Nikomu nic nie mów

Lubicie czytać powieści obyczajowo - historyczne? Czerwiec 1967. Poznajemy Tonię Gollab, która przylatuje z Londynu do Poznania, by zrealizować swój pierwszy w życiu reportaż o trzydziestych szóstych Międzynarodowych Targach Poznańskich. Na prośbę wuja przewozi dolary z Poznania do Warszawy. Tam poznaje studenta polonistyki Witka Kosińskiego. Na co dzień chłopak jest zaangażowany w podziemie antykomunistyczne. Zakochana dziewczyna porzuca wygodne życie w Londynie i wraca do Polski, by żyć z ukochanym w kraju, w którym obywatele są inwiligowani na każdym kroku, a niebezpieczeństwo czyha tuż za plecami. Jaką Tonią będzie musiała zapłacić cenę za miłość? "Nikomu nic nie mów" autorstwa Dagmary Leszkowicz-Zaluski to intrygująca powieść, która porusza trudne tematy związane z relacjami międzyludzkimi, emocjami i tajemnicami, które każdy z nas nosi w sobie. Książka przedstawia historię głównej bohaterki, która zmaga się z własnymi demonami i próbami odnalezienia swojego miejsca w świecie. Styl pisania autorki jest przystępny, a jednocześnie pełen emocji, co sprawia, że czytelnik łatwo wciąga się w fabułę. Autorka umiejętnie buduje napięcie, a każda strona odkrywa nowe warstwy historii, skłaniając do refleksji nad własnymi doświadczeniami życiowymi. Postacie są dobrze skonstruowane, z ich wewnętrznymi zmaganiami i dylematami, co nadaje im autentyczności. Autorka nie boi się poruszać kontrowersyjnych tematów, co czyni książkę nie tylko ciekawą, ale również ważną społecznie. Autorce udało się oddać klimat tamtych lat, a z każdą przewracaną stroną czułam niepokój i niepewność towarzyszące bohaterom powieści. "Nikomu nic nie mów" to powieść, która zachęca do przemyśleń na temat komunikacji w relacjach, otwartości oraz siły, jaką niesie ze sobą szczerość. Zdecydowanie polecam tę książkę każdemu, kto szuka literatury, która nie tylko bawi, ale także skłania do głębszych przemyśleń. Spodziewajcie się wzruszających chwil, niespodziewanych zwrotów akcji i tajemnic rodzinnych. Z przyjemnością sięgnę po kolejne powieści tej autorki i nie mogę doczekać się kontynuacji losów tych bohaterów. Polecam gorąco! BRUNETTE BOOKS

„Nikomu nic nie mów” Dagmary Leszkowicz – Zaluskiejto moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, która tak doskonale przeniosła mnie do Polski w latach 60 – tych, które zostały w powieści niezwykle realistycznie oddane. Akcja powieści zabiera nas do Poznania, gdzie z Londynu na zlecenie BBC przyjeżdża dwudziestoletnia Tonia Gollab, która od lat wraz z rodzicami wiedzie szczęśliwe życie w Anglii. Kobieta ma za zadanie zrobienie materiału dla stacji, który będzie dotyczył międzynarodowych poznańskich targów. Dziewczyna spełnia prośbę swego wuja, co przyczynia się do poznania Witka, który jest młodym studentem polonistyki. Chłopak jest również zaangażowany w podziemie antykomunistyczne. Tych dwoje połączyło uczucie. Miłość tak silna, że Tonia postanawia zrezygnować ze swojego dotychczasowego ułożonego życia w Anglii i rozpoczyna życie w Polsce, które jednak nie było łatwe, gdyż w PRL-u panująca wszem i wobec ciągła inwigilacja nie ułatwiała ludziom życia… Historia przedstawiona przez autorkę niezwykle realistycznie przenosi nad do dawnych polskich czasów, ich realiów i tradycji. W książce zdecydowanie nie brakuje emocji, trudnych wyborów, historia miłości, która toczyła się w niezwykle trudnych i niesprzyjających czasach, czy miała szanse przetrwać… Książka jest napisana niezwykle lekko, co sprawia, że mimo wielu emocji, które mi towarzyszyły, to czytało się ją bardzo szybko i przyjemnie. Jest to naprawdę wyjątkowa historia, która mam nadzieję, doczeka się kontynuacji! Bardzo dziękuję wydawnictwu za możliwość przeczytania tej historii i zdecydowanie polecam!

Autorka „Nikomu nic nie mów” zabiera nas w czasy PRL-u, gdzie Tonia, młoda kobieta o polskich korzeniach, jednak wychowana w Londynie, przyjeżdża do Polski, a konkretnie do Poznania jako dziennikarka, żeby zebrać informacje na temat nowinek technologicznych w Polsce. Podczas tej wizyty poznała pewnego studenta, Witka, który w nieznany jej dotychczas sposób namieszał jej w sercu. Młodzi zaczynają ze sobą pisać listy. Po pewnym czasie bohaterka postanawia przeprowadzić się do Polski, kraju, gdzie naprawdę ciężko o cokolwiek, podczas gdy w Londynie było wszystko, czego można by zapragnąć. Jak nietrudno się domyślić rodzice Toni nie są zadowoleni z tego pomysłu, jednak uczucie Toni jest silniejsze. Czy na tyle silne, żeby przeżyć w kraju, gdzie nie ma wolności słowa, obywatele są kontrolowani na każdym kroku i generalnie jest trudno o wszystko? W książce tej autorka świetnie oddała realia życia w latach 60-tych. Postać Witka przybliża nam środowisko studenckie oraz wraz z nim śledzimy działania młodych ludzi w celu walki z ustrojem komunistycznym. Barwna postać Toni z kolei przybliża nam nieco inną dziedzinę, a mianowicie modę tamtych lat. Bohaterka była wykształconą projektantką mody. Choć czasy był trudne to mimo wszystko książkę czyta się zaskakująco przyjemnie, a atmosfera wciąga i sprawia, że trudno jest oderwać się od lektury. Ta książka jest bardzo wyjątkowa i każdemu serdecznie ją polecam!