Owoc żywota słodkiego

Są książki do poczytania i są takie, które dają coś więcej niż dobrze spędzony czas. To książki, które ukazują życie i jego trudy, problemy rodzinne, szkolne, zawodowe. Scarlett z każdą swoją książką pokazuje nam, że łatwo zatracić siebie w tym wszystkim, nie dlatego, że my tego chcemy. To presja środowiska zmienia nas albo zmusza, by non stop zakładać maski. Autorka nakreśliła w swojej książce ,,Owoc żywota słodkiego" niezwykle trafny obraz toksycznego konserwatyzmu. Udało się jej uchwycić ten specyficzny rodzaj samotności dziecka, któremu rodzice nie ufają, przedkładając opinię otoczenia nad relację z najbliższymi. Motyw wiary narzucanej siłą i życia pod dyktando społecznych oczekiwań wybrzmiewa tu wyjątkowo boleśnie. Autentyczne, smutne i dające do myślenia. Motyw plotki, która zaczęła łamać poczucie własnej wartości bohaterki, w tej historii nie jest tylko niewinnym szeptem za plecami, lecz niszczycielską siłą. To przerażające studium tego, jak wielką moc mają słowa wypowiadane przez obcych ludzi i jak łatwo stają się one jedyną prawdą dla tych, którzy powinni ufać nam najbardziej. Autorka pokazuje, że plotka jest jak trucizna, raz wpuszczona w obieg, infekuje relacje i odbiera godność, zostawiając człowieka zupełnie bezbronnym wobec wyroku wydanego przez społeczeństwo. To bolesne przypomnienie, że wystarczy jeden złośliwy domysł, by zburzyć poczucie bezpieczeństwa u człowieka i zmienić jego życie. Niezwykle przejmującym wątkiem jest proces emocjonalnej przemiany głównej bohaterki. Początkowo niewinna i pełna ideałów, zostaje wrzucona w tryby bezlitosnej maszyny plotek i społecznego ostracyzmu. Autorka po mistrzowsku pokazuje, jak wielką krzywdę wyrządza nam niesprawiedliwa łatka tej złej. Gdy bohaterka orientuje się, że mimo jej czystości i starań, świat i tak już wydał na nią wyrok, postanawia na przekór wszystkim przybrać maskę, którą jej narzucono. To tragiczna forma buntu. Skoro nikt nie wierzy w moją niewinność, stanę się tym, kogo we mnie widzą, by przestać czuć ból z powodu niespełnionych oczekiwań. To gorzka lekcja o tym, że opinia publiczna nie tylko opisuje rzeczywistość, ale potrafi ją brutalnie wykreować, niszcząc po drodze najpiękniejsze cechy człowieka. Autorka nie stroni od erotyzmu. Choć odważne sceny dodają tej historii pikanterii, to zaledwie wierzchnia warstwa. Pod zmysłową otoczką kryje się przejmujące drugie dno i mądre przesłanie, które zostaje z czytelnikiem na długo po przewróceniu ostatniej strony. To opowieść o szukaniu własnej drogi i bolesnym wyzwalaniu się z narzuconych schematów. Warto zaznaczyć, że mimo poruszania trudnych i niekiedy bolesnych tematów, historia zachowuje niezwykłą lekkość. Autorka z wielkim wyczuciem balansuje między powagą a humorem, dzięki czemu przez lekturę wręcz się płynie. Znajdziemy tu mnóstwo błyskotliwych dialogów i zabawnych sytuacji, które dają czytelnikowi oddech i sprawiają, że całość, choć skłania do refleksji, pozostaje przede wszystkim świetną, angażującą rozrywką. To rzadka umiejętność pisać o ważnych rzeczach z takim wdziękiem i dystansem. Jednak to jest Scarlett Peacock, więc tutaj nie trzeba słów. Wdzięk to jej drugie imię. Chylę czoła przed jej talentem, bo sprawiła, że nie tylko przeczytałem tę historię, ale wręcz nią nasiąkłem. To jedna z tych autorek, przy których czuje się, że każde słowo jest na swoim miejscu i płynie prosto z serca. To ciekawe doświadczenie, móc jako mężczyzna spojrzeć na świat przez pryzmat kobiecej bohaterki, która w sferze intymnej skacze z kwiatka na kwiatek. Zazwyczaj w literaturze przyzwyczajeni jesteśmy do męskich zdobywców, dlatego taka zamiana ról jest odświeżająca i intrygująca. Autorka kreśli tu obraz kobiecości, która nie boi się brać tego, czego chce, traktując erotyzm z pewnym chłodnym dystansem i bez zbędnego emocjonalnego balastu. Ja jestem totalnie na tak. Nie ma takiej drugiej autorki na rynku i czekam na kolejną pozycję. Jestem wielkim fanem pióra.

