Moje pierwsze boje

Kiedy studiowałem historię, zdobycie wspomnień Józefa Piłsudskiego graniczyło cudem. Czytaliśmy je, spotykając się w grupach, by być przygotowanym na zajęcia. To były czasy przełomu, ale wciąż najgorszym był dostęp do lektur awansowanych w minionym okresie do miana "półkownik". Dzisiaj studenci mogą sięgnąć po taką książkę bez problemu i mieć ją nawet we własnej biblioteczce. To chyba największy sukces w obecnych czasów, kiedy książki nie są więzione jak Józef Piłsudski w magdeburskiej twierdzy. "Moje pierwsze boje" to właśnie wspomnienia z lat 1917-1918 kiedy Józef Piłsudski spisywał je w trakcie odosobnienia w Magdeburgu. Opowiada w nich o najcięższych i istotnych bitwach z roku 1914. Toczyła je I Brygada Legionów Polskich pod jego komendą. Opowieść nie tylko dotyczy kunsztu dowódczego i przebiegu bitew, ale tego, czego doświadczała "szara piechota", czyli życia pod gołym niebem, zimna, braków w sprzęcie, amunicji oraz jedzeniu. Głód i niepewność jutra była czymś, co było chlebem powszednim Brygady. W treści wspomnień jest też sporo humorystycznych kawałków, a także wspomnienia o ukochanej Kasztance Piłsudskiego: "Obudziła mnie Kasztanka, która, nagle chrapiąc, zaczęła zwijać się pode mną i przysiadać na zadzie. Z wielkim hałasem i dudnieniem szedł naprzeciw nas automobil ciężarowy, Kasztanka, wychowanica wolnej wsi, protestowała przeciw takiemu monstrum. A ja dumny i szczęśliwy, głaszcząc ją po błyskającej złotem w słońcu szyi, uspokajałem ją słowami: - Głupia, w twoich Czaplach nic byłaś, ale za to jesteś w Krakowie, gdzie żłonierz polski, z honorem umrzeć może, rozumiesz? Ty istoto! Na tobie wjadę, głuptasku, do Wilna! Kasztanka cudów Krakowa przy samochodach zrozumieć nie chciała i drżała jeszcze na całym ciele, choć automobil dawno nas minął". Przyjemnej lektury