Orły Imperium 21. Śmierć cesarzowi
Opis
Rok 60 n.e. Pokój w Brytanii okazuje się kruchy. Gdy umiera popierający Rzymian król lokalnego plemienia Icenów, żołnierze imperium anektują jego ziemie, wdowa po władcy - Boudika - zostaje wychłostana, a córki zhańbione.
Tymczasem na północy buntują się kolejne grupy rdzennych mieszkańców. Wyrusza przeciw nim gubernator Gajusz Swetoniusz Paulinus z prefektem Katonem w roli dowódcy. Wyjątkowo nie towarzyszy mu oddany przyjaciel centurion Macro, gdyż został skierowany do obrony słabo ufortyfikowanego grodu Camulodunum.
Mimo upokorzenia, którego doznała, Boudika wykazuje się wielkim hartem ducha. Odczekawszy, aż armia wroga zaangażuje się w walki w odległych częściach Brytanii, porywa swój lud do niepodległościowego zrywu. Powstanie zatacza coraz szersze kręgi. Rzymska prowincja wkrótce spłynie krwią.
Macro i Katon muszą stanąć w szranki z nieprzyjacielem, który woli zginąć, niż dźwigać jarzmo poddaństwa.
Kraj produkcji: PL
Szczegóły
Recenzje
Kiedy byłam nastolatką (nieco to chyba dziwny obszar zainteresowań) miałam absolutną obsesję na punkcie Rzymu i wszelkich tematów, które jakoś krążą wokół tematyki Imperium. Książka "Śmierć cesarzowi" była dla mnie powiewem nostalgii, jakiegoś głębokiego powrotu do czasów nastoletnich. Znów mogłam poczuć ten szczególny rodzaj zaintrygowania, fascynacji, specyficznego brutalizmu, surowości, odwagi. Nie znam innych powieści Scarrowa, a mimo wszystko bez problemu byłam w stanie pędzić przez tę historię i rozumieć bohaterów, ich motywację, pragnienia, fascynacje, dylematy. Kiedy trzeba byli bardzo wrażliwi, innym razem stanowczy, bywali wątpliwi moralnie, rozdarci i niejednoznaczni. Na szczególną wartość zasługuje konstrukcja i pewien językowy ascetyzm emocjonalny - książka nie jest przekombinowana fabularnie, autor raczej unika wycieczek metaforycznych, a tym samym doskonale oddaje pewną uwarunkowaną kulturowo specyfikę np. męskiej przyjaźni, której naturalnym środowiskiem jest arena politycznych intryg i pole bitewne.