Mój ojciec nazista

Książka "Mój ojciec nazista" autorstwa Kate Hewitt to poruszająca powieść, która bada złożone relacje rodzinne oraz wpływ przeszłości na teraźniejszość. Autorka w mistrzowski sposób łączy wątki osobiste z historycznymi, co sprawia, że lektura staje się nie tylko emocjonalną podróżą, ale także głęboką refleksją nad konsekwencjami działań jednostki w kontekście większych wydarzeń. Główna bohaterka Libby Trent, zmagająca się z dziedzictwem swojego ojca, odkrywa mroczne tajemnice, które kształtują jej tożsamość i postrzeganie świata. Hewitt w sposób subtelny przedstawia dylematy moralne, jakie towarzyszą bohaterce, kiedy konfrontuje się z przeszłością swojego ukochanego ojca, będącego członkiem nazistowskiego reżimu. Autorka nie boi się pokazać skomplikowanych emocji – od miłości, przez nienawiść, aż po poczucie winy. Styl pisania Kate Hewitt jest bardzo przystępny, a jednocześnie pełen głębi. Opisy miejsc i emocji są plastyczne, co pozwala czytelnikowi wciągnąć się w opowieść i poczuć atmosferę tamtych czasów. Książka skłania do refleksji nad historycznymi wydarzeniami i ich wpływem na współczesne pokolenia, a także nad tym, jak ważne jest zrozumienie przeszłości, aby móc dążyć ku lepszej przyszłości. "Mój ojciec nazista" to nie tylko historia o rodzinnych tajemnicach, ale także opowieść o poszukiwaniu tożsamości i wybaczeniu. To lektura, która z pewnością pozostaje w pamięci na długo po jej przeczytaniu, zachęcając do przemyśleń na temat moralności, odpowiedzialności i dziedzictwa. Zdecydowanie polecam tę książkę wszystkim, którzy cenią sobie literaturę poruszającą trudne tematy w sposób wrażliwy i inteligentny. Czytajcie! Polecam! BRUNETTE BOOKS

Jak niewiele trzeba, by życie w jednej chwili ze spokojnego, ułożonego, takiej małej stabilizacji z dramatu Tadeusza Różewicza "Świadkowie albo nasza mała stabilizacja", ale w amerykańskim stylu, rozsypało się. Dom, praca, dzieci i ojciec starszy Pan po dziewięćdziesiątce, który jest kochany oraz kocha swoich najbliższych i jeden dzwonek do drzwi. Wizyta urzędnika państwowego, jedno zdjęcie w mediach społecznościowych zmienia wszystko i wywraca do góry nogami tę stabilizację. Co zrobić kiedy w jednej chwili wszystko się wali, kiedy dowiadujemy się, że ukochany ojciec, teść i dziadek był nazistą. Jak z tym żyć, jak ogarnąć atakujące media, jak zachować się, kiedy rodzina zaczyna się rozklejać, rozsypywać i walić jak domek z kart. Wszystko, co leżało na swoim miejscu, dzisiaj zmieniło miejsce. A to wszystko w otoczce tajemnicy i uciekającego czasu, którego jest coraz mniej na wyjaśnienie tego, czy zarzuty w stosunku do ojca Libby Trent są prawdziwe. Niesamowita opowieść o wyborach moralnych, czy prawda powinna zwyciężyć, czy może są takie sytuacje w życiu, że można ją zakopać pod ziemię, nie ujawniać i ratować dotychczasowe życie. Pytań jest coraz więcej — co z przebaczeniem, czy da się przebaczyć krzywdy. Tych pytań mógłbym mnożyć jeszcze więcej, bo czytając powieść Katte Hewitt sama autorka nam je podsuwa, czasami jakby zmuszając nas do odpowiedzi, a ty Czytelniku co byś zrobił? No, właśnie jak byś się zachował. To także powieść, która uświadamia nam, że nasze życie, że nasze zachowania nie są zero-jedynkowe. Co więcej, nie zawsze to, co wydaje nam się jednoznaczne, okazuje się, że wcale nie jest takie i okoliczności, które poznajemy, ukazują zdarzenia w zupełnie innym świetle. No i odwieczne pytanie, jak w takie sytuacji zachowalibyśmy się sami. Dzisiaj mówimy, że nigdy bym czegoś nie zrobił. Ale… Znakomicie o tych uwarunkowaniach możemy się przekonać, czytając książkę Kate Hewitt. Polecam także Hereditas - Hectora Kunga. Zarzuciłem Cię drogi Czytelniku mojej recenzji mnogością pytań i problemów. Jeśli chcesz przekonać się jak poradziła sobie z nimi Libby i jej rodzina, czy ojciec okazał się nazistą i co tak naprawdę działo się w Sobiborz, musisz sięgnąć po powieść „Mój ojciec nazista”. Więcej nic nie napiszę, bo pozbawię Cię przyjemności czytania.

