Miłość z krwi i kości

Porywająca opowieść o miłości, wojnie i tajemnicach przeszłości❗️ „Miłość z krwi i kości” to powieść obyvzajowa Anny Rybakiewicz, która łączy w sobie historię wojenną, współczesny dramat i romans z nutą magii. Książka, choć fikcyjna, inspirowana jest prawdziwymi wydarzeniami , co nadaje jej wyjątkową głębię. Oto, dlaczego ta historia zasługuje na uwagę. 📖 Dwutorowa narracja. Przeszłość vs. teraźniejszość. Rok 1942. Wojenna miłość w cieniu partyzantki. Basia, dwudziestoletnia dziewczyna z podlaskiej wsi, dołącza do leśnych partyzantów, by walczyć z okupantem. Towarzyszą jej Romek (zakochany w niej sąsiad) i Leszek (ich wspólny przyjaciel). Gdy między Basią a Leszkiem rodzi się uczucie, tworzy się trójkąt miłosny, który komplikuje ich przyjaźń i decyzje życiowe. Wojna nie tylko odbiera im beztroskę młodości, ale też wystawia na próbę lojalność i uczucia. Anna Rybakiewicz pokazuje bohaterów jako autentycznych ludzi „z krwi i kości” pełnych strachu, nadziei i wewnętrznych rozterek. Rok 2019. Antropolożka na tropie rodzinnej tajemnicy, Ula, wnuczka Basi, pracuje jako antropolożka. Gdy otrzymuje wiadomość o odkryciu szczątków w lesie (prawdopodobnie jej pradziadków, rozstrzelanych w 1943 r.), wraca do rodzinnej wsi Przestrzele. Musi zmierzyć się nie tylko z bolesną przeszłością, ale też z Piotrem, wnukiem sąsiada, który obwinia jej babcię o dawną tragedię, a przy okazji jest jej dawną miłością. Podczas wykopalisk Ula doświadcza niecodziennych zjawisk (dźwięki, widziadła), które tłumaczy racjonalnie... lub jako działanie szeptuchy! 🌿 💫 Największe zalety książki. Emocje, które łamią serce ❤️🩹Ostatnie rozdziały czyta się ze łzami w oczach. Wojenne losy Basi i Leszka, a także konflikt między rodzinami (Bagińskich i Matejkowskich), ukazują, jak trauma dziedziczy się przez pokolenia. Realizm postaci. Basia nie jest heroiniczną bojowniczką, ale zwykłą dziewczyną, która kocha, boi się i popełnia błędy. Ula z kolei to kobieta z bagażem przeszłości, a jej relacja z Piotrem dodaje wątkowi współczesnemu romantycznego napięcia💘 Magia vs. nauka. Wątek szczątków, które „mówią” do Uli, oraz domniemany wpływ szeptuchy wprowadzają klimat realizmu magicznego. Refleksja nad pamięcią. Czytając książkę zadawałam sobie pytanie, czy miłość może pokonać nienawiść,zwłaszcza gdy ta trwa przez 70 lat. ⚠️ Dla kogo? Polecam fanom historii z wojną w tle, ale bez nadmiernego patosu, dla wielbicieli dwupłaszczyznowych narracji, dla tych, którzy szukają głębokich emocji. To jedna z najbardziej wzruszających powieści Anny Rybakiewicz. Czy warto? Tak! 👏 Anna Rybakiewicz po raz kolejny udowadnia, że potrafi porwać czytelnika od pierwszej strony. Jej styl jest pozbawiony sztucznego dramatyzmu, za to pełny prawdy o ludzkich wyborach ❤️🔥🌳💔✨ Czy miłość jest silniejsza od nienawiści? TAK, ale wymaga odwagi, by zmierzyć się z przeszłością. Polecam Wam tę magiczną i bolesną podróż w czasie. Jeśli szukacie historii, która zostanie w Waszym sercu na długo to czytajcie „Miłość z krwi i kości"📚 Moja ocena: 9/10 🌟 Polecam! BRUNETTE BOOKS

Rok 1942 , Basia mając dwadzieścia lat dołącza do partyzantów, nie chce biernie przeczekiwać to co się dzieje, tylko chce być potrzebna. Oczywiście nie jest sama, towarzyszy jej najlepszy przyjaciel Romek, który jest w niej zakochany po uszy, jednak ona uczuciem darzy Leszka, ich wspólnego przyjaciela. Niestety na wojnie bywa różnie. Jak zakończą się ich losy? Czy Basia będzie z Leszkiem, a moze jednak z Romkiem? Rok 2019 Ula jest z zawodu antropologiem i właśnie otrzymuje telefon, że w lesie znaleziono szczątki ciał, które mogą należeć do jej pradziadków. Kobieta musi wrócić w rodzinne strony i mieszkać w sąsiedztwie starszego pana, który obwinia jej babcię Barbarę o tragedię sprzed lat, ale również jego wnuka