Paranoja

"To wszystko było takie głupie. Ale nie dało się tego zmienić". Tego nie da się naprawić. Ból ściskający w klatce - po tym kiedy stało się coś złego. Tak bardzo chce się zmienić to co się wydarzyło. Cofnąć czas. Niestety, tak się nie da i Rachel też nie mogła TEGO zmienić... Może się wydawać, że kobieta prowadzi normalne życie. Towarzyszą jej problemy z nastoletnimi dziećmi, z brakiem pracy. Męczą ją myśli o byłym mężu. Jednak tak naprawdę cały czas wraca do niej przeszłość, nawiedza ją w koszmarach. Podczas głupiej zabawy zabiła przyrodniego brata i ta tragedia cały czas w niej tkwi. "Paranoja" intryguje i wciąga od początku. Nastrój thrillera łączy się w tej powieści z wątkami obyczajowymi. W książce poznajemy Rachel i innych mieszkańców Edgewater, których łączą skomplikowane relacje. Kiedy zabite zostają przyjaciółki Rachel z dawnych lat, a ona otrzymuje tajemniczą wiadomość, w ich życie wkracza strach. Mimo, że nie zaliczę tej powieści do swoich ulubionych, to był dobrze spędzony czas. Jeżeli lubicie powieści z dreszczykiem, które wymagają nieco skupienia to "Paranoja" jest dla Was. Dobra książka na długie jesienne wieczory.

"We­szli przez drzwi do przed­sion­ka. Z jed­nej stro­ny ołta­rza wi­dać było świa­tło, jego sno­py wpa­da­ły przez otwar­te drzwi. Idąc za świa­tłem la­tar­ki Voss, prze­szli ostro­żnie wzdłuż nawy i skrę­ci­li u pod­sta­wy wie­ży dzwon­ni­czej, gdzie na podło­dze le­ża­ła ko­bie­ta. Prze­ci­ęta lina wci­ąż za­ci­ska­ła się na jej ko­st­ce. Gło­wę ota­czał wa­chlarz z wło­sów, oczy mia­ła szkli­ste i nie­ru­cho­me, do skó­ry wo­kół nich przy­lgnę­ła ja­kaś lep­ka sub­stan­cja." ▪︎▪︎ Ponad 500 stron pochłonęłam w dwa dni. "Paranoja" to klasyczny thriller psychologiczny z wciągającą zagadką i naprawdę dobrze wykreowanymi bohaterami. Lekki styl autorki i krótkie rozdziały, które coraz bardziej zagęszczają fabułę, sprawiają, że ta historia czyta się praktycznie sama. Intrygę odkrywamy kawałek po kawałku razem z bohaterami, więc może wydawać się, że nie będzie dużego zaskoczenia na końcu, ale nie bądźcie tego tacy pewni... Nie zapominajmy też o klimatycznym, posępnym miasteczku Edgewater w stanie Portland, które dodatkowo podkręca niepokojącą atmosferę książki. Kwitensencja powiedzenia "jeszcze jeden rozdział i idę spać", no bo co tu dużo mówić, nie pójdziecie przed końcem🤗

W miasteczku Edgewater są ludzie, którzy uważają, że dwadzieścia lat wcześniej Rachel Gaston popełniła morderstwo i nie została ukarana. Jednak tak naprawdę do dziś nikt nie zna całej prawdy… Niewinna zabawa nastolatków przerodziła się w tragedię, a teraz Rachel czuje znany tylko jej zapach perfum, a ktoś śledzi jej auto i obserwuje jej dom... Jaka jest prawda na temat wypadku sprzed lat? Czy jest o wiele mroczniejsza niż najgorsze lęki? „Paranoja” to naprawdę świetny thriller z rozbudowanymi wątkami kryminalnymi oraz obyczajowymi! Wszystko jest bardzo dobrze wyważone i tworzy ze sobą spójną, niepokojącą całość. Od samego początku czuć dość duszną atmosferę, nasze zmysły są pobudzone, a ciekawość sięga zenitu. Fabuła została bardzo dobrze przemyślana, a akcja jest tak poprowadzona, że strona za stroną czujemy się coraz bardziej zaintrygowani jak wszystko się potoczy. W pewnym momencie poczułam się uzależniona od powieści i nie chciałam się z nią rozstawać, a jej zakończenie przyszło zbyt szybko. No właśnie, zakończenie! To taka wisienka na torcie, gdzie kompletnie nic nie było do przewidzenia. Nawet jeżeli w naszej głowie kiełkował jakiś możliwy scenariusz to pewnie w 99% przypadków będzie on błędny… także zakończenie to cudo! Na szczególne wyróżnienie zasługuje także fakt przedstawienia rodziny po przejściach. Ukazuje jak nieprzepracowane traumy wpływają na resztę życia i dorastanie. „Paranoja” to świetna i paraliżująca powieść, która kupi sobą niejednego czytelnika. Uczucie paranoi jest namacalne i obezwładnia do ostaniej strony. Zdecydowanie polecam!