Ostatnie dni beztroski /Mando/

Sagi - to jednak do nich mam największą słabość... ~Mamy rok 1933 i właśnie tu, poznajemy nasza główną bohaterką, uzdolnioną artystycznie Esterę Kaufmann, córkę właściciela krakowskiego domu handlowego. Kobietę niezwykle uzdolnioną, która pomimo panujących obecnie konwenansów oraz zdecydowanego sprzeciwu ojca, marzy by móc studiować malarstwo. Kiedy wraz z rodziną wyjeżdża do Wiednia nie spodziewa się, że podczas balu maskowego jej uczuciami zawładnie urzekający młody mężczyzna o imieniu Swen. Od teraz Estera została wciągnięta w sidła pierwszej miłości. ~Aleksandra siostra Estery wdaje się w płomienny romans z żonatym mężczyzną co spędza "sen z powiek" państwu Kaufmann... Ten jednak pomimo zakazów, porzuca obecne życie w Londynie, by być bliżej ukochanej. ~W Berlinie Hitler dochodzi do władzy i na świat pada cień wielkiego niebezpieczeństwo. Nadchodzą złowrogie czasy... Brat Svena - Manfred, postanawia pójść w ślady ojca i dołącza do bestialskiego świata SS a dokładnie do do obozu w Dachu. Czy Sven i Estera będą mieć szansę na miłości pomimo rodzinnym powiązaniom brata z SS? Czy Aleksandra zostanie u boku ukochanego? ~"Ostatnie dni beztroski" Wiktorii Gische to elegancko wydany pierwszy tom Sagi Estery, który otwiera przed nami wrota do napisanej z wielkim rozmachem i dbałością o szczegóły, przepięknej historii rozgrywająca się na tle niebezpiecznych wydarzeń poprzedzających wybuch || wojny światowej. ~Jest to opowieść o dwóch siostrach i braciach- kompletnie różnych charakterach, które pomimo panujących ciężkich czasów, próbują odnaleźć cząstkę siebie, w nowej brutalnej rzeczywistości. ~Prawdziwa, spójna i intrygująca bomba emocjonalna, naładowana całą "paletą barw", składająca się głównie z ludzkich wzlotów i upadków, przy akompaniamencie: miłości, przyjaźni, rodzinnych więzi i relacjach między jej członkami, po niewierność, nienawiść, a nawet strach! ~Genialny przedsmak do kolejnych części🔥 Polecam wasza J.K

,,Nie możesz snuć się tak po domu. Wystarczy, że matka już się snuje. Ta cisza powoli nas zabija. Nie widzisz tego?" To narrator opowiada nam co tu się dzieje. Druk jest nieco mniejszy i ciaśniej osadzony, więc nie da się przeczytać jej na raz, choć to, co tutaj się dzieje, hipnotyzuje do tego stopnia, że wciąż odwlekamy moment odłożenia jej na bok. Pióro autorki to dla mnie prawdziwe dzieło sztuki. Ona układa treść tak, by nawet okruszek spadającego chleba został zauważony. Pięknie oddaje emocje oraz myśli postaci, którzy mierzą się z narastającymi przeciwnościami losu. Pokazuje nam miejsca, które zwiedzają, oraz te, które wiążą się z kulturą i sztuką. To czasu wojenne i tuż przed wojną, gdyż lawirujemy między tym, co jest i tym, co było, by zrozumieć ich obecne życie. Autorka zdradza nam nieco skrawków wojennych opowieści, więc trudno jest być szczęśliwym, kiedy czyta się tą historię. Chyba, że chodzi o momenty, kiedy jedna z młodych dziewcząt zakochuje się w cudownych oczach przystojnego mężczyzny. Kiedy go opisuje robi nam się ciepło na serduszku. Wraca wspomnieniami do tamtej chwili, a my z rozmarzeniem czytamy te urocze momenty. Druga niestety z miłością trafiła nieco pod górkę, gdyż wybranek jej serca wyszedł już za mąż. ,,Znasz mnie, Ludwiku, dowiem się, co się dzieje. Czy mam rację, sądząc, że miłość jest w powietrzu, czy tylko moja wyobraźnia płata mi figle?" To również czasy, kiedy kobiety chadzały do wróżki, by karty tarota odpowiedziały im na dręczące ich pytania. To historia, która pokazuje, że nie zawsze wkraczanie w sferę marzeń szło w parze z możliwością ich spełnienia. Kobiety starały się dostosowywać do nowych fryzur, które objęły większą część domostw, choć przykro im było patrzeć jak długie pukle ich włosów lądowały na zimnej podłodze. Przeważnie robiono tutaj coś tylko dlatego, że inni tak robili, lub by inni nie mogli o nich plotkować. Czy zatem było tu cokolwiek, co mogłyby zrobić same dla siebie? Przeczytajcie, bo to piękna historia. Okładka oddaje jej całkowity klimat. Bardzo ją polecam:-)

