Nie ma głupich

Czy zdarzyło Ci się kiedyś wracać myślami do wydarzenia z przeszłości i zastanawiać się, czy na pewno pamiętasz je tak, jak było naprawdę? „Nie ma głupich” to kolejny dowód na to, że Harlan Coben doskonale wie, jak przykuć moją uwagę już od pierwszych stron i nie pozwolić mi odłożyć książki aż do samego końca. Historia rozpoczyna się ponad dwadzieścia lat wcześniej w Hiszpanii. Młody Sami Kierce budzi się cały we krwi, z nożem w dłoni. Obok niego leży martwa dziewczyna, Anna. Przerażony chłopak ucieka, a wydarzenia tamtej nocy pozostają niewyjaśnioną zagadką, która przez lata nie daje mu spokoju. Dwadzieścia dwa lata później Sami jest prywatnym detektywem i wykładowcą. Podczas jednych z zajęć dostrzega kobietę, której zobaczyć nie powinien. Kobietę, która według wszystkich od dawna nie żyje. Annę. I właśnie wtedy zaczyna się prawdziwa jazda bez trzymanki. Bardzo lubię książki Cobena za to, że nigdy nie pozwalają czytelnikowi poczuć się zbyt pewnie. Kiedy wydawało mi się, że zaczynam rozumieć, dokąd zmierza fabuła, autor natychmiast wyciągał kolejnego asa z rękawa. Jeden trop prowadził do następnego, kolejne pytania rodziły jeszcze więcej wątpliwości, a ja z każdym rozdziałem coraz bardziej chciałam poznać prawdę. Największą siłą tej historii jest dla mnie atmosfera nieustannej niepewności. Sami przez lata żył z poczuciem winy i świadomością, że nie zna całej prawdy o wydarzeniach z Hiszpanii. Gdy przeszłość niespodziewanie wraca, bohater musi zmierzyć się nie tylko z tajemnicą sprzed lat, ale również z konsekwencjami własnych decyzji. Podobało mi się również to, że autor nie skupia się wyłącznie na jednym śledztwie. W książce pojawia się kilka wątków, które początkowo wydają się zupełnie niezwiązane, ale z czasem zaczynają tworzyć spójną i bardzo interesującą całość. Mimo dużej liczby wydarzeń nie czułam chaosu. Wręcz przeciwnie - wszystko było przemyślane i prowadzone w charakterystycznym dla Cobena dynamicznym tempie. Sami Kierce to bohater daleki od ideału. Popełnia błędy, bywa impulsywny i nie zawsze podejmuje najlepsze decyzje. Właśnie dlatego tak łatwo było mi zaangażować się w jego historię. To człowiek, który desperacko próbuje odzyskać kontrolę nad własnym życiem i wreszcie dowiedzieć się, co wydarzyło się tamtej nocy. A zakończenie? Cóż… Harlan Coben po raz kolejny przypomniał mi, dlaczego od lat jest nazywany mistrzem thrillerów. Kiedy byłam przekonana, że wszystkie elementy układanki wskoczyły na swoje miejsce, autor po raz ostatni wywrócił wszystko do góry nogami. „Nie ma głupich” nie jest może najbardziej przełomową książką w dorobku autora, ale zawiera wszystko to, za co czytelnicy pokochali jego twórczość: tajemnice z przeszłości, świetnie skonstruowaną intrygę, szybkie tempo akcji i zwroty wydarzeń, które potrafią skutecznie zaskoczyć. Jeśli lubisz thrillery, które czyta się jednym tchem i które do samego końca nie odkrywają wszystkich kart, to zdecydowanie warto dać tej historii szansę. Ocena: 9/10