Nim skończy się lato

Ta książka to podróż przez emocje i stosunki i tajemnice rodzinne. Ciężka do czytania dla tych, którzy mają trudne relacje z rodzicami. Jagna wyprowadziła się z domu po śmierci ojca. Mam oskarżyła ją o to, że go zabiła. Nie miały o czym ze sobą rozmawiać. Ułożyła sobie życie, ma mieszkanie, własną pracownię garncarską. Kontakt utrzymuje tylko z bratem, a do domu rodzinnego jeździ raz-dwa razy w roku na święta. I nagle dostaje telefon z prośbą o to, by zamieszkała z mamą przez pół roku, bo brat dostał kontrakt w Stanach Zjednoczonych i zabiera żonę. Wszystko dzieje się w błyskawicznym tempie. Jagna, która po traumie wyniesionej z rodzinnego domu nadal chodzi na terapię, błyskawicznie musi spakować dobytek i przenieść się do mamy, a ta jak się okazuje, ma zaawansowaną demencję. Wszystko się komplikuje. Nienawiść między nimi narasta do czasu, kiedy zaczynają wychodzić na jaw przeróżne sekrety i tajemnice, a w wiele z nich zaangażowana jest bratowa. Wydawałoby się, że prosta historyjka do łyknięcia na leżaku. Tak nie jest, szczególnie dla tych, którzy mają takie same kłopoty jak Jagna, dla tych, którzy są skonfliktowani z rodziną, którzy muszą borykać się problemami, kiedy bliska osoba cierpi na demencję. Dla nich to jest lektura wymagająca skupienia, zastanowienia, ciężka. Na to wszystko nakłada się jeszcze kompleks Jagny, która uważa, że ma sporo nadprogramowych kilogramów i ludziom nie jest łatwo ją zaakceptować. Podczas czytania rodzi się wiele pytań. Na niektóre znajdujemy odpowiedzi, inne pozostają w zawieszeniu. I choć od początku wiemy, że Jagna poradzi sobie z problemami, to są momenty załamania i zwątpienia u niej i u czytelnika, że jednak sytuacja ja przerasta, że straciła uczucie matki, dom rodzinny, miłość… Jedno jest pewne – takie przesłanie płynie też z tej książki – że nie można się poddawać, bo miłość matki i córki jest silniejsza niż wszystko inne. Książka o nieidealnych bohaterach, z których każdy ma prawo do szczęścia, do znalezienia oparcia w drugiej osobie do pewności, że rodzina zawsze będzie wspierać, a nie podcinać skrzydła. Historia ku pokrzepieniu serc. Smakujcie ja powoli, czytając podrozdziały o psychoterapii, poddając się klimatowi małego miasteczka, gdzie życie płynie powoli, a wszyscy wszystko wiedzą...