Piotrka, który kiedyś złamał jej serce. Podczas pracy, Ula będzie świadkiem kilku niespotykanych rzeczy, dla których będzie starała się znaleźć jakieś logiczne wytłumaczenie. Czy w dzisiejszych czasach jeszcze wierzymy w moc Szeptuchy? Czy Ula potwierdzi, iż są to szczątki jej przedziałków? Oraz jak do tego doszło, że ich ciała były zakopane w lesie? Uwielbiam książki Anny Rybakiewicz, wiem że sięgając po jej książki się nie zawiodę. Ta historia wzbudziła we mnie naprawdę ogrom emocji. Po raz kolejny autorka wprowadza nas czas II Wojny Światowej. Jak zawsze każda postać stworzona przez Annę Rybakiewicz jest dopracowana w najdrobniejszym szczególe. Bardzo polubiłam postać Basi, jako młoda dziewczyna wstąpiła do partyzantki by móc działać, by móc jakoś pomóc, by móc być blisko swoich dwóch przyjaciół. Nie wyobrażała sobie życia bez nich i temu też zwlekała z powiedzeniem Romkowi o swojej miłość do Leszka. Bardzo podobała mi się ich relacja, mimo że wiedzieli, iż Basia nie darzy ich obu takim samym uczuciem, to jednak nadal się przyjaźnili i widać było, że ta ich przyjaźń zacieśniała się z każdym dniem coraz bardziej. Dodatkowo wydaje mi się, że to właśnie ta ich relacja dodawała im sił do działania. Raczej nie trzeba nikomu przypominać jak okrutny to był czas, czas II Wojny Światowej. Każdy dzień, to była walka o przetrwanie, oczywiście główna bohaterka mogła usunąć się w cień i biernie czekać na to, co przyniesie i los. Jednak ona wolała wziąć sprawy w swoje ręce. Co do Urszuli to bardzo mi przypominała Basię, dążyła do celu by odnaleźć szczątki swoich pradziadków. Mimo iż wychowywała ją babcia, która również była antropologiem i nie poświęcała jej zbyt dużo uwagi, to jednak wie, co w życiu jest ważne. Postawiła sobie za cel by dla babci, bo to właśnie jej najbardziej zależało, odnaleźć szczątki swoich krewnych. Jednak była też dosyć uparta i i ciężko jej było zapomnieć. to co wydarzyło się kilka lat temu. Jest też typową Zosią samosią i ciężko jest jej prosić o pomoc. Historie dosłownie się pochłania i ciężko się oderwać. Ja jak już zaczęłam czytać, to nie mogłam przestać, chciałam więcej i więcej. Gorąco wam polecam tę książkę, ale też i pozostałe książki napisane przez autorkę.

Jego zielone oczy mnie przyciągały. Zupełnie jakbyśmy znali się od zawsze. Był moim oddechem, biciem mojego serca. Rok 2019 Pani antropolog Urszula Sarnacka od zawsze uchodziła za osobę co najmniej ekscentryczną , a jej miłością były kości i czaszki wszelkiej maści. Jej znajomi od zawsze dawali jej w prezencie rzeczy z tym właśnie motywem . Ona sama zaś twierdziła uparcie ,że woli obcować z umarłymi niż z tymi, którzy nadal zamieszkują ten ziemski padół. Niegdyś młoda kobieta była zakochana po uszy, zaś jej wybrankiem został chłopak zza miedzy- Piotr. Był on wnukiem Alozjego Matejkowskiego- zaprzysięgłęgo wroga jej babci - Barbary Bagińskiej , którą mężczyzna obwinia o śmierć rodziców i brata - Romka Teraz prawie osiemdziesiąt lat po śmierci bliskich dwójka seniorów ma szansę dowiedzieć się co tak naprawdę wydarzyło się jedenastego sierpnia 1943 roku bowiem w pobliskim lesie ekipa pod wodzą kolegi Uli Marcina odkryła ciała czwórki ludzi . Czy istnieje możliwość, że są oni przodkami Sarnackiej i Matejkowskiego? Czy zwaśnione rodziny wreszcie się pogodzą a młoda kobieta da drugą szansę miłości? Rok 1939 Młodziutka Basia Bagińska od zawsze przyjaźniła się z Romkiem Matejkowskim , a wojna jawiła się jako abstrakcja, coś co rozgrywa się w dużych miastach z dala od jej rodzinnych Przestrzel. A jednak wydarzenia, które ma zawsze odmieniły bieg wydarzeń dotarły również do małej wioski położonej w pobliżu Jedwabnego, gdy Niemcy zarządzają obowiązkowy pobór. Stawić się mają wszyscy zdrowi mężczyźni powyżej osiemnastego roku życia, w tym Feliks i Wiesław -ojcowie