Odzyskana tożsamość. Spadkobierca

Pierwszy tom był mega gorący i fabularnie intrygujący, ale ten to petarda pod tym względem! Przy tym tomie można stracić poczucie czasu i to dosłownie. Czy zarwałam noc? Oczywiście, że tak! Czy Monika Magowska-Suchar zabierze Cię w niezwykle emocjonujący świat miłości, zdrady i sekretów rodzinnych? Jak najbardziej ;-) Tą pozycją udowadnia po raz kolejny, że potrafi wykreować skomplikowane relacje i bohaterów, którzy są nieszablonowi, a ich decyzje bywają kontrowersyjne i nieoczekiwane. W tej części Mili w dalszym ciągu ukrywa się pod tożsamością swojej zmarłej siostry. W jej życiu wiele się wydarzyło i dziewczyna jest zagubiona jak nigdy wcześniej. I choć czuje, że postępuje nieuczciwie to w dalszym ciągu nie umie przyznać się do kłamstwa. Niesamowite ujęcie motywu zagubienia i poszukiwaniu własnego “ja” w matni kłamstw i tajemnic własnej rodziny. A z drugiej strony mamy jej relacje z Shinjim, który nie wybacza kłamstwa. Ich relacja jest intensywna, pełna pasji, emocji i pożądania. Chemia? Auć! Auć! Można się poparzyć! Świetnie ukazany wątek mafijny, relacje i układy. Przepięknie i z dużą dbałością o szczegóły autorka maluje tło wydarzeń. Czuć klimat Japonii i Yakuzy. A już prawdziwy majstersztyk to kreacja bohaterów i ich wewnętrzne konflikty. Shinji, który stoi między miłością, a lojalnością wobec rodziny i Mila, która musi odnaleźć siebie w świecie kłamstw i kraju, który uważa ją za niegodną, by stała u boku oyabuna. Czasem można powiedzieć, że fabuła jest przewidywalna, ale nie w tym przypadku. Niesamowite napięcie i emocje, które targają bohaterami powodują, że czytelnik ma poczucie ciągłej niepewności, co będzie? Jak postąpi Mila i jak zachowa się Shini. Polecam wszystkim, którzy pragną zagłębić się w świat, gdzie miłość i poświęcenie stają w szranki z intrygami i rodzinnymi tajemnicami. Jednak by zrozumieć tą historię i jej bohaterów w pełni, polecam przeczytać najpierw tom pierwszy “Skradziona Tożsamość” ❤️‍🔥 Polecam serdecznie 😀

"Coś nadciągało. Coś bardzo złego. I to coś z całą pewnością znowu uderzy w naszą relację…” Mila, gdy uświadamia sobie, że jej związek z Shin Jim nie ma prawa się udać, postanawia opuścić Japonię. W tej decyzji umacnia ją wiadomość, że jego rodzice oraz najbliżsi nie zaakceptują jej u boku ukochanego. Wraca więc jednak nadal pod tożsamością swojej zmarłej siostry. Gdy wraca do domu, okazuje się, że nie tylko Holly była, kimś zupełnie innym niż myślała. Shinji, nie może zapomnieć o swojej ukochanej. Wszystkie dotychczasowe obowiązki idą na dalszy plan. Teraz liczy się dla niego odnalezienie Holly. Czy uda mu się ją odnaleźć? Jaką cenę przyjdzie im zapłacić za te miłość? "Kłamstwo, nawet przemilczane, pozostawało kłamstwem. A to kładło się cieniem na mój związek z Shinem. Oby nigdy nie wyszło na jaw..." "Odzyskana Tożsamość" książka, na którą czekałam, no i się doczekałam a dodatkowo nie zawiodłam. To kontynuacja losów naszych bohaterów. Autorka już na dzień dobry wrzuca nas w wir wydarzeń i zapewnia dawkę adrenaliny. Nie zabraknie również wątku mafijnego, rodzinnych relacji, tajemnic i hot scen. Fabuła to tykającą bomba, która wybucha w najmniej oczekiwanym momencie i zostawia po sobie emocjonalny rollercoaster. "Odzyskana Tożsamość" to książka, która nie pozwala na nudę. Miłość przeplata się z intrygami i niepewnością. Bohaterowie tej książki to naprawdę ciekawe postacie, każda z nich jest inna, każda ciekawa i irytująca na swój sposób. Autorka ciekawie przedstawia jak podła może być najbliższa rodzina kiedy nie jest tak jak oni chcą. Monika ma naprawdę świetny styl, jej książki wręcz się pochłania a nawet można powiedzieć, że "czytają się same". To taka historia na raz, którą polecam czytać od pierwszego tomu, aby wiedzieć co i jak 😉 Polecam idealna dylogia na jesienne wieczory.

