Pamiętnik lokatorki

Jeśli lu­dzie z wy­pcha­nym port­fe­lem cze­goś bardzo chcą, to prę­dzej czy póź­niej to do­sta­ją „Pod­dać się to jak prze­rwać lek­tu­rę tuż przed za­koń­cze­niem, by nie ry­zy­ko­wać, że okaże się roz­cza­ro­wu­ją­ce. A jeśli na końcu czeka na nas naj­więk­sze pięk­no?”. Mówią, że życie bez mi­ło­ści nie jest kom­plet­ne. Może to i praw­da, ale przy­naj­mniej czło­wiek nie musi aż tak cier­pieć – Więk­szość fa­ce­tów ura­bia ko­bie­ty czu­ły­mi słów­ka­mi, a póź­niej wbija im nóż w plecy Jedna decyzja, jedno mieszkanie, dwie kobiety, jedno morderstwo. Zaczęłam recenzję jednej z najnowszych książek Marcela Mossa kilkoma cytatami, które świetnie oddają jej atmosferę , jednocześnie nie zdradzając zbyt wiele z fabuły. I taki był mój zamiar. Bohaterkami Pamiętnika lokatorki są dwie młode dziewczyny- Julia i Vanessa , które wspólnie wynajmują mieszkanie w Warszawie. Przyznam,że już sam początek powieści wywołał u mnie dreszczyk podekscytowania. Wszystko zaczęło się bowiem od brutalnego morderstwa. Dlaczego Vanessa musiała zginąć i kto odebrał jej życie? Prawdę o wydarzeniach które doprowadziły do tragedii usiłuje odkryć właśnie Julka Orłowicz, która na krótko przed śmiercią koleżanki zbliżyła się do niej. Po raz kolejny wsiąknęłam w fabułę i nie potrafiłam oderwać się od lektury. Autor umiejętnie buduje napięcie stopniowo ukazując przeszłość obu młodych kobiet i ich relacje z mężczyznami. Szybko się okazuje ,że miały ze sobą więcej wspólnego niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Nawarstwiające się tajemnice , tropy i pewien pamiętnik. Do kogo należał? I dlaczego pada w nim imię Julia? Dwie kobiety , traumy z przeszłości i marzenia o lepszym jutrze? Co mogło pójść nie tak? Jak się okazuje wszystko- dosłownie. Moss porusza trudne motywy: samotność, brak zaufania, toksyczne relacje, wykorzystywanie, gangsterskie powiązania – jednak wszystko to służy budowaniu klimatu i napięcia, nie jest celem samym w sobie . Dojrzała narracja i psychologiczna głębia postaci sprawiają, że to nie tylko napięta fabuła, ale też refleksja nad tym, jak niewiele wiemy o ludziach wokół nas . Podążałam śladami dziewiętnastolatki z ogromną ciekawością i zaangażowaniem z każdą stroną coraz szerzej otwierając oczy ze zdumienia. A to zakończenie? Dla mnie majstersztyk. To było naprawdę dobre. Bardzo bardzo mi się podobało ❤️💜

„Jeśli umrę, mój duch nie pozwoli ci nigdy zaznać spokoju.” – ten złowieszczy cytat z pamiętnika Vanessy staje się motywem przewodnim powieści, która łączy thriller psychologiczny z elementami dramatu i napięcia rodem z najlepszego kryminału. „Pamiętnik lokatorki” to książka, która od pierwszych stron wciąga w mroczny świat tajemnic, manipulacji i konsekwencji źle podjętych decyzji. Główna bohaterka, Julia, to postać, z którą wielu czytelników może się utożsamić – młoda kobieta uciekająca przed bolesną przeszłością i szukająca nowego początku. Przeprowadzka do starej kamienicy okazuje się początkiem koszmaru. Relacja z Vanessą, tajemniczą współlokatorką, wprowadza do historii duszną, niepokojącą atmosferę, która narasta z każdą stroną. Gdy dochodzi do brutalnego morderstwa Vanessy, napięcie sięga zenitu. Prawdziwa gra zaczyna się jednak dopiero wtedy, gdy Julia odnajduje jej pamiętnik. W tym momencie fabuła przyspiesza, a czytelnik razem z bohaterką zostaje wrzucony w spiralę sekretów, paranoi i nieustannego zagrożenia. Moss sprawnie buduje intrygę – prowadzi nas przez fałszywe tropy, pozwala wierzyć w jedno rozwiązanie, tylko po to, by za chwilę wszystko wywrócić do góry nogami. „Pamiętnik lokatorki” to nie tylko opowieść o morderstwie, ale też historia o samotności, zaufaniu i cienkiej granicy między ucieczką a pułapką.

CZY ODWAŻYSZ SIĘ ZAMIESZKAĆ Z KIMŚ KOGO NIE ZNASZ? Ostatnio miałam kolejna szanse na zrecenzowanie najnowszej książki Marcela Mossa "Pamiętnik Lokatorki" podekscytowana tematem od razu zabrałam się za czytanie. Temat bardzo mi przypadł do gustu ponieważ za młodu byłam "nieśmiertelna" i niezastanawiałam się zbyt wiele z kim się spotykam ani z kim chce zamieszkać. Zazwyczaj w takich momentach nie świeci nam się czerwona lampka aby kogoś prześwietlić. Ja w takich momentach pod wpływem chwili i paru słów szłam w relacje jak w dym. Dzięki książkę można zobaczyć, że nie każdą relacja przebiega kolorowo. A nasz sąsiad za ściany może nas mocno zaskoczyć. A czym dokładnie?  Przed nami młoda kobieta, która wkracza w świat dorosłości. Julia na pierwszą pracę wybrała senatorium. Miłą, pogodna, uśmiechnięta idealnie nadająca się do pracy z ludźmi. Może wręcz za bardzo. Ufna dziewczyna wplontuje się w sytuację, która zmiania jej życie.  Im człowiek młodszy tym bardziej nieśmiertelny. Pozwala sobie na wiele nie patrząc na konsekwencje. Zgodzić się na obietnice? Ale czego? Co on może mi zaoferować, że potrzebuję obietnicy lojalności?  O tym przekonuje się Vanessa.  Życie nigdy jej nie rozpieszczało ale chyba nawet ona sama nie sądziła, że może być jeszcze gorzej.  A jednak!  Tylko co łączy Julie i Vanesse?  I czemu Vanessa napisała w swoim pamiętniku, że to Julia ją zabiła?  Im młodsi tym o wiele bardziej łatwowierni. Dajemy sobą manipulować bo "a co mi tam" co może się stać? Przecież go kocham i krzywdy mi nie zrobi. A jednak swoje bezpieczeństwo przekładamy nad miłość i to nie tylko do ukochanego. Z drugiej strony ufamy naszym bliskim a oni potrafią skrzywdzić nas najbardziej. A jeszcze gorzej gdy odwracają wzrok od naszej krzywdy.  Co takiego przeżyły Julia i Vanessa w swoim życiu? Jak bardzo i przez kogo zostały zranione? Zapraszam do lektury książki, która jak zawsze porywa od pierwszych stron i standardowo na koniec kładzie nam szczękę na podłodze.  Oj tak standardowo po książce Pana Mossa zbierałam ją z podłogi! Czy mnie to zdziwiło? Oczywiście, że nie! I czekam na więcej!