O Maryi

Przypatrując się dokładnie okładkom książek religijnym powodującym u mnie na ogół to, że zatrzymuje, przy nich przez dłuższy czas uwzględniając osobiste przeżycia emocjonalne związane z zamieszczeniem wybranej historii z wydarzeń głównej bohaterki bądź bohaterów. Tym razem wystarczyło jedno dłuższe spojrzenie, a przedstawiony obraz Maryi spowodował, że wypłynęło ze mnie wiele wypowiedzianych słów w myślach po uważnym przyglądnięciu się jemu. Zwróciłam uwagę po pierwsze na słowa skierowane od redakcji, w których to wyjaśnione zostały informacje na temat treści książki oraz co będzie wynikało z przekazu i na czym głównie skupi się autor Kardynał Grzegorz Ryś, korzystając ze źródeł osobistych rozważań takich, jak homilia, kazania bądź Biblia. Atutami najmocniejszymi czytanej przeze mnie książki pt. ''O Maryi'' autorstwa Kardynała Grzegorza Rysia jest zastosowanie właściwego słownictwa dzięki, któremu można wizualnie pozwolić sobie na wyobrażenie o tym, jak sama postrzegam Maryję w każdej powierzonej roli, jaką wyznaczył jej Pan Bóg. Lubię, kiedy mogę podczas czytania książki wspólnie podążać za autorem, który to potrafi podzielić się nie tylko doświadczeniami z zawodowej pracy, ale również jej analizą, obserwowaniem, dostrzeganiem tego, co nie jest widzialne dla nas, jako odbiorcy, a on potrafi opowiedzieć, jak on postrzega obraz Maryi, jej działanie na nas, co znaczy kochać, jak widzimy misję i rolę Maryi w życiu syna, jak ona przyjęła wiadomość na słowa usłyszane od Anioła Gabriela, którymi autorem był sam Pan Bóg, czy my rozumiemy przekaz boży, który Maryja przyjęła z chęcią, a może tak do samego końca nie zawsze rozumiemy tego, co Pan Bóg do nas mówi i działa on z pomocą osób przez niego wybranych, abyśmy lepiej zrozumieli nasze powołanie. Bardzo podoba mi się to, że mogę wyciągnąć wnioski z tego, w jaki sposób widzę, jak Maryja nic nie mówiąc, wykonując, nieoczekiwanie trudne powierzone jej zadanie potrafi tak ukształtować u człowieka inne spojrzenie na to, że niezależnie w jakiej znajdujemy się sytuacji znaleźć czas, aby móc przebywać z Panem Bogiem, a ponadto towarzyszyć Maryi, jej synowi, aby nie była sama, dbając o to, abyśmy my sami umieli się dzielić tym, co mamy z rodziną, nie zapominając o niej, gdyż Pan Bóg ma dla nas wyznaczony plan, lecz pozostaje zadać sobie pytanie: Czy my za nim podążamy, czy jednak od niego uciekamy? Warto przeczytać tę książkę.