Pamiętnik poety

Nie lada gratka dla miłośników poezji i prozy Kazimierza Wierzyńskiego. Lektura, która zainteresuje amatorów literatury i sztuki minionego stulecia. Nietypowa autobiografia i dokument epoki w jednym.

"Pamiętnik poety" stanowi zbiór radiowych opowieści, które snuł słuchaczom Radia Wolna Europa Kazimierz Wierzyński. W gawędach swych pisarz wspominał swoje życie z okresu od 1907 do 1939 roku. Opowiadał więc o czasach, gdy był uczniem Gimnazjum w Stryju, gdzie napisał swój pierwszy wiersz. Posiłkując się kolejnymi wierszami własnego autorstwa, znajdował punkt wyjścia do niewielkich objętościowo opowieści, w których nie stronił od dygresji i rozmaitych skojarzeń. Przede wszystkim odwoływał się jednakże do własnej biografii, kończąc na swym wyjeździe z Polski we wrześniu 1939 roku.

Lektura tych krótkich felietonów przybliża Czytelnikowi nieznane dotąd fakty i szczegóły z życia Kazimierza Wierzyńskiego, zwłaszcza z czasów jego młodości. Znalazły się tu opowieści o pracy pisarza w organizacjach samokształceniowych i niepodległościowych oraz o jego studiach na uniwersytetach w Krakowie i Wiedniu. Wspomina swoje losy podczas I wojny światowej, a także podczas wojny polsko-radzieckiej w latach 1919-1920. Z kart "Pamiętnika poety" dowiedzieć się też można o jego sukcesach literackich, poczynając od debiutu, poprzez występy w kawiarni literackiej "Pod Picadorem", na wyborze do Polskiej Akademii Literatury skończywszy.

W swych pogadankach Kazimierz Wierzyński portretuje również swych przyjaciół, bohaterów kulturalnego i politycznego życia stolicy w okresie międzywojnia. Bohaterami jego opowieści stali się literaci, malarze, aktorzy, dziennikarze, politycy i wojskowi, wśród nich: Józef Piłsudski, Gabriel Narutowicz, Maria Dąbrowska, Bolesław Leśmian, Leopold Staff, Stefan Jaracz czy Karol Stryjeński.

Kazimierz Wierzyński to żyjący w latach 1894-1969 polski poeta, prozaik i eseista. Debiutował w 1913 roku wierszem "Hej, kiedyż, kiedyż", zaś pierwszy tomik poezji zatytułowany "Wiosna i wino" wydał w 1919 roku. Za dzieło swojego życia uważał zbiór poematów "Wolność tragiczna", a prócz poezji pisał też opowiadania, recenzje, felietony i eseje.