafunduje temu sympatycznemu bohaterowi jakiś nieprzyjemny epizod na zakończenie. Czy rzeczywiście tak się stało? "Niektórych rzeczy nie da się zapomnieć, ale da się o nich milczeć" Zaczyna się znakomicie, bo Przeworski wraca z zesłania do szczecińskiej policji. Jednak jego serce pozostaje w Nowym Warpnie i tam też kierują go tropy pierwszej sprawy, którą się zajmuje. Zamordowana zostaje właścicielka niemieckiej firmy deweloperskiej planującej sporą inwestycję właśnie w tym niewielkim, ale urokliwym mieście. Czy może mieć znaczenie, że z pochodzenia była Żydówką, córką uczestnika powstania w żydowskim getcie, który spędził tu kilka powojennych lat? A może komuś nie podobały się jej plany inwestycyjne? Zemsta za grzechy ojców, czy może prozaicznie pieniądze? Gdzie pokierują Przeworskiego kolejne skrawki układanki? Autor i tym razem, cofając się do 1944 roku, odsłania obraz wojennego okrucieństwa i bestialstwa, ale też człowieczeństwa, lojalności i przebaczenia. Tego ostatniego możemy się uczyć od jednej z postaci, niepozornej, milczącej, postrzeganej za dziwaka. Bo nie zawsze największym bohaterem okazuje się ten, któremu stawiają pomniki, a zwykły człowiek, który w swoim mniemaniu zrobił tylko to, co powinien. Dużo emocji niesie ta historia, ale i daje wiele przyjemności z lektury, gdy wraz z Przeworskim przedzieramy się przez zasłonę dymną, która ma ukryć prawdę i przebijamy przez mur milczenia będący formą ucieczki. I podobnie jak on czerpiemy satysfakcję z rozwiązania. Dociekliwość, skrupulatność i rzetelność zostają nagrodzone. A jeśli mowa o nagrodach, to liczę, że podobnie jak uhonorowana w tym roku Nagrodą Wielkiego Kalibru „Krzywda”, tak i „Milczenie” zostanie docenione, bo w pełni na to zasługuje!