Nie Anioł

,,Na razie jednak musiał się jeszcze przez tę godzinę skupić, żeby odegrać odpowiedzialnego obywatela tego pięknego kraju, cierpiącego na drobne zaburzenia normalnego funkcjonowania, i nie wyjść na popieprzonego szaleńca z problemami psychicznymi większymi od Kilimandżaro ". Powiem wam, że po przeczytaniu tej książki jestem niemal pewna, że każdy człowiek ma różne fobie czy też dziwactwa, tylko jedne są zupełnie niegroźne, niewidoczne dla otoczenia, a inne zbyt potężne, by móc udawać, że w ogóle się ich nie ma. Na zdrowie psychiczne wpływa bardzo dużo rzeczy. U jednych to genetyczne, u innych spowodowane jakąś traumą, a jeszcze u innych to sprawka organizmu, który nagle zaczął fiksować. Alkohol potrafi naprawdę człowieka zniszczyć i totalnie od siebie uzależnić. Przez niego ludzie tracą rodziny i pracę. I żeby było jeszcze zabawniej, piją go wtedy więcej, gdyż koi ich smutki. Wolniutko odbiera zdolność racjonalnego myślenia z którego pijący nie zdaje sobie sprawy, bo już tak daleko nie potrafi myśleć. Czy można zatem leczyć innych ludzi samemu będąc uzależnionym? Czy można wtedy na czas zapobiec katastrofie? Ciało może jeszcze na to reaguje, ale mózg? To jest moje pierwsze spotkanie z twórczością autora i wiem, że nie ostatnie. Od samego początku zahipnotyzował mnie wstęp, a później zwyczajnie musiałam się dowiedzieć co tutaj się wyprawia. Wpierw byliśmy świadkami sesji między lekarzem a klientem, gdzie żaden z nich nie zachowywał się normalnie. Mamy tutaj nieludzką fascynację wężami, która zasieje spory strach. Oczywiście mamy trupa i trzeba będzie odnaleźć sprawcę, jednak ten, kto mógłby go schwytać najszybciej, jest od sprawy odsunięty, gdyż znał denata. Nie trudno się było domyśleć reakcji na tą wiadomość. Niedługo po tym dochodzi do napadu i kolejnego zgonu. Początkowo sprawy nawet dla nas nie mają nic ze sobą wspólnego, jednak po pewnym czasie coś tutaj przestaje pasować. Wychodzi bowiem na to, że jest osoba, która chciałaby ochronić nadkomisarza, lecz nie widać tutaj czystych intencji. I teraz zaczynał się motyw, który najbardziej uwielbiam. Musieliśmy wrócić do przeszłości stróża prawa, by się przekonać, czy faktycznie zasługuje na miano policjanta. Jak sądzicie, czy mógłby mieć coś na sumieniu? Książkę czyta się z prawdziwą przyjemnością. Do tego ten koniec i sekrety rodzinne, obciążenia genetyczne, choroby psychiczne... No nic tylko przeczytać. Cokolwiek będzie wam tu podane, dowiecie się tego od innych osób, które niby nic nie wiedzą, ale swoje trzy grosze zawsze muszą wtrącić. To właśnie z powodu tych drobniaków ktoś podchwyci temat i drążąc do upadłego odkryje coś ważnego. Tych informacji jest naprawdę dużo i każda z nich rodzi nowe możliwości. Przy nich najbardziej jesteśmy napięci. Czasami ktoś tu robi coś innego niż miał i przez to również zastanawiamy się co takiego ukrywa. Jedno jest pewne. Takiego Anioła Stróża jak z książki, to nikt nigdy nie chciałby mieć;-) Dodam wam jeszcze, że o takiej sytuacji jak pod koniec historii to jeszcze nie czytałam:-)

