Mój słodki aniołku

Mama to miękkie ręce. Mama to melodyjny głos, to chuchanie na uderzone miejsce. Mama to samo dobro i sama przyjemność. Coś, co dobrze jest mieć w każdej chwili życia koło siebie, dookoła siebie, gdzieś na horyzoncie." - M. Wańkowicz W oczach świata Lacey Spears była mamą o jakiej marzy każde dziecko. Czuła, kochająca i oddana kupowała synkowi wszystko o czym może myśleć mały chłopiec. Co więcej przez cały czas publikowała jego zdjęcia wywołując uśmiech na twarzach przyjaciół oraz osób zupełnie obcych. Prawda o tej dwudziestosiedmiolatce jest jednak przerażająca i dosłownie mrożąca krew w żyłach. Odkąd na świecie rozwinęły się media społecznościowe wielu rodziców często pokazuje w nich swoją codzienność. Czy jednak publikacja zdjęć z badań lekarskich,zabiegów operacyjnych i rekonwalescencji malucha nie jest już przesadą? John Glatt w sposób wyjątkowo skrupulatny i dociekliwy przedstawił historię wyrachowanej osoby , która swoimi działaniami doprowadziła do śmierci niewinnego chłopca. Nie szczędząc szczegółów opisał jak służby medyczne oraz opieka społeczna ignorowały niepokojące oznaki świadczące o tym,że młoda matka może cierpieć na zastępczy zespół Minhausenna, który objawia się tym,że opiekunowie celowo wywołują objawy różnych przypadłości u tych , którzy zostali im powierzeni. Szczerze mówiąc czytałam tę książkę i niejednokrotnie miałam ochotę rzucić nią przez pokój, a potem po prostu rozszarpać jej główną bohaterkę i to dosłownie.. Momentami płakałam tak bardzo, że nie byłam w stanie przeczytać kolejnej strony.. Lacey zaś była osobą o dwóch skrajnych obliczach, której nie da się w żaden sposób usprawiedliwić. Przerażająco autentyczna historia. Polecam czytelnikom o mocnych nerwach.

To naprawdę wstrząsająca książka. Im dalej czytałam, tym bardziej byłam oszołomiona i ledwo mieściło mi się w głowie, by móc tak krzywdzić własne dziecko. Podtruwać je od pierwszych chwil życia, by zawsze móc otoczyć go opieką, a od ludzi dostać należyte współczucie. Ciężko jest się odnieść do takiej osoby po ludzku, gdyż niby choroba tłumaczy tak bestialskie zachowanie, jednak czy to wystarczy, by taki człowiek mógł być oczyszczony z zarzutów? Historia, którą przedstawił nam autor jest naprawdę dla ludzi o mocnych nerwach. Pisarz przeprowadził bardzo dużo wywiadów z różnymi ludźmi w tym z samą kobietą, by jak najdokładniej opisać tą historię. Zrobił to z wielką precyzją i zainteresowaniem ze strony czytelnika. Opowieść przedstawił trochę w formie samej książki, lub może wydarzeń z zapamiętanych przez innych sytuacji. Co inny człowiek, to było podkreślone jak bardzo nie chciał uwierzyć w dziwne postępowanie oskarżonej. I jak później sam się jej obawiał. Czytamy o scenach, kiedy matka robiła coś dziwnego dziecku, a później się tego wypierała. Trudno powiedzieć, czy robiła to z przyjemnością, czy według niej tak należało robić. Jedyne czego byłam pewna, to całkowitego braku jakichkolwiek uczuć z jej strony. Nie ważne, że czasami okazywała emocje, bo takie drobne gesty zdradzały, że nie do końca były one szczere. Sam autor był zdziwiony jej zachowaniem. Nie chce tu opisywać rodzaju krzywd, których dopuściła się na swoim dziecku, gdyż już samo pisanie tego sprawiałoby mi ból. Bo on naprawdę cierpiał. Wciąż dopuszczała go do stanu przed tym ostatecznym, by móc zamieścić kolejny wpis na facebooku, by społeczeństwo wiedziało jak ONA cierpi. Nie zauważyłam, by przy tym wspominała stan emocjonalny swojego syna. Och, nerwy miałam napięte do granic możliwości do samego końca książki. Osoby wrażliwe nich przemyślą, czy są w stanie ją przeczytać. Wydana bardzo czytelnie i choć wstrząsająca, to sposób opisu bardzo mi się podobał. Na koniec tylko dodam, że tacy ludzie naprawdę istnieją. Im bardziej krzywdzą swoje pociechy, tym odczuwają większe szczęście. Pozwólcie, że nie powiem, co bym im zrobiła...

O historiach true crime spisanych ręką Johna Glatta słyszałam tylko pozytywne opinie, choć to, co opisuje, ze szczęściem i miłością ma niewiele wspólnego. Szczerze przyznam, że przez dłuższy czas bałam się tego gatunku, jednak dzięki Magdalenie Majcher powoli zaczęłam przełamywać swoje opory. O najboleśniejszych sprawach pisze ona z niezwykłym wyczuciem i delikatnością. Jednak krzywda wyrządzana dzieciom stanowi dla mnie granicę, a otrzymując tę książkę — niespodziankę Wydawca zmusił mnie do wyjścia z mojej strefy komfortu. Drogo mnie to kosztowało... Cierpiąca na zastępczy zespół Münchhausena Lacey Spears doprowadziła do śmierci swego pięcioletniego synka. Za­stęp­czy ze­spół Münch­hau­se­na jest ro­dza­jem za­bu­rze­nia psy­chicz­ne­go, w przy­pad­ku któ­re­go ro­dzic pod­tru­wa dziec­ko lub wma­wia mu różne cho­ro­by, aby móc się speł­niać w opie­ce nad nim. Nie­rzad­ko pro­wa­dzi to do po­wsta­nia praw­dzi­wych spu­sto­szeń w or­ga­ni­zmie i psy­chi­ce, jak rów­nież śmier­ci Spears wywoływała u swojego małego synka choroby, by uzyskać zainteresowanie nie tylko personelu medycznego rzekomym złym stanem zdrowia dziecka, ale dzięki social mediom — ogromniej rzeszy ludzi. Uprawiając "pornografię chorób" wzbudzała ogromny podziw, współczucie i wsparcie pokazując siebie jako bezgranicznie kochającą i oddaną matkę, aktywnie uczestniczącą w przywracaniu zdrowia dziecku, tymczasem okazała się jego katem. Matka to słowo kojarzy się bezpieczeństwem, czułością a przede wszystkim z bezwarunkową miłością. "Mój słodki aniołku" to wstrząsająca historia dziecka, które najwięcej cierpienia doznało z rąk osoby, która powinna je kochać najbardziej.