Niezbity dowód

Adela Naczyńska, skromna pracownica sklepu z antykami, dokonuje odkrycia, które miało pozostać na zawsze w cieniu przeszłości – dwóch lamp Tiffany’ego, należących niegdyś do jej rodziny. Według oficjalnej wersji spłonęły w pożarze domu dwadzieścia lat temu. Prawda jest inna – lampy przetrwały i stały się milczącym świadkiem zbrodni sprzed lat. Gdy Adela ginie, jej mąż i syn zwracają się o pomoc do Celiny Stefańskiej. Prywatna detektyw wyrusza tropem bezcennych artefaktów, a ścieżka prowadzi ją aż do Bazylei – miasta, w którym historia, sztuka i pieniądze splatają się w skomplikowaną sieć układów. Trwające właśnie Targi Sztuki przyciągają kolekcjonerów z całego świata, a wśród nich są tacy, którzy dla zdobycia tego, czego pragną, nie cofną się przed niczym. W blasku reflektorów oświetlających wystawy, w dusznym tłumie gości sączących wino i wymieniających grzeczności, Celina musi wyłowić prawdę z fal oceanu kłamstw. Każdy krok w stronę rozwiązania zagadki przybliża ją także do odkrycia, co wydarzyło się przed dwudziestu laty… i dlaczego ktoś wciąż desperacko próbuje, by ta historia nigdy nie ujrzała światła dziennego. Małgorzata Rogala po raz trzeci przenosi nas w sam środek śledztwa, w którym napięcie rośnie z każdą stroną, a jeden niezbity dowód może zburzyć misternie budowaną przez lata intrygę. Polecam, bo to nie tylko kryminał, ale fascynująca podróż do świata sztuki i mrocznych tajemnic przeszłości. Napięcie, atmosfera i misternie poprowadzona fabuła wciągają od pierwszej strony, a każdy szczegół ma znaczenie, prowadząc do zaskakującego finału. Bardzo fajną ciekawostką jest na koniec, w słowie od autorki wyjaśnienie co jest fikcją a co prawdą. Polecam! Cytaty, które są prawdziwe i ponad czasowe: „- Nie zdajemy sobie w pełni sprawy z naszych możliwości, dopóki los nie postawi nas w obliczu wyzwania.” „To, co dzieje się teraz, wynika z tego, co było kiedyś. Taka jest kolej rzeczy, czy tego chcesz czy nie. ”

Książki Małgorzaty Rogali powinny mieć ostrzeżenie: Czytanie grozi popadnięciem w nałóg!!! Czytacie na własną odpowiedzialność!!! A potem to już tylko spotkania w grupach Nałogowców-Rogalowców!!! Kolejna część przygód prywatnej detektyw, Celiny Stefańskiej i jej przyjaciółki, pisarki Karoliny Szyszkowskiej w krainie sztuki. Tym razem wyruszają do Bolonii w poszukiwaniu bardzo cennych lamp Tiffany’ego, ale też mordercy, który zamordował pracownicę antykwariatu. Jest jeszcze tajemnica pożaru sprzed 20 lat i zniknięcia dwóch lamp, które teraz się odnajdują. Przyjaciółki i policjanci mają twardy orzech do zgryzienia, bo intryga jest zagmatwana. Książki Małgorzaty Rogali mają to do siebie, że czyta je się lekko i przyjemnie. Mają swój rytm bez wielkiego przyspieszania i zwalania akcji. Wciągają nie tylko w intrygę kryminalną, ale też w historię, bo przy okazji lektury sięgam po inne książki, by uzupełnić wiedzę na temat sztuki. Świetna zabawa, jak u Macieja Siembiedy, kiedy to od razu sprawdzam, co jest prawdą historyczną, a co fikcją. Sama staję się poszukiwaczem dodatkowej wiedzy. Celinę i jej przyjaciółkę polubiłam od razu już przy czytaniu pierwszej części. W tej zabrakło mi tylko postaci babci Eleonory i jej przygód, bo zawsze wnosi sporo koloru do powieści. Każdy z bohaterów ma swoją przeszłość, swoje traumy i zmartwienia, ale też miłości i… hobby. Dzięki temu żyją. Nie są papierowi. Nie mają też bohaterskich peleryn, ale potrafią myśleć i analizować. Bardzo zgrabnie wymyślona jest intryga kryminalna, ale też wątki historyczne, które w zaskakujący sposób wpływają na działania w obecnych czasach. Autorka robi bardzo solidny research, przygotowując się do pisania każdej powieści, co też jest wielkim atutem. Jeżeli macie ochotę oderwać się na chwilę od rzeczywistości, poznać fajnych, życiowych bohaterów, wziąć udział w śledztwie, nieco popodróżować po Europie i dowiedzieć się sporo o sztuce, to jest to zdecydowanie lektura dla Was. Polecam też poprzednie części: „Kopia doskonała” i „Cenny motyw”. Wabiąca jest okładka przygotowane przez Pawła Panczakiewicza.

