Nie wiesz nic

Śmierć Alana z wcześniejszych części sprawia, że drużyna, której był kapitanem przestaje być zgrana. Hubert zajął miejsce Alana i stara się postawić na nogi ich drużynę. Wpada na genialny pomysł wyjazdu integracyjnego. Jednak nie jest w stanie przewidzieć, co ich tam czeka. Może i ten wyjazd po części ich złączy, jednak to będzie walka o przetrwanie. W tym czasie Marta z koleżankami próbuje rozwikłać kto zna ich tajemnice. Ktoś wysyła im maile z groźbami. Mają ograniczony czas by stawić się na policję i się przyznać, w innym wypadku ten ktoś sam wyjawi ich sekret. Zaczyna się wyścig z czasem. Co spotka Huberta i jego kumpli na wyjeździe? Czy Marta z przyjaciółmi odgadnie, kto stoi za wiadomościami z groźbami? Czy poddadzą się i przyznają się przed policją? Ponownie wracamy do liceum Freuda. Tym razem autor nie pozwala czytelnikowi na nudę i zapewnia tyle atrakcji, że się w głowie nie mieści. Z jednej strony mamy wyjazd drużyny Huberta, który przeradza się w walkę o przetrwanie. Ktoś czyha na ich życie, jednak najpierw chce się trochę zabawić i pozwala im na ucieczkę. Z drugiej strony akcja książki dzieje się w szkole, gdzie również wiele się dzieje. Marta z przyjaciółmi próbuje odgadnąć, kto może znać ich sekret. Karol, a raczej już Kornelia postanawia pokazać wszystkim, że zdecydowanie lepiej czuję się jako dziewczyna. Nie przewiduje jednak, że największy kłopot z akceptacją wcale nie będą mieli koledzy, czy koleżanki ze szkoły. Muszę przyznać, że trochę mnie przytłoczyło tempo i to, że naprawdę wiele się działo. Czasami ciężko było mi się odnaleźć w tej książce. Oczywiście na początku zupełnie nie miałam pojęcia, co to wszystko ma ze sobą wspólnego, ale im bliżej końca, to wszystko zaczynało się wyjaśniać. Książkę czytałam z zapartym tchem, bo byłam ciekawa kto za tymi wszystkimi rzeczami stoi. Zupełnie się nie spodziewałam takiego rozwiązania. Gorąco polecam tę serię jeśli ktoś z was jeszcze nie czytał.

Po lekturze "Nie wiesz wszystkiego" Marcela Mossa byłam ciekawa co autor wymyśli w drugiej części. Czy pisarz nie zawiódł moich oczekiwań? Bohaterowie z pierwszego tomu próbują wrócić do normalności po tragicznych wydarzeniach. Marta integruje się z resztą grupy i nadal trzyma pieczę nad skrzynką zwierzeń. Hubert bardzo mocno pragnie zastąpić Alana jako kapitan drużyny siatkówki. Wyjeżdża z chłopakami w Bieszczady jednak z pozoru lajtowy wyjazd zmienia się w obóz przetrwania.. Ktoś również zna prawdziwy przebieg wydarzeń tragicznej nocy i grozi, że ujawni prawdę jeśli winni nie przyznają się policji. Zaczyna się walka z czasem. Autor kolejny raz dał nam popalić. Znów poznajemy fabułę z różnych perspektyw. Tylko tym razem miałam problem ustalić co naprawdę się dzieje, gdyż niektóre zdarzenia działy się w głowie bohaterów. Przyprawiało mnie to o mętlik w głowie. Zachowania nastolatków wydawały się absurdalne, jednak po nitce do kłębka, odkrywaliśmy kolejne fakty. Fajne było pojawienie się Sandry, postaci z innej serii książek autora. Lubię takie zagrania. Najbardziej wstrząsnęła mną historia Kariny. Nie wyobrażam sobie ile odwagi kosztowało ją by się ujawnić. Jak ważna jest akceptacja. A w tych czasach strasznie jesteśmy oceniani. Jakiekolwiek odstępstwo od normy jest wręcz tępione. Myślę, że idzie to w bardzo złym kierunku. Książka zakończyła się już mi znanymi wydarzeniami gdyż "Wszyscy muszą zginąć" już za mną. A muszę przyznać, że ta książka zrobiła na mnie piorunujące wrażenie. Pozostało mi tylko dokończyć tę serię. Tak mocno jak lubię twórczość autora tak też jej się obawiam. A wam zdecydowanie polecam.