Niepokorne

"Przestała się czuć kochana, zauważana, miała wrażenie, że nie może przy nim wyrażać swoich opinii, bo za każdym razem zbywał je kpiącym komentarzem. Czasem miala ochotę krzyczeć i wylądować na nich swoją frustrację. Bez planu pięcioletniego nic się nie liczyło, bez konkretu nie można było zyskać pewności i poczuć się stabilnie. Aneta to kobieta zadaniowa , zabiegana. Żona, mama trójki dzieci a do tego pracownica na pełen etat. Co roku przygotowuje noworoczny obiad dla całej rodziny, jednak tym razem nawał obowiązków i poczucie niesprawiedliwości powodują, że kobieta wyjeżdża do Torunia, do siostry Edyty , by naładować akumulatory. Milenie wydawało się, że gdy spotkała Konrada miała szczęście, tym bardziej, że mężczyzna zaakceptował jej pięcioletniego synka Antosia. Szybko jednak okazało się, że randki a mieszkanie razem to zupełnie dwie różne sprawy. Przystojny strażnik miejski znęcał się nad ukochaną psychicznie, był wybuchowy, krytykował chłopca kpiąc z niego na każdym kroku. Gdy mężczyzna oznajmia, że zamierza spędzić nowy rok bez partnerki , ta znalazła wreszcie w sobie odwagę by odejść. Rodzice Justyny zmagają się z depresją i chorobą alkoholową. Dziewczyna robi wszystko by utrzymać siebie i młodszą siostrę Natalię - uzdolnioną graficzkę komputerową. Gdy okazuje się, że nastolatka nie ma plecaka, który mogłaby zabrać na szkolną wycieczkę starsza z dziewczyn postanawia jej go kupić, co sprawia ,że wyjeżdża do Kołobrzegu, by zrobić Natce niespodziankę i podarować jej coś nowego. Wsiadając do pociągu żadna z nich nie spodziewała się, że znajomość z dwiema nieznanymi wcześniej kobietami odmieni ich życie. Ta historia skłania do refleksji, do przemyślenia tego co dla nas najważniejsze , choć pióro autorki wyróżnia się lekkością, a fabuła aż kipi od emocji lektura jest niesamowicie zajmująca. Gorąco polecam i czekam na kolejne książki Pani Sylwii.

„Niepokorne” to moje pierwsze spotkanie z twórczością Sylwii Markiewicz i przyznam szczerze, że bardzo udane. Styl autorki jest bardzo lekki, mimo iż w swojej obyczajowej powieści poruszyła niezwykle trudne tematy jak samotność w tłumie, przemoc, czy alkohol. Są to problemy, które dotykają wielu osób, a podczas czytania tej książki, jestem niemal pewna, że każdy odnajdzie choćby cząstkę siebie. Historia przedstawia nam trzy kobiety, które mierzą się z zupełnie innymi problemami, a los w pewnym momencie ich życia postanowił spleść ich losy. Aneta, która przytłoczona natłokiem obowiązków, które wciąż na nią spadają, postanawia „uciec” do siostry. Wychowywanie trójki dzieci, praca na pełen etat i kompletny brak wsparcia ze strony męża, mogą w kumulacji przytłoczyć. Milena, która tkwi w przemocowym związku, postanawia uciec do rodziców i syna, aby wreszcie móc zaznać odrobinę spokoju. Justyna, która dba o młodszą siostrę, utrzymuje całą rodzinę, włącznie z rodzicami, którzy nie stronią od alkoholu, w akcie desperacji posuwa się do czegoś, czego normalnie nigdy by nie zrobiła. Te trzy kobiety, w momencie nasilenia problemów w życiu spotykają się w jednym przedziale, a wskutek zbiegu zdarzeń są zmuszone spędzić ze sobą noc. Tak właśnie nawiązuje się między nimi relacja, która przeradza się w przyjaźń. „Niepokorne” to słodko – gorzka historia, która przedstawia trzy niezwykle silne i waleczne kobiety. Podczas czytania odniosłam wrażenie, że historia każdej z kobiet, mogłaby być naszą, bo są tak realistyczne, że mogą spotkać w życiu każdego z nas. Kobiety zostały poddane przez autorkę trudnym sytuacjom, którym jednak postanowiły stawić czoła i zawalczyć o siebie. Siła, którą miały w sobie kobiety, daje nadzieję i wiarę w to, że w życiu można zmienić coś na lepsze! Ta książka to inspiracja ku temu, że zawsze można coś zmienić w swoim życiu, wiele zależy od nas samych! Mnie ten tytuł zachwycił i z czystym sumieniem mogę go bardzo serdecznie polecić! Nie obyło się bez chusteczek, bo łzy same płynęły po moich policzkach, ale naprawdę było warto przeczytać! Książka ma w sobie tyle emocji, że nie jesteśmy jej w stanie odłożyć, napędzani chęcią poznania dalszych losów bohaterek! Ja bardzo serdecznie polecam!

