Nad Sekwaną. Tom 1. Ostatni list

Zostawienie czytelnika w takiej sytuacji powinno być „karane” ;D Tak bardzo nie chciałam kończyć, że przeciągałam ile mogłam, ale z rozdziału na rozdział chcesz więcej i więcej. Muszę też pogratulować decyzji przy wyborze lektora w tym przypadku lektorki. Pani Joanna Domańska dla mnie jest królową robienia idealnego klimatu każdej książce jaką podejmie się czytać. Według nie to strzał w dziesiątkę. Mam nadzieje że kolejne będą również czytane przez Nią. Będzie lekko spojlerowo :D Wracając do książki i jej recenzji to musicie wiedzieć że są takie książki, które czyta się powoli, trochę jak list od dawnej przyjaciółki. Nie dlatego, że są trudne, ale dlatego, że chce się z nimi zostać dłużej. Właśnie takie wrażenie miałam po przeczytaniu/odsłuchaniu „Ostatni list” Anny K. Bandurskiej, pierwszy tom serii Nad Sekwaną. To historia pełna emocji, kobiecej siły i tęsknoty za życiem, które czasem trzeba budować od nowa, choć wydaje się, że wszystko już się skończyło. Historia zaczyna się od tragedii. Teresa polska emigrantka mieszkająca we Francji traci męża w czasie wojny francusko-pruskiej. Jeszcze niedawno jej życie było spokojne, uporządkowane i przewidywalne. Miała dom, miłość i poczucie bezpieczeństwa. W jednej chwili wszystko się rozpada. Śmierć ukochanego mężczyzny sprawia, że kobieta musi zacząć od nowa. Los prowadzi ją do niewielkiego miasteczka Amantes, otoczonego winnicami w krainie koniaku. To miejsce wydaje się niemal bajkowe pełne zapachu winogron, lawendy i letniego słońca ale pod tą spokojną powierzchnią kryje się wiele tajemnic. Autorka bardzo ciekawie pokazuje moment, w którym człowiek zostaje sam z własnym bólem. Teresa nie jest bohaterką idealną. Bywa zagubiona, czasem nie wie, jak dalej żyć, a jednak powoli odnajduje w sobie siłę. Właśnie to sprawia, że zaczynamy jej kibicować. To nie jest historia o wielkich bohaterach z pomników, tylko o zwykłej kobiecie, która próbuje poukładać świat po stracie. Jestem pewna że większość z nas ma za sobą taką historie, no może podobną po której myślimy że Swat zawalił nam się na głowę, że już nic ciekawego nas nie czeka itp. Dużą rolę w tej opowieści odgrywa przeszłość. W domu, do którego trafia Teresa, pojawia się tajemnicza korespondencja należąca do kobiety a nasza bohaterka staje przed czymś więcej niż tylko fragmentem cudzej historii. Jest jak klucz do zagadki, która zaczyna powoli odsłaniać tajemnice miasteczka i ludzi wokół bohaterki. Właśnie w tym miejscu powieść nabiera lekko intrygującego charakteru. Zaczynamy się zastanawiać, kim była autorka listu i dlaczego znalazły się w domu Teresy. Jednak „Ostatni list” to nie tylko opowieść o tajemnicy. To przede wszystkim historia o kobietach. O ich przyjaźniach, pragnieniach i marzeniach. Seria pokazuje losy młodych Polek żyjących we Francji w XIX wieku. W świecie eleganckich bali, pięknych sukien i francuskich salonów każda z nich próbuje odnaleźć swoje miejsce. Czasem jest w tym trochę romantyzmu, czasem humoru, a czasem zwykłej życiowej nieporadności. Bo choć pojawiają się przystojni Francuzi, droga do szczęścia wcale nie jest prosta. Czytając, można niemal zobaczyć paryskie salony, usłyszeć muzykę podczas balu czy poczuć zapach winnic. A jednocześnie w tle stale obecna jest historia wojna, polityczne napięcia i niepewność przyszłości. Ten kontrast działa mocno. Z jednej strony piękno francuskiego świata, z drugiej świadomość, że wszystko może się w każdej chwili zmienić. Najbardziej poruszało mnie jednak w tej książce coś innego, a mianowicie sposób, w jaki opowiada się o samotności i potrzebie bliskości. Teresa musi nauczyć się życia bez męża, ale też na nowo spojrzeć na siebie jako kobietę. Pojawiają się wokół niej mężczyźni sąsiad, baron czy nauczyciel lecz nie chodzi tu tylko o romans. Raczej o pytanie, czy po wielkiej stracie można jeszcze komuś zaufać. Czy można pozwolić sobie na kolejne uczucie, nie czując przy tym zdrady wobec przeszłości. To właśnie ta emocjonalna warstwa sprawia, że książka trafia do czytelnika. W wielu momentach można się w niej odnaleźć. Każdy przecież zna uczucie, gdy życie nagle skręca w zupełnie inną stronę, niż planowaliśmy. Teresa pokazuje, że nawet wtedy można znaleźć drogę dalej. Jestem przekonana że po przeczytaniu tej książki zostanie wam w głowie pewna myśl: że życie, tak jak list, czasem przynosi wiadomości, których się nie spodziewamy. Niektóre z nich bolą, inne zmieniają wszystko. Ale każda z nich prowadzi nas dalej. I właśnie dlatego „Ostatni list” jest historią, którą czyta się nie tylko oczami, ale też sercem. Jestem ogromnie ciekawa waszych opinii na jej temat. Polecam.

