Mosty na Wiśle

Książka, od której się czytelnik nie odrywa. Całe szczęście był weekend i bez większych konsekwencji można było nie przespać nocy. Irena Małysa, którą doskonale wszyscy znamy z cyklu powieści kryminalnych z Baśką Zajdą w roli głównej, teraz wybrała się do Krakowa do roku 1939 i 1993. Kryminał, ale z historią w tle. Niesamowity, pełen zwrotów akcji, mnóstwo informacji i taaaaaaaakaaaaaa opowieść. Pod jednym z mostów na Wiśle w Krakowie w 1993 roku zostaje znaleziony trup i na dodatek, jakby mało było z tym problemów, jest to Niemiec. Ma na szyi szalik Cracovii, co wskazuje od razu, kto może być sprawcą. Sprawą zajmuje się Walenty Cichocki najbardziej nietypowy policjant, z fobiami, traumami, przyzwyczajeniami i natręctwami. Będzie musiał poradzić sobie nie tylko z trupami, bo będą kolejne, ale też i historią sprzed 60 lat, a ta będzie jeszcze straszniejsza. Mroczne tajemnice ujrzą światło dziennie, ale nie wiadomo, czy będzie na to gotowy. Akcja przeplata się pomiędzy czasem wojny i latami 90. ubiegłego wieku. Poplątane losy ludzi, którzy nagle odkrywają kim są i kim byli ich bliscy. Wojna, która zmienia pojęcie człowieczeństwa. Zbiorowe mordy i kanibal, który wabi dziewczyny. Tak dużo się dzieje, jak w kalejdoskopie, że nie ma czasu, by nabrać oddechu przy czytaniu. Od razu umówcie się, żeby Wam ktoś robił herbatę. Duża dawka historii Krakowa, część opowiedziana przez babcię autorki. Świetnie to wszystko posplatane i pozaplatane. Potrzeba całej książki, żeby to rozplątać i wyjaśnić. Tak naprawdę mam nadzieję na jeszcze jakieś spotkanie z Walentym Cichockim, bo bardzo mi odpowiada jego prowadzenie śledztwa. „Mosty na Wiśle” mnie nie zawiodły, a uwiodły.

Lubisz książki, których akcja toczy się na kilku płaszczyznach czasowych? 💬 „Mosty na Wiśle” autorstwa Ireny Małysy to powieść, która przenosi nas do Krakowa z lat 1939 i 1993. Z jednej strony przyglądamy się okrutnym czasom okupacji, grabieży dzieł sztuki, a nawet poznajemy historię kanibala Franza Thama. Z drugiej strony widzimy obrazy Krakowa po transformacji ustrojowej – miasta, które zmaga się z brudnym światem prostytucji i przestępczości, stara się odnaleźć w „nowoczesności” i musi stawić czoła zagadkowej sprawie trupów znajdowanych pod mostami na Wiśle. Fabuła jest naprawdę ciekawie nakreślona, a podoba mi się szczególnie to, że autorka wplotła w nią autentyczne postacie oraz wydarzenia. Dzięki temu całość staje się niezwykle realistyczna i wciągająca. Poznajemy tutaj Hannę oraz Walentego, którzy oprowadzają nas po pięknych, ale też mrocznych rejonach Krakowa. Hania ukazuje swoimi oczami wojnę, rozdzierające serce sceny z getta i codzienność krakowian splamioną krwią. Prowadzi nas ulicami, gdzie panuje podział na wrogów, niemieckich współpracowników, Polaków i Żydów. Ludzie dzielą się także na tych głodujących i… kanibali. Natomiast Walenty Cichocki to przykład policjanta, a zarazem obywatela wolnej Polski, który stara się odnaleźć w nowej rzeczywistości, próbując jednocześnie rozwiązać zagadkowe zbrodnie. Ale jak to zrobić, skoro po latach przykrych doświadczeń nikt nie ufa policji, a sam policjant zmaga się z fobiami i dyskomfortem społecznym? Lata 1939 i 1993 wzajemnie się przenikają, tworząc niezwykle angażującą całość, pełną zagadek, momentów grozy i przerażenia. Jestem pod wrażeniem, jak Irena Małysa zgrabnie połączyła te wszystkie lata i historie, które na pierwszy rzut oka wydają się zupełnie niezwiązane, a jednocześnie tchnęła w swoją książkę ogrom emocji, wobec których nie można pozostać obojętnym. Serdecznie polecam! K.