Obsesja powziętej zemsty

"Obsesja powziętej zemsty" autorstwa Stefan Górawski to kryminał z wyraźnie zarysowanym tłem obyczajowym, w którym zemsta przestaje być jedynie motywem fabularnym, a staje się osią całego życia bohatera. Obsesja to powracająca, prześladująca myśl. W zależności od natężenia może być jedynie uporczywym wspomnieniem albo przerodzić się w jednostkę chorobową. Sierżant Hieronim Wrosta od dzieciństwa żyje jedną obietnicą — złożoną na grobie matki przysięgą odnalezienia jej zabójcy. Właśnie ta przysięga determinuje całe jego dorosłe życie. Wstępuje do policji wyłącznie w jednym celu: aby doprowadzić do demaskacji mordercy. Zazwyczaj kryminały rozpoczynają się od zbrodni i dynamicznego śledztwa. Tutaj morderstwo również stanowi punkt wyjścia, jednak na rozwiązanie sprawy czytelnik musi poczekać. To nie tylko historia dochodzenia, lecz przede wszystkim opowieść o traumie z dzieciństwa, która nie pozwala bohaterowi normalnie funkcjonować i rzutuje na każdą jego decyzję. Autor bardzo wyraźnie i przekonująco buduje charakterystykę postaci. Hieronim wzbudza sympatię od pierwszych stron — jest konsekwentny, uparty, momentami wręcz zbyt zawzięty. Pojawia się jednak pytanie: czy jego działanie to jeszcze determinacja, czy już niebezpieczna obsesja? Z kolei jego koleżanka Kinga potrafi mocno zirytować, co tylko dowodzi, jak dobrze dobrani i wiarygodni są bohaterowie. Na uwagę zasługuje ciekawie poprowadzona narracja z dwóch punktów widzenia, która pozwala lepiej zrozumieć motywacje postaci i stopniowo odkrywać kolejne elementy układanki. Fabuła jest dobrze skonstruowana, wartka i pełna zaskakujących zwrotów akcji. Bardzo interesująco został przedstawiony także nietuzinkowy sposób dokonania zbrodni — na tyle oryginalny, że nawet ja, mimo wychowania na wsi, musiałam sprawdzić w internecie, jak dokładnie wygląda narzędzie użyte przez sprawcę. Warto również wspomnieć o oprawie graficznej książki. Okładka jest bardzo ciekawa i przyciąga uwagę już od pierwszego spojrzenia. Jej klimat dobrze współgra z tematyką powieści, budując napięcie i zapowiadając mroczną, pełną emocji historię. To jednak nie tylko kryminał. Oprócz śledztwa poznajemy rozterki wewnętrzne Hieronima oraz lokalne realia, które nadają powieści autentyczności. Autor umiejętnie łączy wątki sensacyjne z obyczajowymi, nie zapominając o momentach humoru, które równoważą ciężar tematu. Choć początkowo trudno było mi w pełni wdrożyć się w historię, z każdą kolejną stroną powieść wciągała coraz bardziej. Zakończenie okazało się bardzo satysfakcjonujące i skłaniające do refleksji. Czy zemsta rzeczywiście przynosi ukojenie? Czy warto podporządkować jej całe życie? A może prawdziwa sprawiedliwość ma zupełnie inne oblicze? „Obsesja powziętej zemsty” to nieszablonowy kryminał z bogatym tłem obyczajowym, poruszający zagadnienia winy, kary, sprawiedliwości i siły dziecięcej traumy. To lektura pełna intryg, emocji i refleksji — zdecydowanie warta uwagi. Po skończeniu książki pozostaje nadzieja, że to jeszcze nie ostatnie spotkanie z Hieronimem Wrostą.

..Hieronim w młodym wieku stracił matkę, która została zamordowana. Powziął sobie za cel, że zostanie policjantem i odnajdzie mordercę. Jego konsekwentne działania doprowadziły do tego, że dopiął swego, przynajmniej jeśli chodzi o pracę. Gdy zostaje skierowany na komisariat w rodzinnej miejscowości, równolegle do bieżących spraw, rozpoczyna swoje prywatne śledztwo. W międzyczasie poznaje kobietę, z którą zaczyna wiązać konkretne plany... Ale jak to często bywa, plany swoją drogą, a życie swoją... "Obsesja powziętej zemsty" to tytuł, który mówi wiele o głównym bohaterze. Pragnienie odnalezienia zabójcy matki staje się dla Hirka wręcz obsesją, której podporzadkował swoje życie. Czy się opłaciło? Tego nie zdradzę, ale powiem jedno, że ta książka to prawdziwy sztos. Ponieważ ta historia to moje pierwsze spotkanie z autorem, to nie bardzo wiedziałam czego się spodziewać. Sądząc po okładce, podejrzewałam, że czeka mnie jakiś mocny kryminał, może nawet ociekający mrokiem i krwią. I jakież było moje zaskoczenie, gdy zagłębiając się coraz bardziej w lekturę, odkrywałam coś innego niż oczekiwałam. I jestem z tego powodu bardzo usatysfakcjonowana. Świetna fabuła, której kanwą jest wątek kryminalny, wciąga zagadkową śmiercią matki Hieronima, podążaniem wraz z nim, krok po kroku w śledztwie, by w konsekwencji odkryć coś, czego chyba nikt się niespodziewał. Możemy zaobserwować, jak brak matki wpłynął na dalsze życie chłopaka, śledzimy jego powroty do przeszłości, odczuwamy emocje, rozkminy psychologiczne. Ale poboczne wątki, jak choćby damsko-męskie relacje, a nawet historia Głogowa wrzucana mimochodem przez jednego z policjantów, są nie mniej ważne, a wręcz stanowią dopełnienie tej historii nadając jej lekkości i dużą dawkę humoru. I właśnie ten humor, który współgra z moim, zdobył moje serce. Szczególnie zawładnęła nim Kinga wraz ze swoim powiedzonkiem. Nawet teraz chce mi się wybuchnąć śmiechem, gdy sobie to przypomnę. Książkę polecam każdemu!! Wspaniale spedziłam z nią czas i mam ogromną nadzieję na kontynuację. Polubiłam się z Żartowicami i ich mieszkańcami. Wrócę tam z wielką przyjemnością.