"Nie anioł" Mieczysław Gorzka Marcin Zakrzewski powrócił. Nie jest tajemnicą, że Marcin Zakrzewski to jeden z moich ulubionych śledczych i za każdym razem, gdy pojawia się kolejna książka Mieczysława Gorzki to wypatruję w niej właśnie Zakrzewskiego. Może nie ma takiej samej werwy jak w "Cieniach przeszłości", i mam wrażenie, że się trochę zestarzał, ale i tak lubię jego sposób bycia, indywidualizm i podejście do prowadzonych śledztw. No i to jego j-jasne. Ostatnia książka Mieczysława Gorzki trafiła w mój gust idealnie. I również tym razem autor mnie nie zawiódł. Postarał się o kolejne interesujące śledztwa, którymi zajmują się policjanci z wrocławskiej komendy. Już na wstępie mamy brutalne morderstwo ich dawnego kolegi, "Parola" Szawczaka, a tajemniczy Anioł Stróż ujawnia Zakrzewskiemu swoje zamiary. Rozkłada nad nim swoje ochronne skrzydła. Ale czy na pewno? Początek był może trochę zbyt powolny, ale z biegiem stron akcja nabierała tempa i trzymała w napięciu. Było tu to co lubię u Gorzki: dynamika, nowe tropy, zwroty akcji, zaskakujące zakończenie i wyraziste postaci. Marcin Zakrzewski, zawsze nieco kontrowersyjny i uparty, tym razem zmuszony był zmierzyć się z przeciwnikiem, który znał jego najgłębsze sekrety. Były też powroty do przeszłości. Pojawił się wątek sprzed lat, z czasów beztroskiej młodości Zakrzewskiego. Nie brak tu również głębszych przemyśleń nad ludzką naturą. Autor bardzo dobrze ukazał skomplikowane relacje między bohaterami, ich traumami i zmagania z własnymi demonami. Co ja będę Wam więcej pisać. Po prostu bierzcie i czytajcie! Fajnie by było, gdybyście już znali choć trochę inne książki z Zakrzewskim, bo jest sporo nawiązań do jego przeszłości. I warto tę przeszłość poznać.

Wiesz czym jest modus operandi? Spotkał_ś się kiedyś z takim pojęciem? Modus operandi to pojęcie często używane w kontekście kryminalistyki do opisu charakterystycznych sposobów postępowania przestępców. Jest to jakby ich "podpis" w wykonaniu zbrodni. Ciekawostka: Czy wiesz, że badacze często wykorzystują analizę modus operandi do profilowania przestępców? Może to pomóc w zrozumieniu ich psychologii i złapaniu ich szybciej. Bardzo ciekawe modus operandi zaserwował nam Mieczysław Gorzka w swoim najnowszym kryminale „Nie Anioł”. Jest to kolejna powieść o losach niepokornego nadkomisarza Marcina Zakrzewskiego, którego naprawdę bardzo polubiłam z poprzednich części. Autor w typowy dla siebie sposób prowadzi Czytelnika przez zawiłe śledztwo, zręcznie odsłania jego kolejne elementy i nie raz, ani nie dwa prowadzi do takiego momentu, że Czytelnik zaczyna nabierać zwątpienia we wszystko czego do tej pory się dowiedział. Akcja jest dość dynamiczna, a modus operandi sprawcy znamy bardzo szybko. Pozostaje nam tylko z Zakrzewskim odkryć jego tożsamość co wbrew pozorom wcale nie jest takie łatwe, bo zagadka którą próbujemy rozwiązać z nadkomisarzem prawie do samego końca pozostaje nierozwiązana. Bardzo mocną stroną kryminały są bohaterowie. Ich sylwetki są wyraźnie zarysowane i śmiało można powiedzieć, że są to ludzie z krwi i kości. Nie ważne czy jest to postać pierwszoplanowa, czy pojawia się ona na drugim, albo i nawet trzecim planie. Każdy potraktowany jest z tak samą pieczołowitą starannością, dzięki czemu momentami wydaje się jakbyśmy z boku przyglądali się prawdziwym osobom. Nikt nie jest idealny, każdy został doświadczony przez los, każdy radzi sobie różnie z problemami - narkotyki, alkohol, seks, zdrady… Gorzka nie koloryzuje, a ukazuje życie takim jakie jest. Ze względu na to, że książkę czytałam, ale i słucham muszę wspomnieć także o świetnym lektorze jakim jest Filip Kosior. Jest to człowiek wręcz stworzony do czytania kryminałów i w pewnym momencie uznałam, że „Nie Anioł” nabiera zupełnie nowego wymiaru, gdy jest on czytany przez pana Filipa. Dlatego 3/4 książki po prostu przesłucham, bo głos lektora, jego dykcja, emocje które oddaje słuchaczowi sprawiły, że od książki nie mogłam się oderwać. Oczywiście wersję papierową także było mi ciężko odłożyć, ale… Pan Filip robi tutaj robotę! „Nie Anioł” to genialny kryminał przykuwający uwagę nie tylko charyzmatycznym bohaterem, ale i ciekawą intrygą. Nie mogę się doczekać kolejnej książki Autora. Serdecznie 𝗣𝗢𝗟𝗘𝗖𝗔𝗠!