Ofiary władzy

Bardzo mocna książka, w której ofiarami są dzieci. Bardzo bogate, na pierwszy rzut oka mające wszystko, ale tak naprawdę niemające dzieciństwa, miłości, zainteresowania, samotne do bólu. To tylko punkt wyjścia do pokazania tego, jak brudnymi mechanizmami rządzi się współczesny świat, jak pieniądze zmieniają ludzi i niszczą każdy etos. Dzień po przyjęciu urodzinowym dziesięcioletniego syna wiceministra zdrowia i znanej aktorki, jubilat znika. Rodzice nie mają pewności, kiedy to się stało. Rozpoczyna się walka z czasem. Komisarz Jarek Grzmiński i psycholożka policyjna Lena Korcz odkrywają kolejne tajemnice życia chłopca i jego rodziny. Okazuje się, że nie jest to pierwsze poszukiwane dziecko bardzo bogatych i wpływowych rodziców. Odnajdują zmasakrowane, poćwiartowane zwłoki jednego z poszukiwanych. Nadal jednak nie wiedzą, gdzie jest Max. Co ciekawe rodzice przeżywają jego zniknięcie w dziwnie obojętny sposób. Bardzo ciężko się czyta historię opuszczonego i maltretowanego chłopca, który chciał, tylko by ktoś go zauważał. Rodzicom zajętym robieniem kariery i pieniędzy „po trupach” przeszkadzał. Chcieli, żeby był niewidoczny, nie sprawiał kłopotów, nie narzucał się, najlepiej siedział w pokoju, żeby oni spokojnie mogli żyć. Zaglądamy także za kulisy polityki, ustawionych przetargów, łapówek, umów zawieranych poza murami ministerstwa, na których korzystają tylko określeni ludzie. Układy, układziki, a tak naprawdę liczy się kasa. Zdrada? Dopuszczalna pod warunkiem, że nikt tego nie wie. Narkotyki, alkohol, łapówki – byle nikt o tym nie wiedział. Przerażający obraz naszego społeczeństwa, jego elit, które powinny świecić przykładem, a okazuje się, że nawet ci, którzy do tej pory byli na sztandarach, bo walczyli o wolność, mają bardzo dużo na sumieniu. Ich fortuny wzięły się z donoszenia, oszustw, matactw. Powiązania świata polityki, policji, dziennikarstwa... Bardzo dobry thriller polityczny, mroczny, brudny. Każdy z bohaterów, łącznie z policjantami uwikłany w swoje traumy i problemy życiowe. Coraz więcej dziwnych sekretów, powiązań, które wychodzą na jaw. Zaskakujące zakończenie wbijające w fotel. Książka, której nie sposób przestać czytać, a jednocześnie czyta ją się ciężko, zdając sobie sprawę, jak czarny jest ten nasz świat. Chcecie mocnej lektury? To jest to ta powieść.

Jak wiele jesteś w stanie poświęcić dla władzy? Gdzie kończy się ambicja, a zaczyna bezwzględność? Te pytania nie opuszczały mnie podczas lektury „Ofiar władzy” autorstwa Bartosza Kurka i Ingi Ergen. I jeśli myślicie, że polityka to świat decyzji podejmowanych dla dobra ludzi, ta książka brutalnie Was z tego złudzenia obudzi. Od pierwszych stron wpadłam w sam środek mrocznej układanki, gdzie zaginiony chłopiec - syn wiceministra zdrowia - staje się pionkiem w grze o pieniądze, wpływy i przetrwanie na szczycie. Komisarz Jarek Grzmiński i psycholożka Lena Korcz dostają zadanie, które z pozoru wydaje się oczywiste: odnaleźć Maxa. Ale szybko okazuje się, że to nie tylko walka o życie dziecka, lecz także o prawdę ukrytą pod warstwami kłamstw, politycznych układów i starych grzechów. Czytając „Ofiary władzy”, czułam się tak, jakbym zanurzała się w bagno, z którego nie ma wyjścia bez ubrudzenia rąk. Każdy rozdział niósł kolejne odsłony ludzkiej chciwości, bezduszności i zepsucia, które budziły we mnie gniew, smutek i bezsilność. Autorzy perfekcyjnie oddali klimat nieustannego napięcia, gdzie zło pachnie luksusowymi perfumami, a najgorsze zbrodnie chowają się za szerokimi uśmiechami polityków. Bardzo podobało mi się, że historia nie zamyka się tylko w schemacie kryminalnego śledztwa. To opowieść o systemie, w którym człowiek, nawet dziecko, staje się towarem. O mediach, które bez skrupułów sprzedają tragedie jako newsy. O ludziach, którzy popełniają przestępstwa, bo wiedzą, że za odpowiednią cenę można je wymazać. Lena i Jarek to bohaterowie, którzy idealnie wpisują się w ten duszny, niejednoznaczny świat. Ich osobiste dramaty, traumy i błędy tylko potęgują poczucie, że w świecie „Ofiar władzy” nikt nie jest do końca niewinny. Ich motywacje są głębokie, bolesne, ale dzięki temu autentyczne. A kiedy walczą o Maxa, walczą też trochę o siebie. Autorzy umiejętnie przeplatają wątki - z jednej strony mamy dynamiczne sceny śledztwa i pościgu za czasem, z drugiej - chwile refleksji i wglądu w psychikę bohaterów. Nic nie jest tu przypadkowe. Każda rozmowa, każdy gest, każda, nawet pozornie nieistotna informacja ma swoją wagę i konsekwencje. Im bliżej końca, tym mocniej czułam, jak wszystkie nitki tej misternie utkanej pajęczyny zaczynają się splatać w jedno - bezlitosne i szokujące rozwiązanie. „Ofiary władzy” to thriller, który nie tylko trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony, ale przede wszystkim zmusza do refleksji nad kondycją społeczeństwa i ceną, jaką płacimy za cudze ambicje. To książka, która nie pozwala się oderwać, ale też nie daje spokoju po zakończeniu lektury. Nawet długo po zamknięciu ostatniej strony czułam ciężar historii, którą opowiedzieli Kurek i Ergen. Jeśli szukacie książki, która wbije Was w fotel, wzbudzi całą paletę emocji – od wściekłości, przez lęk, po współczucie - to koniecznie sięgnijcie po „Ofiary władzy”. Gwarantuję Wam, że ta lektura zostanie z Wami na długo, a pytania, które zadaje, będą wracać w najmniej oczekiwanych momentach. Bo w świecie władzy każdy może stać się ofiarą. Nawet ty.

