Moja tratwa

Jest to książka z gatunku literatury młodzieżowej z wątkami obyczajowymi, psychologicznymi i kryminalnymi. Głowni bohaterowie to troje przyjaciół – Nel, Oliwia i Aleks. Wszyscy są uczniami klasy maturalnej. Każde z nich ma różne strapienia i wspólnie starają się wspierać. Ich relacje ulegają zmianie, gdy w klasie pojawia się nowy uczeń – Maks. Nagle dwójka młodych ludzi traci życie. Czy to samobójstwa? Czy może ktoś je pozoruje? Autorka stworzyła opowieść o młodych ludziach, którzy zmagają się z wieloma problemami adekwatnymi do ich wieku: pierwsza miłość, samotność, odrzucenie, trudne relacje w rodzinie. Każda z postaci jest realistyczna, co sobie bardzo cenię w książkach, gdyż dzięki temu czytelnik może się z nimi utożsamić. Niekiedy z punktu widzenia osób starszych, młodzież wielokrotnie przesadza, ich dramaty są wręcz wyolbrzymione. Warto pamiętać, że wkraczanie w dorosłość jest trudne, a szalejące hormony często utrudniają racjonalne myślenie. I tu potrzebna jest ta tytułowa tratwa – ktoś, kto otrze łzy, przytuli, a czasem nawet w dobrej mierze krzyknie. Pełnoletność na papierze nie oznacza dojrzałości emocjonalnej. Debiut uważam za udany i polecam zarówno nastolatkom, jak i osobom dorosłym. Zakończenie to istna wisienka na torcie – zaskakuje do tego stopnia, że musiałam przeczytać dwukrotnie.