Overemotional

Nastoletni Steven dysponuje nadprzyrodzonymi mocami, które przysparzają mu wielu kłopotów. Niestety podczas domówki w czasie spotkania z jego sympatią dochodzi do tragedii i jego chłopak ginie. Steven przytłoczony poczuciem winy postanawia porzucić szkole, rodziców, przyjaciół i wyjechać do miasteczka na końcu świata. W Grunsby-on-Sea na jego trop wpada agentka z tajnej organizacji DEMA. Na szczęście dla chłopaka odwiedzają go przyjaciele ze szkoły i biorą udział w szalonej misji przeciwko DEMA. "Overmotional" to trochę powieść młodzieżowa, trochę sensacja, poruszająca takie tematy jak przyjaźń, pierwsza miłość, orientacja seksualna. Muszę przyznać, że nigdy nie czytałam tak zwariowanej książki, która o dziwo bardzo mi się podobała i z przyjemnością śledziłam losy tej paczki.

„Overemotional” Davida Fenne to debiutancka powieść autora i chyba moja pierwsza historia z gatunku urban fantasy, ale przyznam szczerze, że spodobało mi się. Książka teoretycznie została napisana z przeznaczeniem dla młodzieży, niemniej jednak myślę, że idealnie nadaje się również dla osób, które dopiero rozpoczynają swoją przygodę z tym gatunkiem. Steven posiada moce, które mają bezpośredni związek z jego odczuwanymi przez niego emocjami. Jego moce są niezwykle silne i mocno odczuwalne w skutkach. Gdy chłopak odczuwa szczęście, to wokół dzieją się rzeczy złe, natomiast jego smutek potrafi poprawić pogodę. Nie jest łatwo zapanować nad emocjami, dlatego chłopak decyduje się na ucieczkę do Grunsby on Sea, które nie wyróżnia się niczym szczególnym. Śladem chłopaka jednak rusza jego przyjaciółka Freya z chłopakiem Marcusem oraz kolegą Troyem. Steven napotyka na swojej drodze również tajemniczego bruneta, który chce mu pomóc, ale jest jeszcze organizacja Dema, tylko czy aby na pewno można jej ufać. Trudne wybory, ryzyko i niebezpieczeństwo, jakie mogą nieść ze sobą magiczne moce posiadane przez Stevena, zdecydowanie przysparzają więcej problemów, aniżeli korzyści grupie przyjaciół, a zapanowanie nad nimi i nauczenie się możliwości ich kontrolowania może być znacznie bardziej skomplikowane, aniżeli ktokolwiek mógł przypuszczać. Autor w dużej mierze zwraca uwagę na przyjaźń i jej wartość w życiu, w znacznym stopniu również ukierunkował historię w relację LGBT. W historii nie brakuje emocji, szybko toczącej się akcji, dzięki której z pewnością nie będziecie się nudzić! Ja bardzo polecam ten tytuł.

Przyznam się wam, że nieco mnie ta książka zaskoczyła. Lekarstwowe wydanie dialogów było napisane w zupełnie innym stylu, co reszta książki. Podczas rozmów między postaciami nie widziałam i nie czułam tam emocji. To były bardziej stwierdzenia, które przeważnie określały czas dokonany, więc nie pobudzało mnie do współczucia. Jednak większa część, która jest tutaj opowiedziana z perspektyw postaci gdzie nie było dialogów, przemawiała do mnie w stu procentach. To tam dowiedzieliśmy się, że Steven ma jakąś dziwną moc, która wybuchała w momentach jakichkolwiek emocji. On sam miał bardzo porywczy charakter, szybko się denerwował i później zdając sobie sprawę ze swoich mocy sam starał się manifestować odpowiednie myślenie i zachowanie, by nie pobudzać tej dziwnej siły. O dziwo nie mówił nic o swoich rodzicach, ale z dużą miłością wypowiadał się o swojej przyjaciółce Frei. W jego słowach jakby zastępowała mu wszystkich bliskich i rozumiała go jak nikt inny. Pomimo tego, że wiedział, iż może stworzyć dla niej zagrożenie i tak pragnął tej bliskości i oparcia, które mu dawała. Ona sama jest totalnie szalona i często wpierw działa zanim pomyśli. Lubi swoją paczkę kumpli, choć nie zawsze każdy jest ze wszystkimi szczery. Najważniejszym zadaniem jakiego się podjęli to ochranianie chłopaka z mocami. Czytając ją widzimy, że pewna organizacja bardzo się zainteresowała zdolnościami Stephena, a raczej podejrzewają, że ktoś z ich paczki je posiada. Kobieta, której zadaniem jest obserwowanie ich nie grzeszy inteligencją i wprowadza przez to zabawny nastrój. Niedługo po tym pojawia się też ktoś, kogo paczka przyjaciół będzie chciała poznać. Czyżby zatem w końcu natrafili na kogoś takiego jak chłopak z nadmiernymi emocjami? Jak to się dla nich zakończy? To była część pierwsza i miłe było to, że nie pozostawiła po sobie znaków zapytania. Momentami była wciągająca, ale nie zawsze. Poprzez większość zdań twierdzących nie zawsze pojawiało się uczucie by kontynuować czytanie pomimo wszystko. Nie należy jednak do takich, że pozostawia się ją nieskończoną. Zwyczajnie jest dobra i tyle. Przede mną tom drugi i często bywa tak, że jest dużo lepszy od pierwszego, ale zobaczymy. Mało było w niej entuzjazmu, raczej zdołowanie, wyobcowanie i niekontrolowany smutek. Poczucie inności i chęci przynależności. Wydaje mi się, że po przeczytaniu drugiego tomu będę umiała powiedzieć o niej coś więcej:-)