Oblitus

Uwielbiam historie pisane przez Paulinę Świst, a "Oblitus" jest trzecim tomem w serii Incognito. Czekałam na niego i dopiero teraz udało mi się go przeczytać. Autorka serwuje nam w niej niesamowity wyrzut adrenaliny, skoki ciśnienia i migotanie komór sercowych, a wszystko przez poziom uknutej intrygi. Śmierć krąży wokół bohaterów i zacieśnia swoje objęcia, a oni próbują się jej wywinąć. Anka, Szczepan i Artur – ponownie łączą siły, by stawić czoła mrocznej przeszłości oraz nowemu wrogowi, jakim jest Nauczyciel. Aby zrozumieć obecne wydarzenia, muszą wrócić do 2010 roku, do tragicznych losów Soni i Kruka, których historia stanowi klucz do rozwiązania ich obecnego koszmaru. Postać Nauczyciela, jego fascynacja symboliką trójkąta wprowadza do fabuły dodatkowy element intelektualnej gry, którą podejmują mimo, że nie chcą bohaterowie. Jest zaskakująco i intrygująco zarazem. To on staje się centralnym punktem nowego śledztwa, a jego powiązania z przeszłością bohaterów budują napięcie do ostatniej strony. Styl pisania Pauliny Świst jest nie do podrobienia! Serwuje nam jak zawsze dynamiczną akcję, barwne i nieprzeciętne postacie oraz zaskakujące zwroty akcji w fabule. Ania, Artur i Szczepan mimo trudnej przeszłości i nie ciężkiej atmosfery prywatnej znów zjednoczą siły i stawią czoła zewnętrznemu zagrożeniu. Przepiękny balans między thrillerem psychologicznym a kryminałem, oprószony nutką sensacji. Paulina Świst ponownie udowadnia, że potrafi tworzyć skomplikowane śledztwa, intrygi i nietuzinkowe postacie, a do tego ma specyficzne poczucie humoru, które uwielbiam! Dla mnie majstersztyk ;-) A myk z QR kodem - rewelacja! Przez pierwsze dwa tomy serii skutecznie autorka podpuszcza czytelników prywatna relacją Anki, Szczepana i Artura - krąży wokół tematu, ale dopiero w trzecim tomie dzieje się to najlepsze 😉 Polecam! “ - Naprawdę nie możesz się zdecydować, czy jestem twoim kotkiem, czy zdzirą. Uśmiechnął się ironicznie. Najważniejsze, że do tej czarnej ślicznej główki dotarło, że MOJĄ.” Zalecam czytanie od pierwszego tomu, ponieważ będzie trudno wam odnaleźć się wam w śledztwie i relacji pani dziennikarz, pana prokuratora i pana policjanta.

Tej autorki myślę, że nie muszę nikomu przedstawiać. Paulina Świst jest dla mnie jedną z nielicznych polskich autorek, których książki biorę po prostu w ciemno. “Oblitus" jest trzecim tomem serii Incognito. Zdecydowanie było na co czekać! Śmierć Kruka niestety nie zakończyła wszystkiego. Pozostał jeszcze Nauczyciel. Nasz trójka będzie znów musiała zewrzeć swoje szeregi, choć tym razem będzie jeszcze trudniej między innymi przez wybór Anki i decyzje Szczepana. Czy uda im się z tego wybrnąć? Książkę w większości przesłuchałam. Jakie to było genialne! Zawsze powtarzam, że przy książkach tej autorki nie potrafię być obiektywna, bo są moim osobistym guilty pleasure. I teoretycznie to, jakie relacje znajdujemy w tych historiach i jak bardzo ten odpowiednik męski jest idealny, powinnam to zjechać i patrzeć z obrzydzeniem. A ja to uwielbiam! Ten humor, złośliwości i cięte riposty to jest to co mi w duszy gra. Zresztą co się dziwić, bohaterowie są w moim wieku, więc doskonale potrafię ich zrozumieć. Tym razem cofamy się w niektórych rozdziałach w przeszłość, by ułożyć całą układankę. Poza sprawą Nauczyciela mamy również poukładanie relacji między naszą ulubioną trójką. Oczywiście to wcale nie było łatwe i proste, co jeszcze bardziej podkręciło atmosferę. No i wreszcie nastała wyczekiwana scena seksu. I jeśli będziecie czuli niedosyt po tym opisie to autorka zostawia link do rozbudowanej wersji tego aktu. Myślę, że to zaspokoi każdego miłośnika takich momentów w książce. Bawiłam się przy tej powieści świetnie i jak zwykle wyczekuje z niecierpliwością kolejnej książki!

„Oblitus” to trzeci tom cyklu Incognito, który ukazał twórczość Autorki z zupełnie nowej strony. Więcej w tym cyklu sensacji, ciekawej zagadki kryminalnej i ciemnych charakterów, które zapewniają serię wydarzeń wbijających Czytelnika w fotel. W tej części Autorka dąży przede wszystkim do odpowiedzi na pytania, które krążą w głowie Czytelnika już od zakończenia pierwszej części trylogii. Paulina świetnie buduje napięcie i trzyma nas do samego końca w niepewności do tożsamości Nauczyciela. Jednak muszę przyznać, że w tym tomie zagadka kryminalna schodzi troszeczkę na dalszy plany. Pod tym względem nie dzieje się tutaj zbyt wiele, wszystko jest napisane dość prosto i logicznie. Brakuje efektów woow, zawiłości, które były w poprzednich tomach. Jednak podoba mi się, że Autorka poruszyła ważny wątek jakim jest PTSD, czyli Zespół Stresu Pourazowego który dotknął jednego z bohaterów. No właśnie bohaterowie. Świst uraczyła nas trzyosobową narracją, która pozwala nam poznać historię z perspektywy zarówno Anki, jak i Artura oraz Szczepana. Bardzo się zżyłam z tą trójką i nie mogłam się doczekać, aż poznam decyzję Anki co do dalszych losów tego trójkąta. Czy się z nią zgadzam? Raczej wybrałabym inaczej. Jednak może wybór ten może otworzy furtkę na nową serię z moimi ulubionym bohaterami od Świst? „Oblitus” to bardzo dobre zakończenie cyklu. Wyraziści bohaterowie, ciekawie poprowadzony wątek kryminalny, akcja trzymająca w napięci i wbijająca w fotel. Z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że jest to moja ulubiona seria Autorki i liczę na to, że napisze dla nas jeszcze nie jedną książkę w takim stylu. Serdecznie 𝗣𝗢𝗟𝗘𝗖𝗔𝗠!