Opowiedz mnie na nowo

"- Baśnie są jak ludzie - powiedziała kiedyś babcia podczas czytania mi tej książki. – Ich historie przeplatają się ze sobą, opowiadają się sobie nawzajem, ciągle na nowo. Kiedy je czytam, zmieniam jakiś fakt tu czy tam, ale początki i zakończenia są mniej więcej zawsze takie same. Najpierw ktoś był, urodził się, zaczął się stawać, a potem uczył się żyć, aż wreszcie już żył, najlepiej długo i szczęśliwie. - I umierał? - zapytałem. - Tak, ale przed śmiercią żył. " ☆☆☆☆ "(...) wszyscy o wiele bardziej, niż się nam zdaje, jesteśmy baśniami. A to nie ludzie opowiadają baśnie, tylko baśnie ludzi" ************ Jeżeli jesteście fanami książki "Zakochaliśmy się w nadziei" Lancali, jest duża szansa, że i ta historia wam się spodoba. "Opowiedz mnie na nowo" to napisana w poetyckim stylu opowieść o samoakceptacji, śmierci i miłości. To powieść niezwykle czuła i dająca do myślenia, ale... Przyznam, że pierwsza połowa odrobinę mi się dłużyła, jak dla mnie za dużo było wewnętrznych przemyślań i rozterek Kaja, a za mało interakcji pomiędzy nim a Tristanem. Druga połowa, w której zarówno fabuła jak i relacja pomiędzy bohaterami nabrały tempa, była zdecydowanie lepsza. Z jednej strony przypomina ona dobrze nam już znane książki, z drugiej z kolei urzeka formą "opowieści w opowieści" i pięknymi cytatami. Jestem przekonana, że ta historia poruszy wielu czytelników, mnie może nie zachwyciła aż tak bardzo, ale mimo to przeczytałam ją z dużym zainteresowaniem i uważam, że naprawdę jest warta warta uwagi.

„Opowiedz mnie na nowo” to książka inna niż zazwyczaj czytam. I wiecie co? Bardzo mi się podobała. To co pierwsze mnie urzekło w tej opowieści, to styl w jaki została napisana. Baśniowy, lekki i powodujący, że przez książkę wręcz płynie się. „Opowiedz mnie na nowo” to historia o Kaju, który wierzy w moc słów. Jego babcia lubiła opowiadać mu różne baśnie. Tworzyła je na nowo. I teraz to on jest tym, który chodzi do miejsca, gdzie ludzie pragną magicznych opowieści. Jest nim szpital. Pewnego dnia poznaje on niewidomego Tristiana i od tego momentu, wydaje się, że jego życie zmieni się. Kaj to chłopiec, który uważa się za brzydkiego. A to za sprawą jego choroby. Jest samotny i zagubiony. Pragnie kochać i być kochanym. Szuka swojego miejsca na ziemi, sensu życia. Książka mnie zauroczyło lekkością a zarazem mądrością. Należy raczej do smutnych opowieści. Nie znajdziemy w niej zwrotów akcji, ani dynamicznej akcji, ale posiada coś w sobie co sprawia, że nie można się od niej oderwać. Nie jest też łatwą lekturą jeśli chodzi o tematykę. Opowiada ona o miłości, w tym przypadku nie łatwej. Jeśli chcecie przeczytać książkę, która jest bardzo czuła i wyjątkowo to bardzo polecam „Opowiedz mnie na nowo”.