Ostatnie przyjęcie

4.5/5 Znam już dość dobrze A.R. Torre, więc jeszcze przed sięgnięciem po "Ostatnie przyjęcie" wiedziałam, że czeka mnie pokręcona historia. Nie spodziewałam się jednak aż tak dużego mroku i bohaterki, która budzi jednocześnie odrazę, jak i fascynację. Jak powszechnie wiadomo, są bohaterowie, którym kibicuje się od pierwszej strony - sympatyczne misie, którym czasami współczujesz, a czasami ich dopingujesz i cieszysz się z tego, że życie w końcu im się układa. Są też tacy, których uwielbiasz nienawidzić - i tutaj wchodzi Perla Wultz, cała na biało. Jest to kobieta zimna, wyrachowana i narcystyczna. Same fajne cechy, co nie? NIE. Śmiem twierdzić, że to jedna z bardziej odpychających bohaterek, jakie spotkałam w thrillerach. Literacka gangrena najwyższej klasy! Bardzo podobało mi się to, jak autorka prowadzi wątki w tej powieści: z jednej strony mamy głośną zbr*dnię sprzed kilkudziesięciu lat, z drugiej współczesne wydarzenia, które wydają się z nią luźno powiązane. Do tego wszystkiego dochodzą cztery perspektywy, a każda z nich daje nam lepszy wgląd w całą historię. A jest się czemu przyglądać! Urodzinowa imprezka z najgorszych koszmarów, codzienność m*rdercy odbywającego karę więzienia, toksyczne relacje rodzinne - tematów wystarczyłoby do obdzielenia kilku książek. "Ostatnie przyjęcie" ma wszystko, czego wymagam od porządnego thrillera. Jest świetnie skonstruowana zagadka, są miliony manipulacji, jest też bohaterka, przed którą uciekałabym w prawdziwym życiu, ale na kartach książki z przyjemnością spędziłam z nią kilkaset stron.