" [...] Nie potrafię nie myśleć o tym, co się wydarzyło. Nie potrafię się nie zastanawiać, co jeszcze się zdarzy. [...]" Wiktoria Gische jest idealną autorką powieści obyczajowych z historią w tle. Tym razem miałam zaszczyt sięgnąć po jej najnowsze dzieło pod tytułem "Ostatnie dni beztroski". Jest to pierwszy tom nowego cyklu o nazwie "Saga Estery". Już od pierwszych stron czułam, że to będzie bardzo dobra lektura i wcale się nie pomyliłam. Z tą książką przepadłam do reszty. Polubiłam głównych bohaterów i jestem bardzo ciekawa ich dalszych losów. Fabuła jest wciągająca. Akcja wartka. Autorka idealnie odwzorowała dawne czasy. Dzięki tej książce wiem, że Wiktoria Gische zna się bardzo dobrze na historii XX wieku. Bardzo dobrze wykreowała świat i głównych bohaterów. Dzięki idealnym opisom czułam się jak bym tam była. Swoją nową powieścią przenosi nas do lat 30. XX wieku. W prologu poruszamy się pod koniec września 1939 roku. Poznajemy tutaj dwie siostry Esterę i Aleksandrę Kaufmann oraz ich brata Dawida. Estera była tą bardziej wygadaną córką, a Aleksandra tą milczącą prawdziwą cichą wodą. Jak wyglądało ich beztroskie życie przed wybuchem wojny? Oprócz tych postaci poznacie również inne osoby, między innymi: Miriam, Svena i Manfreda. Z bohaterami tej książki poruszamy się po malowniczym Wiedniu, przepięknym Krakowie, skomplikowanym Monachium i innych miastach mniej lub bardziej niebezpiecznych. Autorka w idealny sposób przedstawiła niebezpieczną sytuację Żydów oraz dojście Hitlera do władzy. Możecie być przerażeni. Co otrzymacie, biorąc do ręki najnowsze dzieło Wiktorii Gische? Wspaniałe historie pierwszych miłości, pierwszych rozczarowań, porażek i radości a wszystko to można powiedzieć w niebezpiecznych i niespokojnych czasach przed wybuchem drugiej wojny światowej. Dodatkowo autorka naszpikowała swoją powieść w paletę pełną kolorowych i szaro-białych emocji. Znajdziecie tutaj szczęście i smutek, uśmiech i łzy. Przeżyjecie niezapomniane chwile, a wszystko to dzieje się w latach 1933-34. Historia zapisana na kartkach książki "Ostatnie dni beztroski" na długo pozostanie w mojej pamięci. Na uwagę zasługuje również świetna okładka, która przyciąga wzrok. Jest w klimacie retro. Dosłownie nie mogę oderwać od niej mojego wzroku. Brawo dla jej twórcy — Mariusza Banachowicza. Końcówka książki to istny armagedon emocji. Nie ukrywam, że polały się łzy. Koniecznie muszę poznać kolejny tom. Jeżeli znacie twórczość Wiktorii Gische, to wiecie, że każda jej książka jest prawdziwą perełką. Jeżeli jeszcze jej nie znacie, to szybciutko to nadróbcie. Czas spędzony z książką "Ostatnie dni beztroski" nie był czasem straconym.

