Operacja Miecz Samuraja

Książka jest mądra, pouczająca, ciekawa, ale jednocześnie czegoś drobnego jej brakuje, choć nie potrafię tego wskazać. Prawdopodobnie moje ciało to czuje, tylko mózg jeszcze nie potrafi tego zauważyć. Pozycja jest dużego formatu ze sztywną okładką i stronami niczym z bloku technicznego, jedynie wypełnionego wszelkimi barwami. Być może chodzi o same barwy, gdyż choć użytych jest ich sporo, to jednak ukazują jakby ciemne strony kolorów. Nie są wypłowiałe, bardziej ukazują nastroszenie, jakby przepowiadały, że coś mrocznego niedługo nadejdzie. Na dole prawej strony mamy pytania, które są sformułowane niby prosto, ale nieraz tej odpowiedzi trzeba się domyśleć. To był idealny przedsmak języka polskiego dla trzecioklasisty, gdzie z treści trzeba było wyciągnąć wnioski, czytać z uwagą i potrafić wychwytywać odpowiedzi. Na końcu książki mamy również pytania ukazujące obrazek i zapytanie, gdzie mógł on wstępować. To więcej niż gra w spostrzegawczość, a nawet powiedziałabym, że to książka w zapamiętywanie treści. Dodatkowo wzbogacona historią w której mali detektywi muszą odnaleźć jakąś ważną dla kogoś rzecz. Podczas ich przygód napotykają nie tylko osoby, ale i rzeczy, które raz im umykają, a innym razem niemal same się ukazują. Niby pozycja jest ukierunkowana dla czytelników od zerówki, ale ja bym powiedziała, że nawet właśnie do trzeciej klasy podstawowej przyda się wiedza jaką można z niej wynieść. Na uwagę zasługuje również mimika twarzy bohaterów, gdyż po tym poznawaliśmy czy ktoś był szczery, czy knuł jakiś spisek. Młodych detektywów można polubić, gdyż są szczerzy i działają za pomocą wzajemnego wsparcia. Jeszcze chciałabym powrócić do pytań na dole strony. One nie odnoszą się tylko do jakiejś rzeczy, ale również pytań o zmianę wyglądu jakiejś osoby, gdzie z treści nie ma podanego imienia, ale poprzez występowanie we wcześniejszych stronach, można było ją zapamiętać. To były pytania z kierunku obserwacji nie tylko otoczenia, ale mimiki twarzy, zmiany nastawienia, wyglądu oraz sposobu wysławiania się. To pokazuje dzieciom, że zawsze czegokolwiek poszukują powinni mieć nie tylko oczy, ale i uszy szeroko otwarte:-) Myślę, że na taką skalę wartości, wręcz powinno się ją polecać:-)

„Operacja Miecz Samuraja” autorstwa Jørn Lier Horst i Hans Jørgen Sandnes to kolejna część serii o Biurze Detektywistycznym nr 2, która już na pierwszy rzut oka przyciąga bardzo dopracowanym wydaniem. Twarda oprawa, kolorowe ilustracje i przejrzysty układ sprawiają, że książka jest niezwykle przyjazna dla młodszych czytelników i aż chce się po nią sięgnąć. To tytuł skierowany głównie do dzieci w wieku wczesnoszkolnym, ale spokojnie odnajdą się przy nim także starsi czytelnicy, którzy lubią lekkie, przygodowe historie z nutą zagadki. Fabuła koncentruje się wokół tajemniczego gościa z Japonii, który przybywa do Elvestad z nietypową prośbą – chce odnaleźć zaginiony przed wiekami miecz samuraja. Trop prowadzi przez różnego rodzaju zagadki, symbole i szyfry, co sprawia, że czytelnik może aktywnie uczestniczyć w śledztwie razem z bohaterami. Tiril i Oliver to bystre, odważne dzieciaki, które świetnie się uzupełniają, a ich pies Otto dodaje historii uroku i odrobiny humoru. Każda z postaci wnosi coś innego do tej opowieści, dzięki czemu całość jest dynamiczna i angażująca. Książka szczególnie przypadnie do gustu dzieciom, które lubią rozwiązywać zagadki, interesują się tajemnicami i przygodami, a także tym, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę z czytaniem. Motywy, które się tu pojawiają, to przede wszystkim przyjaźń, współpraca, ciekawość świata, ale też odkrywanie innych kultur – w tym przypadku japońskiej. To także świetna okazja, by pokazać młodszym czytelnikom, jak ważne jest logiczne myślenie, spostrzegawczość i wyciąganie wniosków. Z tej historii można wynieść nie tylko dobrą zabawę, ale też przekonanie, że warto zadawać pytania, szukać odpowiedzi i działać razem. Całość czyta się lekko i z przyjemnością, a krótkie rozdziały i ilustracje dodatkowo ułatwiają odbiór. To naprawdę udana, wciągająca przygoda, która potrafi zaciekawić i jednocześnie zachęcić do sięgania po kolejne książki z serii – zdecydowanie warto mieć ją na półce.

Samurajowie są japońskimi wojownikami, którzy kierują się przede wszystkim odwagą i honorem. Tylko co właściwie historia japońskiego oręża ma wspólnego z niewielkim norweskim miasteczkiem Elvestad? Ten dzień nie zapowiadał się ani trochę bardziej interesująco niż wszystkie poprzednie. A jednak dwójka młodych detektywów Tirill i Oliver przechadzając się po lokalnym targu znajduje ciekawie wyglądające pudełko z tajemniczą zawartością. Chłopiec dostrzegł jednak właściciela zguby i wraz z koleżanką postanawia zwrócić nieznajomemu jego własność. Szybko okazuje się ,że mężczyzna nazywa się Kwnji Takeda i poszukuje katany - miecza , który od lat należy do jego przodków. A przynajmniej tak twierdzi. Jak jest naprawdę? I gdzie jest stary artefakt? Historia zawarta w książce szybko zamienia się w pełną napięcia przygodę, w której nic nie jest tak oczywiste, jak mogłoby się wydawać. Tiril i Oliver, znani ze swojej dociekliwości i odwagi, postanawiają przyjrzeć się sprawie bliżej. Im więcej pytań zadają, tym więcej pojawia się wątpliwości. Kim naprawdę jest Kwnji Takeda? Czy mówi prawdę o swoim pochodzeniu i historii miecza? A może za całą sprawą kryje się coś znacznie bardziej niebezpiecznego? Śledztwo prowadzi młodych detektywów przez kolejne tropy, pełne zaskakujących zwrotów akcji, tajemnic i nieoczywistych wskazówek. Autorzy świetnie budują napięcie, stopniowo odsłaniając kolejne elementy układanki i angażując czytelnika do wspólnego rozwiązywania zagadki. To jedna z tych książek, przy których naprawdę chce się zatrzymać na chwilę i samemu spróbować odgadnąć rozwiązanie. Ogromnym atutem tej historii są także ilustracje, które nie tylko urozmaicają lekturę, ale wręcz stają się jej częścią – pomagają wypatrzyć szczegóły, które mogą umknąć w tekście. Dzięki temu czytelnik czuje się jak prawdziwy detektyw. Operacja Miecz Samuraja to dynamiczna, wciągająca i idealnie wyważona opowieść dla młodszych czytelników, ale i starsi znajdą tu sporo frajdy. To książka o przygodzie, sprycie i odwadze, ale też o tym, że nie każdemu można zaufać… nawet jeśli jego historia brzmi bardzo przekonująco.