Libby zarządza fundacją charytatywną, która wspiera kobiety znajdujące się w ciężkiej sytuacji i pomagam im w podjęciu pracy. Pewnego zwyczajnego dnia otrzymuje telefon od córki, która informuje ją, że przyszła policja i chcą z nią rozmawiać, na temat jej ojca. Gdy tylko dojeżdża na miejsce, dowiaduje się, że jej ukochany tata jest podejrzany o nazistowskie zbrodnie wojenne. Wtedy jej świat legnie w gruzach, nie może w to wszystko uwierzyć, że chodzi o jej ojca, który sam ją wychowywał, który zajmował się jej dziećmi, którego kocha ponad życie. Libby ma za zadanie udowodnienie, albo że jej ojciec jest niewinny, albo przedstawienie dowodów, że to rzeczywiście chodzi o jej tatę i doprowadzenie go pod sąd. Co zrobi Libby? Czy znajdzie jakieś dowody? Czego jeszcze dowie się o swoim tacie? A na koniec jaka była prawda? To już moja trzecia książka autorki i za każdym razem chłonę jej historię jak gąbka. Tym razem było bardzo podobnie. Główna bohaterka staje przed okropnie trudnym zadaniem, gdy dowiaduje się, że jej ukochany tata podaje się za kogoś innego, przez całe swoje życie nie znała jego prawdziwego imienia i nazwiska. Jest przepełniona złością na ojca za to, że nie powiedział jej prawdy. Chce znaleźć jakąś pamiątkę z tamtych czasów, chce wierzyć, że jej tata wcale nie był w obozie zagłady, że wcale nie był świadkiem i nie uczestniczył w śmierci tysięcy żydów. Tu z łatwością wyobrażałam sobie, co czuje Libby, bo mną przy czytaniu również targały podobne emocje, z jednej strony jest kochany, jedyny rodzic, który wychowywał ją sam, który zrobiłby dla niej wszystko, jednak z drugiej strony, to ktoś, kto przez tyle lat nie zająknął się nawet słowem na ten temat, ukrywał przed nią swoje prawdziwe imię i nazwisko. Aczkolwiek zupełnie nie mam pojęcia, co ja bym zrobiła ze znalezionymi dowodami. Historię poznajemy z punktu widzenia Libby czyli teraźniejszości, oraz oczami Hansa Brennera czyli ojca głównej bohaterki z roku 1942. Jedynie co tak trochę średnio mi się podobało to wątek córki Libby, moim zdaniem był trochę zbędny, a dodatkowo nie poniosła żadnych konsekwencji za swoje zachowanie. Całą książkę przeczytałam z zapartym tchem, byłam bardzo ciekawa prawdy tego co wydarzyło się w 1942 roku. Jeżeli jeszcze nie znacie twórczości autorki, a lubicie powieści z tłem historycznym., to koniecznie musicie sięgnąć po tę książkę.

