Pęknięta kra

Thrillery psychologiczne od zawsze były moją ulubioną dziedziną literatury. Powiedziałabym nawet, że historia została oparta o prawdopodobne wydarzenia, bo główny motyw, który wychodzi na końcu miał już miejsce w rzeczywistości. Nie mogę się do niego odnieść, gdyż zdradza on niemal całą opowieść, dlatego pozostawię was z tym niedosytem. Bardzo spodobała mi się ta historia, gdyż widnieje tutaj kilka czasów, które przewijają się jako rzeczywistość dokonana, senna, oraz teraźniejszość. Cudownym motywem była tutaj miłość rodziców do dzieci, czyli bliźniaczek. Żyliśmy jednak w wielkiej niewiedzy, gdyż akcja poprowadzona została tak, by czuć, że był tutaj ktoś jeszcze. Tym bardziej, że do połowy książki wiemy, że dziewczynki powstały z ciąży trojaczej. Gdzie zatem trzeci płód? Żywię wielki szacunek do akcji, gdyż bardzo trudno jest opisać funkcjonowanie osoby z zaburzonym myśleniem. Tutaj ponownie nie mogę zdradzać konkretnej nazwy, by nie uprzedzić waszych domysłów. Autorka musiała wgryźć się w psychikę wielu osób, gdyż choć znamy tylko perspektywę dwóch bliźniaczek, to jednak na przemian one opisują podobne sytuacje i trzecim okiem jest tutaj dialog jaki prowadzą z tą dodatkową osobą, więc mieliśmy obraz i myśli jego, oraz ich zdania na jego temat. Postacie o tym samym imieniu były momentami przedstawiane jako ich ksywki, lecz gdy dochodziło do konkretnych konfrontacji, to nie wiedzieliśmy o kogo chodziło. Później było to wyjaśnione. Myślę, że cała opowieść ich życia oraz urazu wzięła się od sceny, kiedy bliźniaczki znalazły ciało młodej kobiety nad brzegiem morza. W każdej z nich wywołało to nieodwracalny skutek, ale na różnych płaszczyznach. W ten sposób jedna z nich postanowiła zrobić wszystko, by dowiedzieć się jak tamta zginęła. Dzięki temu lub przez to poznała prawdziwe twarze wielu osób. Niektórzy zakładali maski i za nimi przykładni w uczynkach wykorzystywali naiwność innych. Najbardziej jednak zabolała mnie tutaj postać mężczyzny, który był mężem dorosłej kobiety po przejściach. Akceptował ją taką jaka była, kochał bez względu na wszystko i wciąż do utraty tchu czekał na jej powrót. Totalnie mnie rozczulał, bo stwarzał pozory mężczyzny idealnego, który kocha całym sobą i poświęca się, swoje życie, wszystko co ma tylko dla niej. Może i na początku był nieco podejrzany, ale dopiero koniec wszystko wyjaśnił. Aż czasami się wzruszałam. Ta książka zawarła w sobie wszystko, co zawsze sama chciałam napisać. Poplątana jak rozum wielobiegunowej choroby i wciągająca niczym wody na których płynął Titanic. ,,Jestem zawsze. Dla ciebie. Kocham cię." Życzę takiej miłości każdemu. Niesamowicie mnie zaskoczyła. Przeczytajcie i sami oceńcie.

