Ogród w chmurach

„W życiu nie ma dobrych ani złych wyborów, tylko te, których dokonujemy, i te, których nie dokonujemy.” Bardzo mądre słowa, czyż nie? Bo w sumie to miejsce urodzenia, nasze pochodzenie dużo warunkuje w naszym życiu. W pewnym stopniu je określa. Ale później pojawiają się nasze wybory - niejednokrotnie niełatwe! I to one właśnie wyznaczają kierunek, w którym to wszystko zmierza. Tak było w przypadku bohatera powieści autorstwa Romaina Potockiego „Ogród w chmurach”. Robert, bo o nim mowa, najpierw dostał imię, które zupełnie nie pasowało do otoczenia, z którego pochodzi. A później postanowił na dachu wieżowca stworzyć ogród. Miał siedemnaście lat, chorą matkę, nad sobą „szefa” dzielnicowej przestępczości i klucz do wejścia na dach dwudziestego drugiego piętra, gdzie zasadził krokusy, kamelie, róże i dużo lawendy… by ukryć charakterystyczny zapach m.rihuany. I wtedy przytrafiła się Sophie ze swoją księgarnią. Sophie, która nie wierzyła w uprzedzenia, a wręcz przeciwnie - dawała każdemu szansę! Otworzyła mu oczy na książki, dobrą literaturę, drugiego człowieka. Pokazała, że można mówić inaczej, myśleć inaczej, że w ogóle można żyć inaczej. Kwestia tego, czy Robert będzie chciał… #ogródwchmurach to wyjątkowa opowieść o dorastaniu w świecie bez złudzeń. Pełnym przestępczości, strachu, rozgrzanego betonu, odrapanych klatek, suszącego się prania na sznurkach, dzieciaków spędzających dnie na podwórku - całej tej surowości zwyczajnego i niezbyt dostatniego życia. Zdarzenia rozgrywają się na południu Francji, w nieciekawej dzielnicy, gdzie właśnie przestępczość wiedzie prym. To historia pachnąca kwiatami i… m.rihuaną. Ale też książkami. Masą książek, które dają do myślenia, tworzą człowieka na nowo i pozwalają przejrzeć na oczy, by znaleźć wyjście z tego wydawać by się mogło patowego położenia. Książka ma swój niepowtarzalny klimat. Jest surowa, momentami wzruszająca wulgarna, ale przez to prawdziwa. Pokazuje życie takim, jakie jest. W świecie imigrantów, dzielnicowej przestępczości, bez lukru. Zachwyca. Właśnie tym realizmem. Tym spojrzeniem na świat blokowisk i ludzi w nich mieszkających. Mnie oczarowała, dlatego też ocena - mocne 9/10!