Władza może otwierać drzwi do sukcesu, ale również do manipulacji i nadużyć. Może stać się narzędziem zarówno dobra, jak i zła. Wszystko zależy od intencji tych, którzy ją posiadają. W thrillerze „Ofiary władzy” duetu autorów – Ingi Ergen i Bartosza Kurka zło pachnie drogimi perfumami, a kłamstwo ma garnitur szyty na miarę. To niepokojąca wiwisekcja zepsutego świata, wciągająca w mrok polityki, korupcji i układów, w której życie człowieka tak łatwo może stać się tylko kartą przetargową w politycznych rozgrywkach. Nawet dziecka. Ależ ta powieść mnie wciągnęła! Czytałam do późna w nocy, żeby poznać jej zakończenie, a każdy kolejny rozdział niósł ze sobą uczucie niepokoju, które nie minęło długo po zamknięciu ostatniej strony. Powieść, którą brutalnie otwiera znalezienie rozczłonkowanych ludzkich szczątków i zaginięcie 9-letniego syna znanego polityka, nie ogranicza się jedynie do kryminalnego śledztwa. Wchodzimy w świat mediów, dla których tragiczne informacje stają się „towarem”, a człowiek jedynie historią, którą trzeba sprzedać. Wkraczamy też w świat wielkiej polityki, jeszcze większych pieniędzy, ukrytych motywów i tajemnic. Prowadzących śledztwo psycholożkę policyjną Lenę Korcz i komisarza Jarka Grzmińskiego chciałabym nazwać powiewem normalności, ale nie mogę. Ich historie osobiste kładą się cieniem na ich życiu, a przeżyte tragedie ciągną w dół. Nie zmniejsza to jednak ich motywacji do odkrycia prawdy. Czytając, miałam momentami wrażenie, że zapadam się coraz bardziej w bagno ludzkiej niegodziwości, chciwości i znieczulicy. Różne perspektywy pozwalały spojrzeć na tę parszywą monetę z każdej strony, a to, co obnażyły, budziło sprzeciw, niesmak i ogromne poczucie niesprawiedliwości. Kiedy czytałam o tym, jak mały Max staje się częścią brudnej gry dorosłych opartej na kłamstwach, romansach i oszustwach czułam też bezmiar bezsilności. Fabuła budzi ogrom emocji, ale jest jednocześnie niesamowicie porywająca. Przewrotny sposób, w jaki autorzy łączą wątki, daje poczucie, że coś zaskakującego czai się tuż za rogiem. W jednym momencie masz do czynienia z poważnym śledztwem, presją na ściganie winnych, a w kolejnym zanurzasz się w intymne refleksje bohaterów, które odkrywają brudne sekrety z przeszłości. Tu wszystko ma jednak swoje znaczenie, a wątki pozornie od siebie oderwane zaczynają się niepokojąco łączyć. „Ofiary władzy” to thriller, który nie daje o sobie zapomnieć nie tylko z powodu mrocznej fabuły i świetnie skonstruowanego śledztwa, ale przede wszystkim dlatego, że stawia niewygodne pytania o granice ludzkiej moralności, o to, jak daleko można się posunąć, by utrzymać władzę i kogo po drodze poświęcić. Jeśli szukacie książki, która Wami wstrząśnie i nie pozwoli zasnąć, to właśnie ją znaleźliście. Wciągnie Was w mrok ludzkiej psychiki i gwarantuję, że będziecie chcieli zajrzeć głębiej.