Otuleni syberyjskim wiatrem. Skradziona miłość

I to już koniec syberyjskiej opowieści o pierwszych dzielnych Polkach, które za działalność wolnościową w kręgach Szymona Konarskiego jako pierwsze zostały skazane na tułaczkę w mroźnej Syberii. Ostatecznie trzy kobiety, najmłodsza Józefa Rzążewska oraz Paulina Wilczopolska, oraz Ewa Felińska oszczędzone od publicznej chłosty i dzięki zapobiegliwości brata Józi Krzysztofa, ruszają w wyniszczającą podróż w głąb Rosji. To jeden ciąg cierpienia, głodu, upokorzenia... Chociaż na swojej drodze spotykają też poczciwych ludzi. Ojczyzna, wolność schodzą na drugi plan, ludzie starają się leczyć rany po tych, co odeszli, czy wylądowali na tułaczce. Najbardziej przejmująca jest historia rodziny Rzążewskich, których dopada nieustanne pasmo nieszczęść, a co gorsze jedne nie zdążą się skończyć kiedy następne dopadają całą rodzinę. Czy w końcu jakoś się wygładzi... To jednak nie wszystko, bo oprócz tragedii rodzą się piękne uczucia. Czy będą miały swój happy end? Porażająca jest narastająca zemsta, która okazuje się być ślepa i destrukcyjna. Autorka, jak pisze w posłowiu, chciała złożyć hołd dzielnym kobietom, które stanęły w kontrze do potężnego Imperium Carskiego. Część postaci w książce to bohaterowie prawdziwi. Fikcja przeplata się z historią, co pozwala czytelnikowi łatwiej uświadomić sobie i zapamiętać takie postaci jak: Ewa Felińska, Józefa Rzężewska, czy Antonina Śniadecka. Bohaterowie fikcyjni pozwalają zrozumieć jak wyglądała Polska XIX wieku.