Nielekarz, czyli jak wyleczyłem się z medycyny

A może by tak rzucić szanowany zawód lekarza i zostać początkującym pisarzem-komikiem? Czyli historia Adama Kaya. Jeśli znacie już „Będzie bolało” albo „Świąteczny dyżur”, to wiecie, że i w „Nielekarzu, czyli jak wyleczyłem się z medycyny” prócz dawki humoru możecie spodziewać się też momentów poruszających, trudnych i szczerości do bólu. "Humor od zawsze był moim sposobem na ucieczkę od rzeczywistości” Najnowsza książka autora jest z jednej strony zbiorem zdarzeń, które doprowadziły do jego ostatecznego rozstania z medycyną, z drugiej bardzo osobistą próbą ukazania spustoszeń, jakich dokonało wtłoczenie go w ramy zbudowane z czyichś marzeń i oczekiwań. Wpływu, jakie wywarło na jego zdrowie i życie osobiste. Nie oszczędza w tej próbie siebie i innych. Obnaża swoje najbardziej intymne traumy, co zdaje się być formą spowiedzi, ale też aktem ogromnej odwagi, szczególnie u osoby nauczonej kryć emocje za fasadą profesjonalizmu lekarza. Autor dzieli się z nami swoimi początkami na nowej drodze, chwilami zwątpienia, reakcją najbliższych czy prozaicznym brakiem pieniędzy. Dzięki humorowi, który wcześniej był jego tarczą, sposobem na zachowanie zdrowia psychicznego i wentylem bezpieczeństwa udaje mu się osiągnąć cel i diametralnie zmienić swoje życie. Tylko, czy poszedłby tą ścieżką nie mając doświadczeń w służbie zdrowia? I ile go ta zmiana kosztowała? Ta książka jak wspomniałam jest bardzo intymna i szczera, a bezpośredniość autora niektórych może wręcz razić. Jednak dobitnie pokazuje, że nie warto brnąć drogą wybrukowaną cudzymi marzeniami, a mieć odwagę poszukiwać własnej ścieżki i nie bać się przyznać do błędu. Dla wielu osób jego historia może okazać się wręcz drogowskazem. Mam poczucie, że tym razem jej celem nie tyle było rozbawienie czytelnika (choć wielokrotnie śmiałam się w głos) i zwrócenie uwagi na luki i absurdy brytyjskiej służby zdrowia, co zmierzenie się autora z samym sobą. I choć momentami kontrowersyjna dzięki temu jest tak bardzo prawdziwa.