My rodzice z ADHD
Rozmowy o neuroatypowym rodzicielstwie

Znacie temat ADHD? A gdyby tak zgłębić się nie na tym u naszych dzieci, bo to przecież na nich zazwyczaj skupiamy to zagadnienie, ale połączyć to z neuroatypowym rodzicielstwem? Zrozumieć rodziców, których przerasta właśnie rodzicielstwo, dla których chaos, zmęczenie to drugie imię, ale którzy przede wszystkim nie rozumieją, dlaczego mimo iż uwielbiają być rodzicami, kochają swoje dzieci nad życie, to jednak mają w tym poczucie klęski i porażki? I tutaj z pomocą przychodzi nam książka autorstwa Oly Pflumio „My rodzice z ADHD. Rozmowy o neuroatypowym rodzicielstwie”. Na wstępie chcę Wam zaznaczyć, że nie jest to żaden poradnik! To zupełnie coś innego, jak mówi sama Autorka: „Zależy mi na tym, żeby zrozumieli to zarówno sami zainteresowani, jak i ich otoczenie […] Dlatego zdecydowałam się zebrać w tej książce dziesięć historii, pokazujących różne strony ADHD-owego rodzicielstwa. Każda z nich odkrywa inny kawałek tej rzeczywistości, ale wszystkie razem są opowieścią o zderzeniu neuroatypowości ze światem, który premiuje samodyscyplinę, ciągłą dostępność i emocjonalną stabilność i który niezwykle często myli „chcę” z „mogę”.” Bardzo ciekawa, pokazująca właśnie różne oblicza zmagania się z tym, jakby nie patrzeć, problemem. Porusza oczywiście temat rodzicielstwa - także i wtedy, gdy dzieci także są neuroatypowe, ale i relacji w związku, w społeczeństwie. To opowieści samych bohaterów tych historii, uzupełnione komentarzami psycholożki i psychoterapeutki. Pozwala na zrozumienie, ale może i także zastanowienie się: czy i mnie ten problem nie dotyczy?

Zwykle tego typu książki skupiają się na dzieciach. A co z ich rodzicami? Faktem jest, że i oni również zmagającą się z ADHD. Dlaczego więc wciąż tak mało powstaje takiej literatury? Ola Pflumio wychodzi temu problemowi naprzeciw.  Nie oszukujmy się, rodzicielstwo jest trudne, może nas przerastać. A to z neuroatypowością tym bardziej. Wiemy już, jak wygląda zachowanie pociechy z ADHD. Codzienność rodzica wcale nie jest inna. A może i nawet cięższa. Będąc opiekunem dziecka, po całym dniu przebodźcowania, po prostu przychodzi skrajne wyczerpanie emocjonalne i poznawcze. Jak więc normalnie funkcjonować?  Pflumio oddała w tej książce głos matkom i ojcom z diagnozą ADHD. Mamy tu szczerą rozmowę z jedenastoma osobami. To różni ludzie z różnymi sytuacjami życiowymi, a jednocześnie tak bardzo do siebie podobnie, których łączy więcej niż mogłoby się wydawać. To historie o relacjach partnerskich, presji społecznej i powielanych schematach. Dotyczą one codzienności pełnej chaosu, zmęczenia, zwątpienia, poczucie wstydu i niewystarczalności. Oczywiście jest w tym miłość i wrażliwość, ale i impulsywność, trudność w zorganizowaniu i wyzwania. Każdy ma prawo czegoś nie umieć. Wcale nie musimy być perfekcjonistami. Gdy to zrozumiemy i zaakceptujemy, dużo łatwiej będzie nam wspierać nasze pociechy.  W ogólnym skrócie mamy tu spojrzenie na to, jak diagnoza wpływa na wychowywanie dzieci. Przydatne okazują się być komentarze psycholożki, które pomagają lepiej zrozumieć mechanizmy stojące za codziennymi trudnościami. I co najważniejsze pokazuje, jak wspierać siebie w roli rodzica, bez poczucia winy i porównań. "My rodzice z ADHD" to wartościowa pozycja, która wyjaśnia mechanizmy działania ADHD, tego jak z nim żyć, wychowując przy tym dzieci. Nie ma tu prostych, gotowych rozwiązań. Jest za to pchnięcie ku spojrzeniu na tę diagnozę jak na coś, co można oswoić, dzielić z innymi, wzajemnie się wspierając. Nie warto się zamykać na pomoc i udawać, że ze wszystkim poradzimy sobie sami.