Moja wielka niezwykła rodzina

Dla każdego rodzina kojarzy się z ciepłem, poczuciem bezpieczeństwa, z zapachem wspólnie wypiekanych babeczek z mamą, śpiewaniem piosenek w aucie, czy wygłupami i łaskotkami z tatą. To ogromne szczęście mieć dwoje kochających się rodziców i codziennie móc beztrosko spędzać z nimi wspólne chwile. Lecz bywają takie rodziny, które mimo starań i podejmowania kolejnych prób w naprawie relacji między dorosłymi, rozpadają się w skutek decyzji o rozstaniu dorosłych, a tym samym sprawiają ogromny smutek a nawet złość. Taki stan przeżywa bohaterka książki, która nie potrafi zrozumieć, dlaczego nie może być jak dawniej, w głowie kłębią jej się niezrozumiałe słowa, a w dodatku wszystko od czasu rozstania rodziców przeżywa osobno płacząc w objęciach mamy lub tuląc się do taty. Ulgę zaś przynoszą jej słowa mamy: „ w byciu smutnym i zdenerwowanym nie ma nic złego. Tak samo jak w byciu wesołym i szczęśliwym. Cokolwiek jest w Tobie, wypuść to na zewnątrz”. Słowa te sprawiły, że ból i smutek nie odszedł ale stał się znacznie mniej uciążliwy, pozwoliły na akceptację stanu w którym się znajduje i czerpaniu radości z chwil które spędza ze swymi rodzicami, choć nie są już razem. Ukazane zostały również sytuacje w których dziewczynka poznaje nową partnerkę taty, i jej córkę, którą nazywa niemal „siostrą”, jak również radość i szczęście na wieść o pojawieniu się braciszka u mamy i jej przyjaciela. Niezwykle przydatna pozycja, która przeprowadza dziecko przez niezmiernie trudny proces rozstania, począwszy od decyzji o rozejściu się rodziców, aż po etap zmiany dotychczasowej opieki i miejsca zamieszkania, czy wchodzenie w nowe związki obojga z nich. Została uwidoczniona w bardzo poruszający sposób reakcja dziecka, które zdaje sobie sprawę z krótkotrwałych nieporozumień między rodzicami, mając nadzieję na to, że się pogodzą i będą znów szczęśliwi oraz zmniejsza się dotychczasowa pewność siebie i poczucie bezpieczeństwa wraz z decyzją o rozstaniu.

Nie każdy związek przetrwa. Nie wszyscy rodzice będą szli razem przez życie. Czasami mama i tata podejmują decyzję o rozstaniu, a postawione przed tym faktem dzieci, mierzą się z niezwykle trudnymi emocjami. Chcą zrozumieć sytuację, domagają się odpowiedzi „dlaczego”, są smutne i zdenerwowane. Tak właśnie czuje się bohaterka tej książki. Dziewczynka, której rodzice kłócili się tak bardzo, że w końcu postanowili się rozstać. I chociaż słyszy od nich mądre, wspierające słowa o tym, że zawsze będzie przez nich kochana, a nowe nie zawsze jest złe, po prostu jest inne, to i tak ma w sercu smutek i złość. Do momentu, gdy mama tłumaczy jej, że „w byciu smutnym i zdenerwowanym nie ma nic złego. Tak samo jak w byciu wesołym i szczęśliwym. Cokolwiek jest w Tobie, wypuść to na zewnątrz”. Właśnie to otwarcie na wszystkie uczucia i przestrzeń, jaką otrzymała bohaterka, by móc wyrazić swoje emocje, pytania i obawy, stały się drogą ku akceptacji nowej sytuacji. Dziewczynka mówi wprost, że smutek nie znika, ale są dni, że jest lżejszy. Że znów śmieje się i bawi. Że nadal spędza świetnie czas i z mamą, i z tatą. W książce znajdziecie też wątek nowych związków, w które zaangażowali się rodzice bohaterki. Dziewczynka wspomina o nowej „niemal” siostrze, z którą „prawie” mieszka, gdyż jej mama jest nową przyjaciółką taty. Z kolei mama bohaterki spodziewa się dziecka z nowym przyjacielem. W obu domach czuć radość i harmonię, które dodatkowo wzmocnione są przez urocze, pełne ciepła ilustracje. To ważna część tej historii, bo wiele dzieci przeżywa w podobnej sytuacji wewnętrzny dylemat. Czy mogą sobie pozwolić na polubienie nowego partnera mamy/taty? Czy to nie będzie pewnego rodzaju zdrada? Czy mogą pokochać nowe rodzeństwo? W tej opowieści, dwie rodziny definiowane są jako podwójna miłość, uwaga i troska. Polecam Wam tę pozycję nie tylko, jeśli rozstanie rodziców dotyka Wasze dziecko bezpośrednio, ale także, gdy chcecie wyjaśnić swojemu dziecku sytuację innego malucha.

Średnio jedno na trzy małżeństwa w Polsce rozpada się. Przyczyny są różne, a emocje i stres towarzyszący zmianom, jakie niesie ze sobą rozstanie, dotyka nie tylko dorosłych. Dzieci nie są zaprogramowanymi marionetkami. Kochają, budują relacje, przywiązują się emocjonalnie, a rodzinę kojarzą z bezpieczeństwem. Kiedy ten solidny fundament nie ma racji bytu, poczucie bezpieczeństwa zostaje zachwiane. Jak pomóc dziecku w tej niekomfortowej sytuacji? Jak je wspierać, szanując jego uczucia i emocje? Można skorzystać z pomocy dobrych, mądrych książek, które będą wstępem do rozmowy. Na szczęście w ostatnim czasie na rynku literatury dziecięcej pojawiło się kilka takich propozycji. Myślę, że to z potrzeby chwili. Niestety, w dzisiejszych czasach rozwód nie jest już pojęciem wzbudzającym powszechną sensację, a raczej zjawiskiem coraz częściej spotykanym. Jedną z takich wspierających książek, szanującą emocje najmłodszych, jest pozycja pt. "Moja wielka niezwykła rodzina" Rodastiny Nikołovej, z graficzną oprawą Yany Popovej. Poznajemy w niej kilkuletnią dziewczynkę, której rodzice coraz częściej się kłócą. Z czasem podejmują trudną decyzję o rozdaniu. Dziewczynka nie rozumie dlaczego tak się stało. Jest z tego powodu smutna, mimo wsparcia i licznych zapewnień o miłości mamy i taty. Małej bohaterce trudno zrozumieć, czemu może płakać już tylko z mamą, albo przytulać się wyłącznie z tatą. Słyszy wiele wspierających słów, lecz kotłujące się w małej główce myśli zdają się je zagłuszać, aż do chwili, gdy mama zapewnia, że odczuwanie smutku nie jest niczym złym. Myślę, że to bardzo ważne zdanie w tej historii. "Moja wielka niezwykła rodzina" to książeczka, która podkreśla jak ważne są emocje i to, by nie tłumić ich w sobie. Ponadto obrazuje dzieciom, jak może wyglądać życie po rozwodzie. Jest dobrą lekturą także dla rodziców. Uświadamia dorosłym, że rozwód dotyczy wszystkich członków rodziny. Potrzebna to książka. Cieszę się, że pojawiła się w wielu polskich księgarniach. Niech będzie wsparciem dla tych wszystkich, którzy go potrzebują.