„Ostatni list” to powieść, która urzeka od pierwszych stron i nie pozwala się odłożyć. Historia Teresy – polskiej emigrantki, której życie zmienia się w wyniku wojny francusko-pruskiej – porusza i wciąga w wir wydarzeń. Tragiczna utrata męża zmusza bohaterkę do przeprowadzki do miasteczka Amantes, malowniczego miejsca pośród winnic i pachnącego winem koniaku. Jednak za idyllicznym obrazem kryją się tajemnice, które Teresa stopniowo odkrywa, a każdy kolejny trop przybliża ją do sekretu związanego z tajemniczą Cécile i jej listami. To właśnie motyw starych listów nadaje powieści wyjątkowego klimatu. Ich obecność jest jak nić prowadząca czytelnika przez meandry fabuły – nie sposób oprzeć się chęci odkrywania razem z Teresą, co naprawdę wydarzyło się w Amantes. Czytałam z zapartym tchem, chłonąc jej przygody, emocje i dylematy. Razem z nią odczuwałam rozterki serca, tęsknotę i niepewność wobec przyszłości. Autorka świetnie oddała też kontrast pomiędzy romantyczną atmosferą Francji a dramatem wojny. Na kartach książki pobrzmiewa cierpienie żołnierzy zmuszonych do walki i oddających życie w imię cudzych ambicji. Te fragmenty chwytają za serce i sprawiają, że opowieść zyskuje głębię, nie ograniczając się jedynie do romansu. Nie zabrakło także wątków miłosnych – Teresa spotyka na swojej drodze mężczyzn, którzy mogą odmienić jej los: przystojnego sąsiada, barona o szarmanckim usposobieniu czy romantycznego nauczyciela. Każdy z nich wnosi do jej życia nowe emocje i daje nadzieję, że po tragedii znów można poczuć się piękną i kochaną. „Ostatni list” to początek cyklu Nad Sekwaną, w którym autorka snuje opowieść o losach polskich emigrantek w XIX-wiecznej Francji – pełną romantyzmu, tajemnic, a także historycznego tła. To książka, przy której można się zatrzymać, wzruszyć i przenieść w czasie. Z ogromną przyjemnością sięgnę po kolejne tomy tej serii i z całego serca polecam tę lekturę każdemu, kto ceni opowieści pełne emocji, intrygujących sekretów i magicznej atmosfery dawnych czasów. ❤️ Polecam! Cytaty: „Mimo iż widział zwłoki wiele razy, widok ten wstrząsnął nim do głębi. Tyle bezsensownego cierpienia - pomyślał, -Po co? W imię czego? Dlaczego niewinni zawsze cierpią dla czyichś imperialnych zapędów, w imię niepohamowanej żądzy władzy?” „Jeśli trzymasz ten dzienniczek w dłoni, to znaczy, że odnalazłaś klucz. (...) To na Tobie ciąży teraz piecza nad niewygodną tajemnicą, która Amantes chciałoby zakopać w otchłaniach niepamięci.”