"Mój ojciec nazista" Kate Hewitt to książka nawiązująca do II wojny światowej. Bolesna opowieść inspirowana prawdziwymi wydarzeniami. Jednak sama akcja powieści dzieje się już 70 lat po wojnie, a autorka przeplata wątki teraźniejsze, z okresem wojennym. Dokładnie lata 1942-1943, gdzie Hans wraz z 17-letnią wówczas Anni udaje się do obozu zagłady. Z rozkazu SS zostaje wysłany do Sobiboru, aby podjąć się pracy księgowego. Autorka skupia się w dużej mierze na przeżyciach Libbi- córki tytułowego ojca nazisty. Kobieta prowadzi rodzinne, ustabilizowane życie. Pracuje dla organizacji charytatywnej, wspiera kobiety znajdujące się w ciężkiej sytuacji. W swoich poglądach jest bardzo stanowcza. Ocenia ludzi bardzo krytycznie, wyznacza radykalne granice między tym co dobre, a tym co złe. Nawet gdy jest to trudne i niesie ból. Jednak czasem życie jest bardziej skomplikowane, mniej czarno-białe, więcej jest odcieni szarości. Libbi doświadcza na własnej skórze tego, że jest cienka granica między tym co dobre, a tym co złe. Kiedy pewnego lipcowego dnia w jej domu pojawia się policjant z departamentu sprawiedliwości, który podważa tożsamość jej ojca. Kobieta nie zdawała sobie sprawy, jej ojciec wychowujący ją samotnie- cudowny, cierpliwy mężczyzna może być współwinny śmierci kilku tysiącu ludzi. Że może być skazany za popełnione zbrodnie wojenne w Polsce podczas II wojny światowej. Libbi nie wierzy, nie dopuszcza do siebie takiej możliwości. Jest rozdarta między faktami, a tym co czuje do ojca. Historia opowiedziana przez Kate Hewitt jest bardzo wzruszająca, pełna emocji. Dodatkowo temat II wojny światowej jest bardzo trudny. Czytając książkę miałam wiele myśli w głowie, wiele pytań "ile jesteśmy w stanie wybaczyć?", " Ile może znieść jeden człowiek?", " Czy znamy najbliższe nam osoby?" Oraz wiele, wiele innych. Książka skłania do refleksji nad życiem, moralnością. Polecam, szczególnie osobą lubiącym taką tematykę.

Historie napisane przez Kate Hewitt za każdym razem chwytają mnie za serce i tak było również w przypadku książki “Mój ojciec nazista”. Libby Trent wiedzie spokojne życie. Ma męża, dwójkę dzieci i pracę, którą lubi. Opiekuje się swoim 96-letnim tatą, który jak na swój wiek, całkiem dobrze funkcjonuje. Ojciec jest jej bardzo bliski i zajmuje ważne miejsce w jej sercu - to on samotnie ją wychowywał, kiedy matka odeszła. Jej świat zostaje wywrócony do góry nogami, gdy w jej domu pewnego dnia zjawia się Simon Baum, pracownik Departamentu Sprawiedliwości. Mężczyzna oskarża jej ojca o nazizm. Mało tego, prosi ją o pomoc w znalezieniu dowodów przeciwko własnemu tacie. Kolejny szok kobieta przeżywa, gdy dowiaduje się, że ojciec wyemigrował do Stanów, posługując się skradzioną tożsamością. Daniel Weiss to tak naprawdę Hans Brenner - pracownik obozu zagłady w Sobiborze. W książce mamy to, co bardzo lubię, a mianowicie dwie płaszczyzny czasowe, dzięki czemu historia tworzy spójną całość. Pierwsza płaszczyzna to ta z perspektywy Libby, natomiast w drugiej autorka przeniosła nas do roku 1942, do obozu w Sobiborze, gdzie oczami Hansa Brennera możemy zobaczyć, co tam się wydarzyło. Mną ta część bardzo wstrząsnęła, niektóre opisy były niezwykle bolesne. Libby została postawiona przed ogromnym dylematem. Z jednej strony chciała chronić ojca, który przez całe jej życie był delikatnym, troskliwym i czułym mężczyzną. Z drugiej strony pragnęła sprawiedliwości i wyroku dla każdego nazisty. Każda próba rozmowy z ojcem kończy się niepowodzeniem. Mężczyzna nie chce o tym wspominać i dobrowolnie staje przed sądem. Czy człowiek w tak sędziwym wieku może zostać ukarany za coś, co działo się 70 lat temu? A może całe jego życie było pewnym rodzajem kary? “Mój ojciec nazista” to niezwykle emocjonująca lektura, która poruszyła moje serce. To historia, która skłania do głębokiej refleksji. Pokazuje, że nawet najgłębiej skrywany przez wiele lat sekret, kiedyś ujrzy światło dzienne. Wydaje nam się, że doskonale znamy swoich bliskich. Ale czy na pewno tak właśnie jest? Najnowsza powieść Kate Hewitt to zdecydowanie obowiązkowa pozycja dla miłośników historii osadzonych w czasach drugiej wojny światowej. To książka, którą ciężko odłożyć, a przedstawiona historia na długo pozostaje w głowie.