Czy można ukryć zbrodnię na całe dwadzieścia lat, a jedynym „niezbitnym dowodem” jej istnienia uczynić… lampę? I co, jeśli prawda z przeszłości potrafi zabić równie skutecznie, co nienawiść? W „Niezbitym dowodzie” Małgorzata Rogala po raz kolejny zabiera nas w świat Celiny Stefańskiej - prywatnej detektyw, która z każdą kolejną sprawą coraz bardziej przypomina… kogoś, kogo naprawdę chciałabym znać. Lubię jej upór, powściągliwość i to, że nawet z traumą w tle potrafi działać konkretnie. Tym razem sprawa zaczyna się niepozornie, wręcz pięknie: od lamp Tiffany’ego, które miały spłonąć w pożarze, a jednak - jak się okazuje - pojawiają się ponownie, budząc lawinę zdarzeń. Z antykwariatu Adeli Naczyńskiej trafiamy do Bazylei, gdzie trwają Targi Sztuki - miejsce idealne na grę pozorów, szantaż i dobrze zaplanowaną zbrodnię. I chociaż tempo książki nie przypomina rasowego thrillera, to działa na jej korzyść. Rogala pisze spokojnie, bardzo obrazowo, dając czytelnikowi czas, by rozgościł się w klimacie sztuki, luksusu i… manipulacji. Zbrodnia z przeszłości i śmierć Adeli stają się punktem wyjścia do bardziej złożonej historii. Lubię, że autorka nie idzie na skróty - łączy śledztwo policyjne z tym prowadzonym przez Celinę, pozwala nam obserwować działania obu stron. Choć niektórym może przeszkadzać ta podwójna perspektywa, mnie osobiście nie nużyła - przeciwnie, ciekawiło mnie, kto okaże się szybszy w odkrywaniu kolejnych puzzli tej układanki. Jest tu miejsce i na przemyślenia, i na emocje. Wątek związany z przeszłością Celiny znów się odzywa, a chociaż nie wybija się na pierwszy plan, subtelnie wzbogaca portret bohaterki. Dla tych, którzy lubią klasyczne kryminały z duszą i domieszką sztuki - to lektura idealna. Dla tych, którzy szukają wartkiej akcji - może być zbyt stonowana. I może rzeczywiście, jak zauważyli niektórzy, brakuje tu nieco pazura z wcześniejszych części, ale czy każda opowieść musi krzyczeć, by była słyszana? „Niezbity dowód” to książka, która nie sili się na tanie sensacje. Jest jak lampa Tiffany’ego - misterna, klimatyczna, z historią zaklętą w detalach. A kiedy już się rozświetli, pokazuje cienie, których wcześniej nie dostrzegałam. Ocena: 7/10 - bo to dobry kryminał, ale nie wybitny. Rogala stworzyła ciekawą intrygę, zadbała o klimat i detale, ale momentami zabrakło emocjonalnego pazura i większego napięcia. Mimo to to nadal powieść warta uwagi - zwłaszcza dla czytelników, którzy w kryminale szukają nie tylko sensacji, ale i historii z duszą.

„Czasami prawda potrafi ciążyć bardziej niż zbrodnia.” „Nie wszystko, co się świeci, powinno trafić do gabloty.” Adela Naczyńska prowadzi piękny antykwariat i wiedzie spokojne ustabilizowane życie u boku ukochanych mężczyzn - męża i syna. Ich codzienność zostaje nieco zakłócona, gdy do kobiety trafia informacja ,że na targach sztuki w szwajcarskiej Bazylei zostanie wystawiona jedna z unikatowych lamp Tiffany'ego. Do tej pory kobieta sądziła,że te przedmioty spłynęły w jej rodzinnym domu dwadzieścia lat wcześniej. Wkrótce potem Adela zostaje zamordowana a zrozpaczeni mąż i syn zwracają się do prywatnej detektyw Celiny Stefańskiej znanej z dyskrecji i dociekliwości. Wkrótce na jaw wychodzi ,że pożar sprzed lat był jedynie zasłoną dymną mającą zatuszować kradzież lamp. Wraz ze swymi pomocnikami kobieta poszukuje odpowiedzi, co prowadzi do tego, że naraża się na poważne niebezpieczeństwo oraz konfrontuje się z własną przeszłością. Kto stanie na jej drodze? Te misternie wykonane dzieła miały zostać spieniężone na czarnym rynku. Śledztwo, szantaż , chciwość i miłość. To wszystko znajdziecie w środku, a ja jak zwykle przepadłam dla pióra i fabuły stworzonej przez panią Małgorzatę. „Niezbity dowód” to spokojny, klimatyczny kryminał z wątkiem historycznym, w którym emocje są równie ważne co tropy. Dla fanów klasyki gatunku i tych, którzy cenią subtelność, to lektura idealna. Rogala po raz kolejny udowadnia, że najlepsze tajemnice to te, które tkwią w ludzkim sumieniu i pamięci. Serdecznie polecam ♥️