Osiedle Sielskiej Przyszłości

Nie da się ukryć, że polubiłam literaturę koreańską. Sięgam po nią z przyjemnością. Czasem baśniowa, a czasem bardzo trudna, ciężka, problemowa. Ta książka nie należy do najlżejszych. Opowiada o bardzo wielu problemach współczesnego świata, młodych ludzi, zamkniętych społeczności. Wiele z nich to problemy uniwersalne. „Osiedle sielskiej przyszłości” to historia rodzin, które zostały wylosowane, by zamieszkać w jednym bloku na pustkowiu, pół godziny drogi od Seulu. Państwo dało tanie mieszkania, a oni zobowiązali się do posiadania trójki dzieci. 12 mieszkań, ale na razie mieszkają 4 rodziny. Rodzą się przeróżne problemy, począwszy od roli kobiety i mężczyzny, wychowania dzieci, współpracy w grupach, przynależności do wspólnoty, pracy kobiet i traktowania kobiet przez mężczyzn. Każda rodzina ma swoje problemy, każda jest inna, mimo że zostały wybrane, bo udało im się przebrnąć przez kwalifikacje, wypełnić tonę papierów i mieć szczęście. Wszyscy w podobnym wieku, posiadający już jedno lub dwoje dzieci, a jednak mający bardzo różne spojrzenia na otaczający świat. Powoli zaczynają się pojawiać różnice, pęknięcia na tym pięknym obrazie, który chciał stworzyć rząd. Ogromny drewniany stół, którego nie sposób ruszyć, który miał wszystkich łączyć, zaczyna dzielić. Zaczynają się ucieczki z tego świata, który nie ma przyszłości. Książeczka ma tylko 175 stron. Siadłam do jej czytania, tak musiałam ją skończyć. Opowieści rodzin wciągają. Pokazują punkt widzenia kobiet, ich rozterki, problemy braku pieniędzy, pracy, a jak jest praca, to jak poradzić sobie z wychowaniem dzieci. Nikt nie jest idealny i każdy ma swoje marzenia. Zwykły blok miał tworzyć wspólnotę młodych ludzi, a podzielił także małżeństwa. Osiedle sielskiej przyszłości okazuje się nie mieć nic wspólnego z sielanką. Może kolejni lokatorzy poczują się tam lepiej… Następna książka z literatury koreańskiej, o której mogę napisać, że czytałam z wielkim zainteresowaniem, że byłam ciekawa każdej strony i kolejnej opowieści. Nie chcę rozstawać się z tą powieścią, bo myślę, że jeszcze do niej wrócę.

"Osiedle Sielskiej Przyszłości" to krótka, ale ważna książka, której akcja toczy się w Korei Południowej. Władze państwa, żeby zaradzić coraz niższemu przyrostowi naturalnemu, wymyśliły innowacyjny projekt. Na peryferiach Seulu powstaje osiedle zwane Osiedlem Sielskiej Przyszłości na którym zamieszkać mają młode małżeństwa. Jednak, żeby dostać się do projektu, trzeba spełnić szereg wymagań, a najważniejsze z nich, to zobowiązanie się do posiadania przynajmniej trójki dzieci. Czy taki projekt może się udać? Okazuje się, że pomimo wszystkich wymagań chętnych jest dużo. Wkrótce na osiedlu zamieszkały cztery rodziny, każda z nich nieco inna i zmagająca się z innego typu problemami. Teraz jednak tworzą one wspólnie osiedle, a to wymaga od nich pewnego wysiłku, by stworzyć przyjazne środowisko dla siebie i swoich dzieci. Czy to im się uda? Autorka ukazuje w tej książce rożne postawy społeczne, porusza temat norm panujących w społeczeństwie, macierzyństwa, realiów finansowych, a także trudności w zwyczajnym codziennym życiu. Przeżyjmy się bliżej głównie perspektywie kobiet, ale i również mężczyzn. W tej książce poznamy historię osób, które walczą o lepsze jutro, tym samym poświęcając swoje własne dobro, na rzecz dobra rodziny. Przyjrzymy się również bliżej relacjom, jakie panują w koreańskim społeczeństwie, poznamy bliżej, które zachowania są uważane za właściwe, a które nie oraz jak z tym wszystkim radzą sobie bohaterowie. Choć książka ta ma niespełna 200 stron, to obficie obrazuje funkcjonowanie koreańskiego społeczeństwa oraz podkreśla z jakimi problemami borykają się zwykli obywatele. Zachęcam do lektury!