Odważne młode kobiety

Mam dla Was propozycję hipnotyzującej lektury inspirowanej atakiem najgłośniejszego seryjnego mordercy. Tallahasse, rok 1978. Na campusie uniwersytetu dochodzi do makabrycznej zbrodni. Pamela Schumacher nie wie jeszcze, że jako jedyna widziała mordercę. Po latach ona i inne kobiety, które przeżyły próbują znaleźć odpowiedź na dręczace je pytania. Odkrywają przerażającą prawdę o Tedzie Bundym. "Odważne młode kobiety" autorstwa Jessici Knoll to powieść, która z pewnością przyciąga uwagę swoją głębią emocjonalną i aktualnością poruszanych tematów. Książka opowiada historię grupy kobiet, które zmagają się z różnymi wyzwaniami życiowymi, w tym z przemocą, traumą i poszukiwaniem własnej tożsamości. Autorka z niezwykłą wrażliwością przedstawia losy bohaterek, wprowadzając czytelnika w ich świat pełen zawirowań i trudnych wyborów. Styl pisania autorki jest przystępny, a jednocześnie pełen literackiego wyrazu, co sprawia, że historia wciąga od pierwszych stron. Dzięki umiejętności budowania napięcia i emocji, czytelnik ma możliwość głębokiego zrozumienia przeżyć postaci oraz ich wewnętrznych zmagań. Jednym z największych atutów "Odważnych młodych kobiet" jest ukazanie siły i determinacji kobiet w obliczu przeciwności losu. Knoll nie boi się poruszać trudnych tematów, co czyni tę książkę nie tylko interesującą, ale także ważną społecznie. Autorka pokazuje, jak ważne jest wsparcie, solidarność i przyjaźń w walce o lepsze jutro. Jednak nie brakuje również momentów lekkości i humoru, co sprawia, że książka jest zrównoważona emocjonalnie. Bohaterki, mimo swoich problemów, potrafią odnaleźć radość w małych rzeczach, co dodaje optymizmu całej narracji. "Odważne młode kobiety" to poruszająca i inspirująca lektura, która skłania do refleksji nad siłą kobiet i ich zdolnością do przezwyciężania trudności. Jessica Knoll z powodzeniem łączy wątki dramatyczne z nadzieją i siłą, co czyni tę książkę wartościowym dziełem w literaturze współczesnej. To pozycja, którą warto przeczytać, nie tylko dla samej historii, ale także dla jej przesłania. Polecam! Jestem ciekawa czy macie w planach tę książkę? Dajcie znać. BRUNETTE BOOKS

Na­stęp­nym razem, kiedy go zo­ba­czy­łam, miał na sobie ma­ry­nar­kę i kra­wat, ota­cza­ła go grupa fanek, a «New York Times» stał u jego boku, i kiedy za­py­tał mnie, gdzie ak­tu­al­nie miesz­ka­łam, w ob­li­czu prawa nie mia­łam wy­bo­ru, jak tylko podać swój adres męż­czyź­nie, który za­mor­do­wał trzy­dzie­ści pięć ko­biet i dwa razy uciekł z wię­zie­nia.“ Pewnego wieczoru w styczniu 1978 roku w Tallahessee przewodniczącą bractwa studenckiego , Pamelę .Schumacher budzi dziwny odgłos. Dziewczyna postanawia to sprawdzić, lecz sceną, która ukazuje się jej oczom jawi się niczym najgorszy scenariusz. Dwie studentki są martwe, dwie inne zaś dosłownie zmasakrowane. Lata później najlepsza przyjaciółka Tiny znika w niewyjaśnionych okolicznościach, a ona sama jest niemal pewna, że za tę sytuację odpowiada sprawca zbrodni z 1978 roku. Nawiązuje więc kontakt z Pam I wspólnie postanawiają poszukać sprawiedliwości dla niej i pozostałych ofiar seryjnego mordercy. Ta książka mną wstrząsnęła i nie jest to metafora, aż do tej pory mam ciarki na plecach na wspomnienie tej fabuły . Jessica Knoll napisała świetną ,opartą na prawdziwych wydarzeniach powieść, która zostaje w pamięci na długo po lekturze. Patriachat, dyskredytacja kobiet i tego co mają do powiedzenia, a do tego wszystkiego charyzmatyczny psychopata czarujący społeczeństwo , podczas, gdy wiele rodzin przeżyło osobisty dramat. To historia o odwadze, determinacji i poświęceniu. Mocna , trudna, refleksyjna. Polecam serdecznie.

To niewątpliwie jedna z najbrzydszych okładek, jakie widziałam i gdyby nie to, że od momentu lektury „Najszczęśliwszej dziewczyny na świecie” wypatrywałam kolejnej książki Jessicy Knoll, to zapewne nie sięgnęłabym po „Odważne młode kobiety” i byłby to duży błąd. Powieść ta inspirowana jest atakiem jednego z najsłynniejszych seryjnych morderców, jakim był Ted Bundy. Kiedy Bundy przybył do Tallahassee, zabił już tysiące kobiet w Waszyngtonie, Utah i Kolorado i dwa razy uciekł z więzienia – raz wyskakując z okna budynku sądu w Aspen, a drugi raz przez dziurę w suficie w więzieniu w Kolorado. W 1978 r. włamał się do budynku Chi Omega i wszedł najpierw do pokoju, w którym spała Margaret Bowman. Uderzył ją ciężkim narzędziem w głowę, a później udusił parą rajstop. Następnie przeszedł do pokoju Lisy Levy, bił ją, gwałcił (także butelką od lakieru do włosów) i udusił. Później trafił do pokoju dwóch innych dziewcząt, którym cudem udało się przeżyć atak. W książce wszystkie postacie występują pod zmienionymi nazwiskami. Nie rozumiem idei bractw/siostrzeństw studenckich na uniwersytetach w Stanach Zjednoczonych. Dlatego za każdym razem ich wątek jest dla mnie szczególnie frapujący i wciąż nie potrafię się zdecydować, czy to fanaberia, czy coś za*ebistego. Mają one swoje odgórnie narzucone zasady, mieszkają razem w jednym domu oraz rywalizują z innymi stowarzyszeniami, robiąc sobie różne głupie żarty. To tak na marginesie, bowiem nie o ideę stowarzyszeń tu chodzi, lecz o historię najbardziej krwawego amerykańskiego seryjnego mordercy, który 30 lat temu został stracony na krześle elektrycznym za zabicie wielu młodych kobiet (ostatecznie przyznał się do 30 zabójstw, jednak podejrzewa się, że liczba jego ofiar przekroczyć mogła nawet 100). Mój jedyny zarzut dotyczy sposobu narracji Knoll, który jest trochę chaotyczny i wymaga maksymalnego skupienia.