„Ostatnie dni beztroski” są właśnie taką książką. Są pierwszym tomem świetnie zapowiadającej się Sagi Estery. Jej główną bohaterką jest młoda Estera Kaufmann, która pochodzi z bogatej rodziny. Pewnego dnia wyjeżdża do Wiednia gdzie poznaje Svena. I chociaż niewiele o nim wie, to szybko zakochuje się w nim. W tym samym czasie do władzy dochodzi Hitler. Manfred, brat Svena wkracza w brutalny świat SS. Czy Estera zmieni zdanie co do Svena gdy odkryje prawdę o jego bracie? Aleksandra wdaje się w romans z żonatym mężczyzną, który jest w stanie dla niej zrobić wiele. Nawet porzucić wygodne życie w Londynie. Jej rodzice nie są zadowoleni z tego co wyprawia ich córka. Wiktoria Gische wspaniale oddała realia przedwojennej rzeczywistości. Doskonale oddała klimat mieszczańskich domów, traktowanie młodych kobiet na wydaniu oraz zmiany nastrojów politycznych w przedwojennej Europie. Dzięki tym opisom mogłabym tę książkę czytać i czytać. I dlatego cieszę się, że powieść nie jest jednotomowa. Autorka ma lekkie pióro i książkę czyta się bardzo szybko. Miałam wrażenie, że wręcz płynę po jej stronach. Pani Wiktoria cudownie połączyła miłość, namiętność, konwenanse z wydarzeniami i nastrojami społeczeństwa tuż przed wybuchem II Wojny Światowej. Każdy z bohaterów został świetnie wykreowany i dostarczył mi również wielu emocji. Natomiast akcja książki dzieje się w Krakowie, Monachium, Wiedniu i Breslau. Pani Wiktoria każde z miejsc znakomicie odpisała, dzięki czemu wręcz czuło się, że chodzi się po ulicach tych miast. Widać w tej książce dużo pracy jakie autorka włożyła w poznaniu realiów historycznych. Dzięki czemu książkę czyta się naprawdę przyjemnie i z dużym zainteresowaniem.

Zdarzenia rozpoczynają się w 1933 roku. Estera Kaufman, córka właściciela domu handlowego w Krakowie, poznaje na balu maskowym w Wiedniu fascynującego młodzieńca - Svena. Rozpoznaje w nim chłopaka, który zaledwie przed kilkoma dniami zaczepił ją w kawiarni. Mimo iż go nie zna, zakochuje się w nim od pierwszego wejrzenia. Podobnym uczuciom ulega także jej rodzeństwo: brat Dawid zakochuje się w koleżance ze studiów, a jej siostra Aleksandra wdaje się w relację z żonatym mężczyzną, który dla niej się rozwodzi. Wszystko to dzieje się, gdy dookoła rozgrywa się wielka historia - bowiem Hitler dochodzi do władzy i na świat pada złowrogi cień jego dyktatury. Swoją „działalność” rozpoczyna obóz koncentracyjny w Dachau, w którym to zostaje zatrudniony brat Svena -świeżo upieczony oficer SS, Manfred. Jak potoczą się losy bohaterów? Czy będzie im dane cieszyć się urokami pierwszej miłości? Czy jednak rozgrywające się w tle złowrogie działania dochodzących do władzy nazistów nie pozwolą im cieszyć się beztroską?… . . „Ostatnie dni beztroski” to pierwsza część Sagi Estety autorstwa Wiktorii Gische. . To niezwykle wciągająca historia o młodości, pierwszej miłości, takich ostatnich chwilach beztroski i zabawy. Ostatnich ze względu na rozgrywającą się w tle wielką historię - otóż akcja rozpoczyna się w niespokojnych latach 30. w Europie. Zaraz po tym, gdy Hitler doszedł do władzy - zaczynają się więc represje skierowane w stosunku do ludności żydowskiej, osób niepełnosprawnych, komunistów… Wszyscy nie mający aryjskiego pochodzenia, muszą uważać. I na tle tego znajdują się bohaterowie powieści, którzy po prostu chcą się cieszyć swoją młodością, przyjaźniami, pierwszą miłością, perspektywami na przyszłość… . Powieść wciągnęła mnie od pierwszej strony. Niezwykle ciekawa, dopracowana w najmniejszym szczególe. Interesująca fabuła, nietuzinkowe postaci, kiełkująca miłość - wbrew wszystkiemu, w tym, albo przede wszystkim pochodzeniu i to wszystko na tle prawdziwych zdarzeń historycznych - czyli coś, co na prawdę lubię! Nie mogę też pominąć samego zakończenia! Ono dopiero trzyma w napięciu i powoduje, że już odliczam czas do poznania kontynuacji!