Nic łatwiejszego niż zmienić kobietę przeciętną w wyjątkową. Wystarczy ją pokochać. Miłość nie polega na tym, aby wzajemnie sobie się przyglądać, lecz aby patrzeć razem w tym samym kierunku Mila Moore nie przewidywała, że udając swoją siostrę bliźniaczkę zakocha się w swoim pracodawcy. Rodzina Shina jednak nie akceptuje dziewczyny ze względu na swoją przeszłość i jej europejskie pochodzenie. W związku z tym panna Moore opuszcza Japonię ku rozpaczy ukochanego Shinjiego i jego synka. Czy mężczyzna odnajdzie swą wybrankę? Jakie rodzinne tajemnice ujrzą światło dzienne? Czy Japończyk i Brytyjka przełamią schematy i udowodnią ,że miłość nie zważa na uprzedzenia? Odzyskana tożsamość to druga odsłona cyklu Spadkobierca, opowiadającego o japońskiej mafii i rządzących nią zasadach. Shina i Milę pokochałam już za pierwszym razem i wraz z kontynuacją ich losów tylko utwierdziłam się w tym uczuciu. Powieść pani Moniki jest niesamowicie dynamiczna i wciągająca, a autorka serwuje mocny zwrot akcji już w pierwszym rozdziale. Opadła mi szczęka i przez dobrą minutę siedziałam z otwartą buzią zadając sobie pytanie Co tu się właśnie wydarzyło? Czy Shin zostanie oyabunem? Jakie trudności napotka i kto stanie mu na drodze? Uwielbiam tego faceta , tak po prostu, chociaż wcześniej chyba nigdy nie miałam azjatyckiego męskiego ulubieńca. Tym jednak na co szczególnie zwróciłam uwagę była postawa jego partnerki, którą- choć zdarza mi się to rzadko- szczerze podziwiałam. Przez cały czas dzielnie wspierała swojego mężczyznę oraz małego Hiro, a ja nie potrafiłam jej nie kibicować. No i jest jeszcze Kenta - historia tego lojalnego oddanego człowieka po prostu powaliła mnie na kolana - coś wspaniałego.💜 Było brawurowo , ciekawie, nieco pikantnie i zaskakująco. Po prostu IDEALNIE 💜🩷 Kocham tę dylogię i polecam zarówno miłośniczkom mafijnych romansów jak i tym, które dopiero zaczynają przygodę z tym gatunkiem.

Po emocjonującym zakończeniu 1 tomu z niecierpliwością czekałam na kontynuację. Oto i ona. Jest to również zakończenie historii losów Shina i Mili.  Po opuszczeniu przez Milę Japonii, Shin robi wszystko aby ją odnaleźć. W tym czasie kobieta odkrywa, że nie tylko Holly miała przed nią tajemnice.  Czy Shin zdoła odzyskać swoją ukochaną? Co za tajemnice skrywa rodzina Mili? Czy rodzina Shina w końcu zaakceptuje jego wybór? Pierwszym tomem byłam zachwycona, szczególnie, że bardzo podobał mi się motyw Yakuzy i japońskiej mafii. Jednak drugi tom wcale nie jest gorszy, autorka nie zwalnia tempa. Wręcz bym powiedziała, że ,, pobiła,, samą siebie. Ta książka jest absolutnie nie odkładalna. W dalszym ciągu jestem zachwycona i oczarowana tą historią. Jest ona świetna i dopracowana. Momentami spokojna, by za chwilę nabrać rozpędu i wywołać istną lawinę emocji. Z jednej strony otrzymujemy odpowiedzi na dręczące nas pytania  z pierwszego tomu, by za chwilę dostać nowe tajemnice. Akcja nie zwalnia tempa, wręcz przeciwnie. Miałam wrażenie, że w tym tomie dzieje się jeszcze więcej. Rodzina Mili mocno namiesza i zaskoczy. Tego się nie spodziewałam. Jest mocno i zaskakująco. Nie raz wstrzymywałam oddech. Choć i rodzina Shina też ma wiele za uszami. Co do bohaterów to wg mnie dorośli, bardziej okazują swoje uczucia i starają się stworzyć fajną relację. Nie raz też zaskoczyli mnie swoim podejściem, choć nie zawsze to zaskoczenie było miłe 😉 Dlatego cieszę się, że autorka za mocno ich nie zmieniła.  W dalszym ciągu mamy rozdziały pisane z perspektywy obu bohaterów. To jest coś co uwielbiam. Nie ma to jak poznawać myśli obu bohaterów.  Oprócz tajemnic, rodzinnych sekretów i zwrotów akcji mamy również kilka scen rozpalających zmysły i pobudzających wyobraźnię. Końcówka trzymała mnie w niepewności i napięciu do samego końca.  Po tej serii wiem na pewno, że sięgnę po inne dzieła autorki.

