Pani bibliotekarka i magia snów

Zapraszam was do wspaniałej serii, która polubi każde dziecko, które choć odrobinę interesuje się magią. Tutaj zobaczy, że nie ma czegoś takiego jak zwykłe zjawisko pogodowe, gdyż często występują jakieś anomalie pogodowe, ale takiej jak w tym tomie, to chyba jeszcze nie było:-) Przed wami tom czwarty Zaczarowanej Pani Bibliotekarki. W pierwszym poznaliśmy szanowną Panią, która przemogła swoją nieśmiałość, strach przed dotykiem i pokazała dzieciom świat jakiego nie znali. Wszystko to za sprawą młodych osób. W drugim tomie magia wymknęła się spod kontroli i ukazywała swoje oblicze. To, co dotychczas spokojnie spoczywało na ścianach czy w muzeum, wyszło na dwór i pokazało się światu. Tom trzeci był dosyć przełomowy, gdyż postacie niemal wskakiwały do książki, by pokazać się jako osobna historia. Jedyna osoba, która mogła im pomóc, zwyczajnie zasnęła dziwnym snem. To była historia podobna do Niekończącej się opowieści. Wszystkich fanów gorąco do niej zapraszam. I teraz nadeszła kolej na tom czwarty, gdzie tęcza nie jest taka jak zwykle. Coś zaczyna się dziać, gdyż jej barwy bledną, a ludzie wpierw mają problem ze snem, a później śnią rzeczy niezbyt miłe. Dosłownie jakby świat opuściło całe dobro i wszystko, co kojarzyło się im z kolorami i barwami. Postacie zastanawiały się kto manipuluje ich snami. Tak jak z innej bajki nicość zaczynała opanowywać świat, tak tutaj pojawiła się tajemnicza mgła, gdzie lepiej, aby nikt w nią nie wszedł. A co jeśli mgła go pochłonęła? Kto był w stanie im pomóc? Kochani, ja nie wiem czy tylko ja to dostrzegłam, ale mam wrażenie, że autorka zainspirowała się książką ,,Niekończąca się opowieść" i powybierała z niej najważniejsze wydarzenia, aby utkać pojedyncze i krótkie opowieści, które swoją wyjątkowością i myślami o czymś znanym jednocześnie, przyciągnęły tych, dla których zwyczajne życie faktycznie mogłoby przybrać nieco barw. By ujrzeć jak magia potrafi być dobra, ale tylko pod warunkiem, że jest w odpowiednich rękach. Mi osobiście każdy tom bardzo się podobał, gdyż od małego kochałam książki i sama kiedyś chciałam się stać opowieścią, aby inni mogli odkryć moje wewnętrzne oblicze. Podobno ludzie pokazują swoją twarz w zależności kto jest po drugiej stronie. Każdy dostaje wersję nas taką na jaką sobie zasłużył. I to prawda. Ta seria jest takim spełnieniem dziecięcych marzeń i pragnień. Zwykłych sensacji, które w młodym wieku są niezwykłe. Zatem zapraszam Cię czytelniku do świata być może z twojej młodości, albo snów, lub niewypowiedzianych życzeń, czy marzeń. Myślę, że pomimo prostoty to przekaz trafi do ciebie i uśmiechniesz się podczas czytania. Ma duży druk, więc możesz przeczytać ją na raz. Krótkie rozdziały, postacie o dobrym sercu i to coś, co sprawia, że wspominasz. A co, to już każdy z nas w sobie ujrzy:-)

(...) W miasteczku zaczynają dziać się dziwne rzeczy. Mieszkańcy mają sny, w których ktoś ich nawiedza ich własnymi lękami. Jednocześnie pogoda zaskakuje anomaliami, takimi jak np. tęcza z brakującymi kolorami czy dziwny deszcz. Jednak nie każdego to dotyczy. Ania, Julian i Ola wraz z przyjaciółmi postanawiają rozwikłać tajemniczą zagadkę. Kto za tym wszystkim stoi? Czy uda się mieszkańcom odegnać zagrożenie i wrócić do normalności? Gdy w pobliżu domu Ani pojawia się "znajomy" krasnoludek, wszystko zaczyna stawać się jasne... "Pani bibliotekarka i magia snów" to kolejna już część fascynującej serii autorstwa Elizy Mikulskiej. Śledzimy w niej niezwykłe przygody, zaskakujące, czarodziejskie sytuacje, których wyjaśnianiem zawsze zajmuje się bibliotekarka Ania wraz ze swoją niezastąpioną "ekipą". Tym razem też nie zabrakło emocjonujących momentów i tajemnic, z którymi przyszło się mierzyć bohaterom książki. I jak zawsze autorka poprzez fabułę, zachęca młodego czytelnika do szukania odpowiedzi na stawiane przy końcu rozdziałów pytania, przez co niejako angażuje go do czynnego uczestnictwa w życiu bohaterów i pomaga wczuć się w ich sytuację. Wiele trudności i pokonywanie ich można przenieść na własne życie, bo książka nie tylko bawi, ale i uczy. I to jest w niej najlepsze. W tej części Ola, która jest już nastolatką, mierzy się z poczuciem odrzucenia, niezrozumienia, tęsknotą za zmarłymi rodzicami. Tak więc, po za lekkością tej opowieści, znajdziemy w niej również głębię, którą warto pomóc dostrzec dziecku, które sięgnie po książkę. Polecam wam gorąco "Panią bibliotekarkę..", z którą zapomnimy o otaczającej nas rzeczywistości i przeżyjemy niezapomnianą przygodę. Bo choć książka jest dedykowana młodszemu czytelnikowi, ja bardzo dobrze się w niej odnalazłam. Czego i wam życzę.