Pomimo małego druku historia jest tak absorbująca, że trudno jest się z nią rozstać. Wydaje mi się, że została napisana z głębi serca i myśli, które krążyły po głowie próbując znaleźć ujście w twórczości. Z początku mamy napisane ostrzeżenie co do treści i podany powód podjęcia się tematu zbliżeń oraz wiary. W żadnym wypadku książka ani nie zachęca do zdrady ani nie zniechęca do kościoła, gdyż postacie nieraz miały swoje powody aby myśleć w taki a nie inny sposób. Spodobała mi się myśl, którą podjęła, że ludzie uciekają do nowych miejsc i nieraz opuszczają wieś, gdyż tam życie polega na plotkach i osądzaniu innych. Ja mogę nawet dokończyć, że jest tak, ponieważ ci ludzie do niczego nie doszli i wyżywają się na kimś za własne niepowodzenia. Na to, że nie starczyło im odwagi, że czas im przeminął i żeby byli tak zaślepieni obserwacją innych, że teraz wszelka nieudolność przeobraziła się w gorycz, którą zarzucają na innych, by choć słownie poczuć się lepiej. Ale czy faktycznie mają wtedy lepiej? Czy czasami nie większe zażalenie do nich przychodzi? Kolejne złe przekonanie, które było tu poruszone dotyczyło rodziców, którzy życzyli córce aby natrafiła na kogoś, kto ją naprostuje. To był totalny brak wiary we własne dziecko i jego możliwości. Nikt nie pomyśli, że niesforne dziecko ma po prostu prawo mieć swoje zdanie i czasami należy je uszanować. Inaczej nigdy w siebie nie uwierzy. Postacie są tutaj bardzo spostrzegawcze. Jeden rzut okien na drugą osobę wywoływał opinię, która bywała zbliżona do prawdy. To, co w głowie mieli ułożone, albo raczej od młodych lat wbite, natychmiast przyciągało podobne wydarzenia. Oni odbierali to jako zrządzenie losu, ale tak nieświadomie nazywa się energię i cel jaki się przyciąga. Sceny opisu zbliżeń były niczym chęć na kanapkę z nutellą. Jak już poczuło się jej smak, to jedynie zachwyt ciała tańczył jak w transie. A że na tą kanapkę chęci miało się sporo, cóż. Lepiej niech tą nutellę poznają bardzo pełnoletni i wyzwoleni na smaki ludzie:-) I pomiędzy tymi nieetycznymi układami pojawiały się też ważne i mądre stwierdzenia. Tutaj na podstawie jakiegokolwiek niewypału nie chowano głowy w piasek, tylko uczono się na swoich błędach. Wychwytywano lekcje, a nie przygany. To bardzo mądre i przyznaję, że rzadko kiedy pojawia się w treści książki. Temat gejów też był tutaj ciekawy. Ja też mam coś takiego, że wychwytuję takich ludzi, tylko w ogóle ich nie oceniam. Jeśli ktoś jest na tyle odważny, by pokazać, że jest tym, za kogo się uważa, to szacun. Odwaga to wielki krok, a niewiele osób jest w stanie poznać to uczucie. Kwestia miłości z tej historii była ukazana od strony głębokiej świadomości. Już na samo wspomnienie i formę utworzenia tego opisu czytelnik odczuwa wszystko niczym napływającą falę, która przez niego przepływa. Pomimo udręki i nietypowej sytuacji, uczucia jednak wychodziły z serca. Było to piękne i prawdziwe:-) Perypetie dziewczyny ze wsi potrafią zaskakiwać, gdyż są jakby pokazaniem nie tylko jej wolności seksualnej, ale i tego jak świat reaguje na różnych ludzi. Jak lubią oceniać innych nie myśląc, że wyrządzają im wielką krzywdę. Co do współżyć, to nie są wulgarne, tylko bardziej niesione doznaniami ciała z podstawowymi opisami. Treść pomiędzy nimi uczy życia i może pomóc w ocenie myśli młodych osób. Postacie są wielobarwne, więc można sobie wybrać swojego faworyta:-) Ja sama bardziej skupiłam się na przekazie, który mi zaimponował. Jest to dylogia, więc chętnie przeczytam drugi tom:-)

🍇„OWOC ŻYWOTA SŁODKIEGO” to gorący romans od którego ciężko się oderwać.Przestawione życie studenckie i ekscesy bohaterki powodują wypieki na twarzy. Bohaterka po latach zakazów wreszcie przeżywa życie tak,jak tego chce! Żyje pełną piersią,potrafiąc mówić wprost,nie bojąc się konfrontacji.Jest dziewczyną,która czerpie z przyjemności mnóstwo wrażeń a partnerzy muszą za nią nadążyć.Przyjaciele nie oceniają,tylko wspierają w chwilach tego potrzebnych.Ich relacje powodują nieraz wybuch śmiechu i momentów,których nigdy się nie zapomni. 🍇Sięgając po książkę przygotujcie się na gorącą jazdę bez trzymanki! Maggie potrafi się bawić i czytelnik jej w tym towarzyszy.Drobne wpadki uczą przed kolejnymi potknięciami,a nieraz zrażają na moment do innych.Historia potrafi zaskoczyć nie tylko dynamiczną akcją,ale również poznawaniem przeszłości bohaterki i jej relacji z rodzicami.One bywały trudne i przekonujemy się o tym! 🍇Otrzymane trzy części,na które książka została podzielona ukazują etapy życia bohaterki,w których widać jej przemianę,odwagę do podejmowanych decyzji i dania sobie szansy,aby poczuć wreszcie coś wartościowego. 🍇„OWOC ŻYWOTA SŁODKIEGO” to historia,której się nie zapomni.Jest odważną i bezpośrednią opowieścią o świadomych wyborach swojej seksualności oraz o tym,że warto walczyć o uczucie,mimo przeciwności losu.Jestem nią zachwycona i bardzo wam ją polecam📖Czytajcie i bawcie się znakomicie z Maggie📖