(nie)doskonali do pary
Instrukcja obsługi małżeństwa

Książka została napisana w formie wywiadu z małżeństwem, Państwem Jędrzejewskim. Zarówno pani Marta, jak i pan Stanisław wychowali się w Ruchu Szensztackim. Poznali się podczas jednego z festiwali dla młodzieży w dość niereligijnych okolicznościach, ponieważ w trakcie przerwy na papierosa 🤭. Dla osób decydujących się na ślub kościelny może to być ciekawa "instrukcja obsługi małżeństwa" w wierze chrześcijańskiej. Państwo Jędrzejewscy prowadzą takie spotkania z nowożeńcami i zadają im ważne pytanie. Dlaczego decydujesz się na ślub kościelny? Czy ze względu na ładną otoczkę, ze względu na rodziców i rodzinę, bo jak to tak bez ślubu kościelnego czy jednak ze względu na to, że wraz ze swoim partnerem jesteście osobami wierzącymi i decydujecie się na taki ślub świadomie, w wierze? Czy zdajecie sobie sprawę, że przyrzeczenie, które składacie sobie przed ołtarzem, nie jest pustą formułką, której można się wyuczyć na pamięć? Czy zdajecie sobie sprawę z tego, że decydując się na ślub kościelny, decydujecie się także na chrześcijańskie wychowanie w wierze dzieci, które pojawią się w późniejszym czasie? Można dowiedzieć się kilku ciekawych rzeczy z tej książki. Jednak głównym punktem jest wiara w Boga i zaproszenie Go do swojego małżeństwa. Autorzy książki zwrócili też szczególną uwagę na to, że najważniejsza jest rozmowa w związku. Nie tylko między narzeczonymi, którzy zdecydowali się wziąć ślub kościelny, ale tak ogólnie. Bo bez szczerej rozmowy między parą, może dojść do wielu zgrzytów i nieporozumień. Autorzy podczas takich spotkań z nowożeńcami zadają im także pytanie czy są oni pewni co do wejścia w związek małżeński. I z tego co zostało przedstawione, to większość osób reagowała śmiechem na to pytanie, aczkolwiek ja uważam, że jest dobre. Bo w obecnych czasach młodzi ludzie decydując się na zawarcie związku małżeńskiego nie zawsze są dojrzali emocjonalnie, a wykonując ten krok nie biorą pod uwagę tego, z czym to się wiąże w późniejszym okresie. Bo ślub to nie tylko włożenie złotego krążka na palec, to przyrzeczenie, że będzie się ze sobą trwało w dobrych i złych chwilach, że będzie się wzajemnie wspierało w podejmowanych decyzjach i przede wszystkim, że będzie się ze sobą rozmawiało i spędzało razem czas nie tylko od święta.