dwójki nastolatków. To właśnie po pożegnaniu z tatą życie Basi ratuje Leszek - młody żołnierz, który został na świecie zupełnie sam. To właśnie w jego obecności młoda kobieta zaczyna czuć coś czego nigdy wcześniej nie doświadczyła... Na dodatek musi ukrywać swoje uczucia względem młodzieńca z uwagi na to, że Romek również darzy ją uczuciem.. Jakie sekrety ukrywają mężczyźni? I czy w tak trudnym czasie miłość ma szansę przetrwać? To była książka niezwykła- trudna , bolesna , poruszająca najczulsze struny duszy i serca. Dawno nie wylałam tak wielu łez czytając jakąkolwiek powieść. Autorka w niezwykle przejmujący i autentyczny sposób przedstawiła walkę Partyzantów o ukochaną ojczyznę , pokazując,że tak naprawdę byli młodymi osobami, których jedynym pragnieniem było kochać i być kochanym. Zarówno Wichura jak i Niedźwiedź skradli moje serce i zyskali sympatię. Obaj panowie nie bali się otwarcie mówić o uczuciach i walczą o względy swojej wybranki. Jak potoczą się ich losy musicie przekonać się sami, jednak zaręczam ,że od "Miłości" nie można się oderwać, a Pani Ania jak zawsze czaruje słowem ❤️

Lasy skrywają wiele tajemnic, a drzewa szumią nad spoczywającymi w ich korzeniach szczątkami. Są na szczęście stowarzyszenia, których celem jest poszukiwanie tych miejsc i przywracanie spokoju rodzinom zamordowanych w czasie wojny. Na takiej prawdziwej historii poszukiwań śladów bolesnej przeszłości oparła swoją najnowszą powieść Anny Rybakiewicz. „Miłość z krwi i kości”, nie bez powodu nosząca taki właśnie tytuł, łączy w sobie wątki historyczne z czasów II wojny światowej oraz współczesne poszukiwania i badania antropologiczne. Książka rozgrywa się na dwóch płaszczyznach czasowych – w 1939 roku oraz w 2019 – przedstawiając losy dwóch bohaterek: młodej Basi oraz jej wnuczki, Uli. Przeplatanie dwóch wątków czasowych nadaje powieści głębi i pozwala czytelnikowi zobaczyć, jak historie rodzinne odciskają swoje piętno na kolejnych pokoleniach. Autorka zwraca uwagę na znaczenie pamięci, wspomnień oraz na potrzebę zamknięcia pewnych rozdziałów, aby móc ruszyć naprzód lub odejść w spokoju. W czasie wojny, Basia, wraz z zakochanym w niej Romkiem oraz żołnierzem Leszkiem, musi stawić czoła trudnej i pełnej zagrożeń rzeczywistości okupacyjnej, ale też uczuciom przyjaźni i miłości, tej wyczekiwanej z biciem serca, i tej nieodwzajemnionej. Ten trójkąt miłosny zostaje skonfrontowany z dramatem wojny i próbą przetrwania. Autorka w poruszający sposób ukazuje czasy, w których przyszło żyć „straconemu pokoleniu” pozbawionemu beztroskiej młodości, skazanemu na śmierć lub życie z ciężarem trudnych wspomnień. Równolegle, w 2019 roku, śledzimy losy Uli, antropolożki, która od lat poszukuje miejsca pochówku swoich pradziadków. Kiedy pojawia się informacja o odkryciu mogiły w okolicznym lesie, wraca do wsi Przestrzele, gdzie musi zmierzyć się nie tylko z przeszłością, ale i z dawnym uczuciem do sąsiada, Piotra. Autorka subtelnie przedstawia tę relację, pokazując, jak wspomnienia i nierozwiązane konflikty mogą kształtować losy bohaterów. Tragiczne i poruszające losy bohaterów dopełnia ciekawy wątek pracy antropologa, która jest źródłem wiedzy o ludziach i czasach, które przeminęły. Zaskakuje, jak wiele może wyczytać profesjonalista z tajemnic ukrytych w ziemi. "Miłość z krwi i kości" to powieść, która łączy w sobie elementy romansu, dramatu i powieści historycznej. Poruszyła mnie do głębi i skłoniła do refleksji nad ludzkimi losami, miłością, przetrwaniem i dziedzictwem przeszłości. Uroniłam łzę pochylając się wraz z Basią i Alojzym czekającymi ponad 70 lat na odnalezienie miejsca spoczynku ich rodziców. Zagłębiłam się w ten trudny świat pełen emocji i czytałam bez przerwy aż do ostatniego zdania, a on rezonował we mnie jeszcze długo po odłożeniu książki.