Trzy różne kobiety i trzy zupełnie inne problemy i przeżycia. Łączy je jedno, wspólna podróż pociągiem w jednym przedziale. Przez niespodziewany splot wydarzeń ich przypadkowe spotkanie przeciągnie się i okaże się cennym doświadczeniem. Autorka stworzyła bardzo życiową historię. Poznajemy trzy kobiety: Anetę - żonę i matkę 3 dzieci, którą w pewnym momencie zaczyna przerastać radzenie sobie we wszystkim w pojedynkę. Punktem kulminacyjnym okazuje się spoczywający na jej barkach obiad noworoczny. Idealnym pomysłem wydaje jej się chwilowa ucieczka, aby odsapnąć. Milena mieszka wraz z synem u partnera. Pod wpływem chwili postanawia zakończyć toksyczny związek. Justyna, najmłodsza z kobiet dba o dom i młodszą siostrę, a także rodziców alkoholików. Książkę czytało mi się bardzo dobrze. Jest w przyjemny sposób napisana, bez zbędnych opisów. Nie raz utożsamiałam się głównie z Anetą. Na pewno historie tych kobiet skłaniają do refleksji i pokazują, że warto mówić nie, prosić o pomoc, a także dążyć do wyznaczonego celu i marzeń. Do tego wszystkiego autorka pokazała, że kobiety są silne i potrafią wiele znieść oraz radzić sobie w różnych sytuacjach. Na koniec dodam, że było to moje pierwsze spotkanie z autorką. Po tej książce wiem, że nie ostatnie. Bardzo spodobał mi się jej styl pisania oraz to, że książka jest życiowa. Podejmuje trudne tematy, pokazuje, że nikt nie ma idealnego życia, ale nie można się poddawać. Wręcz przeciwnie trzeba zacząć także myśleć o sobie Czasem fajnie przeczytać coś innego niż erotyk 😉 Gorąco polecam, szczególnie zabieganym mamom ❤️

Co myślicie o tym, by rzucić wszystko i wsiąść w pociąg? Tak zrobiły trzy bohaterki powieści ""Niepokorne" Sylwii Markiewicz. Losy Anety, Mileny i Justyny skrzyżowały się ze sobą, gdy pewnego razu wsiadły do tego samego przedziału w pociągu. Aneta miała dość obowiązków rodzinnych i zawodowych. Milena ma dość toksycznego związku. Justyna sana utrzymuje młodszą siostrę i rodziców. Jesteście ciekawi , dlaczego w sylwestra uciekają od bliskich i co wyniknie z ich spotkania? "Niepokorne" autorstwa Sylwii Markiewicz to powieść obyczajowa, która wciągnęła mnie od pierwszych stron. Książka opowiada historię silnych, niezależnych kobiet, które stają w obliczu różnych wyzwań życiowych, a pewnego dnia postanawiają zawalczyć o siebie I swoje marzenia. Sylwia Markiewicz w mistrzowski sposób kreśli ich portrety pokazując zarówno ich słabości jak i determinację w dążeniu do celu. Styl pisania autorki jest płynny i przystępny, co sprawia, że lektura jest niezwykle przyjemna. Dialogi są naturalne, a postacie dobrze zarysowane, co pozwala czytelnikowi poczuć się blisko ich doświadczeń. Książka porusza ważne tematy, takie jak walka o siebie, relacje międzyludzkie oraz dążenie do wolności i autentyczności. Autorka wprowadza również elementy emocjonalne, które sprawiają, że czytelnik angażuje się w losy bohaterek. Ich zmagania z przeciwnościami losu, a także momenty radości i triumfu tworzą dynamiczną narrację, która trzyma w napięciu. "Niepokorne" to nie tylko opowieść o kobietach, ale także o sile przyjaźni, solidarności i wsparcia, które są niezbędne w trudnych chwilach. Książka skłania do refleksji nad tym, jak ważne jest, aby być wiernym sobie i nie poddawać się w obliczu przeciwności. "Niepokorne" to inspirująca lektura, która z pewnością przypadnie do gustu każdemu, kto ceni historie o sile, odwadze i niezależności. Sylwia Markiewicz stworzyła dzieło, które zachęca do działania i przypomina, że warto walczyć o swoje marzenia. Emocje gwarantowane. Czytajcie! Polecam z całego serca! BRUNETTE BOOKS

Książka "Niepokorne" to powieść o kobietach, o miłości i przyjaźni, o potrzebie zadbania nie tylko o innych, ale też o siebie. Są tutaj trzy główne bohaterki, ale tak naprawdę dostajemy punkt widzenia również dalszych bohaterów - rodziców, partnerów, rodzeństwa. To powieść o nieporozumieniach, o tym, że punkt widzenia zależy od punktu siedzenia, a morał jest taki, by nie oceniać pochopnie. Wszystko zaczyna się od spontanicznej decyzji o ucieczce od przytłaczających zobowiązań. Bohaterki spotykają się w pociągu jeszcze nie mając pojęcia, co za szalone dwa dni je czekają. Książkę czyta się szybko i bardzo przyjemnie, postaci jest dużo, mają różne charaktery i swoje własne przekonania, nie ma podziału na dobrych i złych, tylko odcienie szarości jak w życiu. Można się zrelaksować podczas lektury, naładować pozytywną energią, polecam.