Mój Aniele

„Doświadczamy złych, wręcz okrutnych rzeczy, żeby umieć sobie z nimi radzić. Żeby stawić czoła najgłębiej skrywanym lękom, żeby wiedzieć, jak to jest w żałobie, w rozpaczy, w strachu, w bólu, w złości. Bo nic nie uczy tak, jak problemy, z którymi przychodzi nam się mierzyć". Syn Kamila wskutek nieszczęśliwego wypadku umiera. Mężczyzna obwinia za to siebie. Nie możne również pogodzić się, z tym że w chwili słabości, zgodził się na oddanie serca Krzysia innemu malcowi. Po śmierci dziecka jego maleństwo się rozpada, a ona sam ulega wypadkowi. Aniela od dziecka wiedziała, czym jest bieda i niedostatek. Dlatego, gdy na jej drodze pojawił się Rafał, który traktował ją jak księżniczkę i zapewnił jej dostatek, dziewczyna szybko oddała mu serce. Jednak z biegiem czasu okazuje się, że mężczyzna ma swoje demony a to co było dla niej spełnieniem marzeń stało się złotą klatką w piekle. Historia dwojga młodych ludzi, których doświadczył los. Czy będą potrafili pomóc sobie nawzajem? "Przez moją udręczoną głowę przemknęła myśl, że gdybym w tym momencie miał przy sobie broń, przyłożyłbym ją do skroni, strzelił i zakończył to wszystko. Zamiast tego pochyliłem się i pocałowałem synka. Łza z mojego oka spłynęła na jego twarz, ale nie stało się nic magicznego. On cały czas był martwy." Sięgając po książę "Mój Aniele" przyznam, że wyobrażałam sobie trochę inaczej fabułę 🫣 A co dostałam. A no... Piękną historię dwóch osób, które zostały skrzywdzone przez los. Przyznam, że początek książki nie raz przyprawił mnie o łzy, było mi tak bardzo przykro, tak szkoda było mi Kamila. Nie dość, że zmarł mu synek to jeszcze spotkały go dodatkowe przykrości. Aniela dla mnie jest kobietą, którą pokochałam, jej postawa bardzo przypominała mi mnie sprzed paru lat. Książkę czyta się szybko i z wielką przyjemnością. Jednym zdaniem, książka czyta się sama. Autorka poruszyła w tej powieści wiele wątków, od których serce się kraje. Przemoc, śmierć dziecka oraz samobójstwo. Ale są też i dobre wątki jak przyjaźń, druga szansa, wiara w siebie i lepsze jutro. Ja osobiście jestem pod wrażeniem, z jaką lekkością autorka stworzyła te fabułę. I choć książka jak pisałam wcześniej zawiera wiele przykrych wątków, to wyciągnęłam ją na raz. Polecam ❣️ ja kocham te historię 😍

Anioły są wśród nas, nie podcinajmy im skrzydeł. Tak bardzo za Tobą tęsknię synku. Każdego dnia, ale zrobię wszystko byś był dumny ze swojego taty. Aniela od wczesnego dzieciństwa zmagała się z wieloma problemami. Mama dziewczynki zmarła, gdy ta miała około trzech lat zaś ojciec pogrążony w żałobie nie potrafił zająć się córką, a swoje smutki topił w alkoholi. Gdy w wieku osiemnastu lat poznała Rafała czuła się jakby wygrała na loterii. Szarmancki i dobrze zarabiający mężczyzna zdawał się być wymarzonym partnerem, a całości szczęścia młodej kobiety dopełniła ciąża i pojawienie się na świecie małej Zosi. Niestety.. szybko okazało się, że ten który obiecał kochać okazał się katem. A był to ledwie początek jej kłopotów.. Kamil jest zawodowym żołnierzem i doświadczył niewyobrażalnej straty. Jego siedmioletni synek Krzyś umarł i mężczyzna nie potrafi sobie poradzić z żałobą oraz rozpadem małżeństwa.. Okoliczności w jakich para się spotkała nie są specjalnie sprzyjające, delikatnie mówiąc. Osamotniony trzydziestopięciolatek jest uziemiony po złamaniu ręki i nogi , a Aniela ma za zadanie wyciągnąć go ze stagnacji i pomóc mu uporać się z dręczącymi go demonami. Czy jej się uda? Czy dwie poturbowane przez los osoby będą w stanie wzajemnie uleczyć swoje serca? Siedząc i pisząc tę recenzję wciąż odczuwam emocje towarzyszące bohaterom tej pięknej przepełnionej bólem, cierpieniem ,a jednocześnie miłością i nadzieją opowieści. Byłam dosłownie oczarowana piórem Pani Izy Maciejewskiej i tym w jak piękny sposób odmalowała historię Anieli i Kamila. Z każdą przeczytaną stroną czułam się tak jakbym ich znała, zaś fabuła nie pozwalała złapać oddechu nawet na krótką chwilę. Dobroć tej młodej dziewczyny porażała mnie na każdym kroku. Kamil zaś podbił moje serce i dołączył do grona moich literackich mężów. Jeśli szukacie książki, która porusza najczulsze struny duszy - z czystym sercem polecam Wam sięgnąć po tę niesamowitą lekturę. 💙🩵🤍

Pierwsze spotkanie z piórem Izy mogę uznać za przyjemne i udane. Historia jest stworzona w ciekawy i spójny sposób. Autorka świetnie przestawia problemy, z którymi boryka się masa osób każdego dnia. Codziennie ktoś dowiaduje się o czyjejś zdradzie, codziennie ktoś bierze rozwód, a ktoś inny walczy o prawa rodzicielskie. Niecodziennie za to doświadczamy śmierci własnego dziecka… Jest to pierwsza książka o takiej tematyce z jaką miałam okazję się spotkać. Autorka doskonale ukazuje emocje i myśli Kamila, który stracił swoje dziecko. Oddaje to tak dobrze, że można to poczuć całym sobą. Po części utożsamiam się z Kamilem. Przeżyłam podobną stratę i odczuwałam dokładnie te same emocje co on. Dlatego rozumiem jego gniew i żal. Ale my nie o tym, skupmy się na recenzji. Aniela jest ciekawą postacią. Jej spojrzenie na świat sprawiło, że sama doszłam do kilku zmian w moim postrzeganiu świata. Ta bohaterka pokazała mi również jak pomimo wielu trosk i zmartwień iść przez życie z uśmiechem. W końcu mamy to życie tylko jedno, powinniśmy z niego brać i cieszyć się ile tylko możemy. Czas każdego z nas w końcu przeminie, a chwile, które mogliśmy przeżyć, nie powrócą. To są lekcje, które wyniosłam z tej lektury. Chociaż, chyba jest ze mną coś nie tak. Liczyłam na wyciskacz łez, a nic takiego nie miało miejsca. Możliwe, że dlatego, że przeszłam coś takiego. Pogodziłam się już ze swoją stratą i trzymając w ramionach swojego kilkumiesięcznego malucha nigdy nie zapomnę o swoim aniołku, który patrzy na nas z nieba. Autorko, gratuluję stworzenia tak rzeczywistej historii i odwagi, aby uwiecznić na papierze myśli ludzi mierzących się ze startą, myśli ludzi którzy nie koniecznie chcą się dzielić nimi głośno z kimkolwiek. To była fajna przygoda, warto czasem przeczytać coś delikatniejszego, tak dla odmiany. Uważam tą historię za bardzo wartościową i z czystym sumieniem wam polecam. Warto to przeczytać aby zrozumieć.