Nieposłuszny

Nieposłuszny to kolejna naszpikowana emocjami książka A.P. Mist. U niej nie ma nudy i tak jest również tym razem. Autorka serwuje nam historię miłości dwójki cholernie upartych ludzi. Ileż nerwów mi napsuła Blanka 🤬 Bohaterowie są totalnie różni. Ona spokojna i wstydliwa dziewczyna, której przyszłość w siatkówce legła w gruzach. Z drugiej strony nieokiełznany Luka. Z pasji Dj, a poza pracą arogancki, pewny siebie i dostający to co chce dupek, który na dodatek ocenia wszystkie kobiety w jeden sposób. Tych dwoje to istna mieszanka wybuchowa. Nie ma przy nich nudy.  Podobała mi się troska i zaangażowanie Luki, choć trochę za szybko się zmienił. Co prawda mówi się, że od nienawiści do miłości cienka linia, to tu jakoś za szybko to poszło. Mimo to cholernie było mi go szkoda do tego stopnia, że jakbym mogła to bym potrząsneła Blanką. Tak, na początku uważałam go za dupka, ale zyskał w moich oczach 😅 Koniec to istny rollercoaster emocji. Autorka nie byłaby sobą, gdyby zakończyła bez żadnych dodatkowych przeszkód 😉 aczkolwiek po takim zakończeniu czuję lekki niedosyt 😓 Mogłabym czytać i czytać historie spod pióra Oli 😍 Szczególnie, że je się pochłania.

„Nieposłuszny” A.P. Mist to historia, która od samego początku przypominała mi... tango argentyńskie. Namiętne, pełne napięcia, czasem zmysłowe, a czasem szorstkie – takie, w którym każde zawahanie ma znaczenie, a każdy krok zbliża lub rani. On – Luka. Zuchwały DJ, wytatuowany buntownik, który lubi mieć kontrolę, ale ma też w sobie chaos. Ona – Blanka. Cicha, zamknięta w sobie dziewczyna, której życie odebrało marzenia i zostawiło rany głęboko pod skórą. Ich spotkanie to nie bajkowy przypadek, a raczej zderzenie dwóch światów. Jedno nieporozumienie wystarcza, by się od siebie oddalili, ale ich drogi ponownie się krzyżują – tym razem na innych zasadach. I zaczyna się taniec. Uczą się siebie nawzajem – nie tylko tego, kim są teraz, ale też, co skrywają pod powierzchnią. Luka stara się być oparciem, choć sam nie wszystko rozumie. Blanka ryzykuje pierwszy raz od dawna i otwiera się na uczucie. Autorka z dużym wyczuciem pokazuje, jak bardzo przeszłość może wpływać na teraźniejszość. Miłość nie przychodzi tu łatwo – rodzi się z bólu poranionej duszy, nieufności, ale też nadziei, która tli się w sercu. To relacja pełna zgrzytów, ale też subtelnych momentów bliskości. Nic nie jest oczywiste, a każda emocja pulsuje pod powierzchnią twojej skóry. Gdy prawda w końcu wychodzi na jaw, wszystko pęka. Zaufanie, które tak długo budowali, rozsypuje się jak domek z kart. Czy ich uczucie przetrwa? Jaki będzie finał? Oczywiście tego wam nie zdradzę. Powiem tylko, że jest to historia o niełatwej miłości, taka zostawiająca głębokie rany, ale też o odpowiedzialności. Czasem największym aktem odwagi jest pozwolić się kochać. Polecam Wam tą pozycję do przeczytania, tak samo jak jej patronki. Dziewczyny dobra robota - ja się skusiłam. Cytaty: „-Do niczego cię nie zmuszę. Po prostu umów się ze mną. Rozmawiajmy, spędzajmy razem czas. Później zdecydujesz, czy chcesz być z wytatuowaną żabą, czy będziesz szukać księcia.” „Ja jestem forte, a ty jesteś moim piano. Razem możemy stworzyć harmonijną, doskonałą melodię.”