Autorka jak zwykle zaserwowała nam tu ogrom emocji. Po części pierwszej byłam ogromne nakręcona by poznać dalsze losy postaci, więc czytanie tomu drugiego było dla mnie czystą przyjemnością:-) Powiem wam, że nawet jestem trochę zaskoczona, gdyż spodziewałam się podobnych uczuć jak po części pierwszej. Co ciekawe, postać kobiety według mnie trochę się zmieniła. Teraz cokolwiek robi, to wciąż wraca do dawnych wspomnień odnośnie jej sytuacji z siostrą, ojcem czy pewnym mężczyzną. To było jak błądzenie we mgle, bo ona nie wie gdzie się znajduje, a później odkrywając ten fakt, nie wie dlaczego jest gdzie jest. Cokolwiek zauważa, to rzeczy lub miejsca bombardują ją wspomnieniami i sytuacjami, które miały miejsce z tymi rzeczami lub osobami. W ten sposób poznajemy jej dawną historię, po części nawet urywki z tomu pierwszego. Kiedy przechodzimy do perspektywy męskiej, widzimy, że szuka kobiety, którą podejrzewa, że ktoś mu uprowadził. Co ciekawe jest tak bardzo pewien tego, co się domyśla, a czego nam nie zdradza, że nawet nie słucha kto faktycznie to mógł zrobić. Tutaj było takie rozbicie, bo pokazana została rola jego dziecka, które bardzo za nianią tęskniło, a gdzieś po drugiej stronie było widać, że on sam nie mógł znieść jej nieobecności. Autorka napisała książkę z punktu widzenia postaci, więc wiemy tylko tyle, co sami nam zdradzą. Życie z męskiej strony było dla mnie prawdziwe, brutalne i ostre, a jej perspektywa była jakby wyjęta z jakiegoś snu, jakichś wspomnień, za którymi podąża, by odkryć swoją tożsamość. Ona doskonale pamięta co zrobiła w tomie pierwszym i często nam tu o tym opowiada, więc najlepiej będzie, jeśli przeczytacie ją od tomu pierwszego. Praktycznie odkrywa wszystkie niewiadome, które tam nas wciągały. Tom drugi jest jednym wielkim spoilerem. Doszło tutaj też do odkrycia wszystkich kart, co było nieco dramatyczne. Jak wiecie, matka powinna kochać każde dziecko tak samo, jednak tutaj jedna bliźniaczka była mocno uwielbiana, a druga była zawsze tą drugą. Autorka poprowadziła nas przez tajemnice, które później odkryła. Uwierzcie mi, że było o czym czytać, było co wypominać i jak to w mafijnej książce bywa, było dramatycznie i drastycznie. Ludzie bardzo przywiązują się do dobrego, czasami tak bardzo, że chcą żyć życiem innych. Niestety zawsze przyjdzie taki moment, że i do tych ludzi dojdzie całe oszustwo i jedynym wyjściem jest wtedy wyznanie prawdy, która niestety zaboli od każdej strony. Jak wiecie, to seria osiemnaście plus, jednak nie jest zwykłą opowieścią, pustką, która pokazuje tylko dwuznaczne sytuacje. Autorka często porusza trudne tematy dotyczące rodziny, miłości i rodzicielstwa. Pomimo przepychu, jej książki są wartościowe, tylko od czytelnika zależy co będzie chciał w nich dostrzec. Tego gatunku literackiego nie czytam często, bo ma w sobie pewną powtarzalność, ale pozycji spod pióra pani Moniki nigdy nie mogę sobie odmówić. Według mnie jej książki są jak wino, im starsza jest je pisząc, tym bardziej się nimi delektuję:-)