Nie ratuj mnie , nie ratuj mnie, bo nic mnie to nie obchodzi. Dopóki kłamstwo nie stanie się prawdą , dopóki kochasz dopóki wierzysz.. Nie ratuj mnie. Dwie siostry. Bliźniaczki. Dwie połówki całości. Ada i Agnieszka. Jedna uporządkowana , z karierą pisarki , pięknym domem i bogatym wpatrzonym w nią niczym w obrazek mężem. Druga, nieujarzmiona , szukająca swojego miejsca na ziemi. Odcięła się od rodziców i siostry , lecz z Adrianną spotyka się w tajemnicy w niewielkim domku w Zakopanem. Tegoroczne spotkanie kończy się jednak w tragiczny i nieprzewidziany przez kobiety sposób, a po tych wydarzeniach już nic nie będzie takie samo. Aga przejmuje życie, które od zawsze ją fascynowało.. Okazuje się jednak ,że najbliższa sercu osoba skrywała wiele sekretów z których każdy wydaje się mroczniejszy od poprzedniego. Dlaczego osadzony w więzieniu morderca nienawidzi pani Leman? I co wspólnego ma z tym wszystkim śmierć studentki Natalii Majkowskiej? Kto naprawdę stracił życie? Szczerze mówiąc pierwsze rozdziały książki bardzo mnie zaciekawiły, choć niekiedy gubiłam się w narracji. Z czasem autorka zaczęła odsłaniać przeszłość dziewczyn. Pełną namiętności, zazdrości, wzajemnych pretensji i gniewu. Mimo wszystko w pewnym momencie fabuła mnie zburzyła i zaczęła się rozmywać. Oczekiwania miałam duże, jednak mówiąc zupełnie szczerze nieco się rozczarowałam.

Czy uważasz, że więź pomiędzy bliźniakami (zwłaszcza jednojajowymi) jest faktycznie taka wyjątkowa? Gdzieś przeczytałam, że w przypadku bliźniaków jednojajowych mamy do czynienia z jednym mózgiem, ale w dwóch ciałach… Czy może być to prawdą? Magdalena Zimniak w swoim najnowszym thrillerze psychologicznym „Pęknięta kra” przedstawia szczególną więź bliźniaczek Ady i Agi. Tworząc ich historię, wchodzi głęboko w umysły kobiet i wyciąga na światło dzienne wszystkie ich najmroczniejsze zakamarki. Idealnie ukazuje mechanizm więzi łączącej bliźniacze rodzeństwo oraz sposób, w jaki wpływa ona na ich życie. Fabuła od samego początku jest mroczna i nieoczywista. Pełno w niej niejasnych kwestii, a w pewnym momencie już nie można być pewnym, co jest prawdą, a co wytworem zaburzonego postrzegania rzeczywistości. W tę książkę naprawdę trzeba się wczytać, aby wszystko dobrze zrozumieć. Tutaj może liczyć się każdy gest, każde słowo, a nawet mimika twarzy. Strona za stroną wnikamy w umysły sióstr, próbujemy je zrozumieć i poznać. Chcemy przeniknąć ich osobowości i poczuć wszystkie emocje, które są niezwykle trudne. Cofamy się w przeszłość, aby zrozumieć, co stało się z więzią bliźniaczek i dlaczego tak wiele negatywnych emocji walczy z siostrzaną miłością. Wszystko to niezwykle mnie zaangażowało, przez co nie mogłam odłożyć książki na bok. Sama końcówka „pozamiatała” wszystko i była prawdziwą bombą, której naprawdę się nie spodziewałam. „Pęknięta kra” to kolejny świetny thriller psychologiczny na koncie autorki. Książka angażuje, pozwala zagłębić się w odmęty ludzkiej psychiki i sprawia, że zatracamy się w lekturze na dobre. Serdecznie polecam!

„Pęknięta kra” to kolejna książka pani Magdaleny Zimniak, która wciągnęła mnie bez reszty. Przeczytała ją w dwa wieczory i nie potrafiłam się od niej oderwać nawet na chwilkę. Autorka wspaniale nakreśliła portret psychologiczny sióstr. To co lubię w thrillerach to ich mroczny klimat. I tutaj go znalazłam. Historia bliźniaczek trzyma w napięciu. Nic tutaj nie jest oczywiste i czasami zastanawiałam się co tu jest prawdą, a co nie. Dopiero gdy poznajemy przeszłość Ady i Agi powoli wszystko staje się jasne. Agnieszka i Ada to bliźniaczki. Aga woli swobodny tryb życia. Nigdy nie pragnęła stabilizacji. Jej przeciwieństwem jest Ada. Ta jest poukładana i ułożona. Pewnego dnia Agnieszka zrywa kontakt z rodzicami, rzuca studia i postawia żyć po swojemu. Co jakiś czas jednak spotyka się z siostrą w Tatrach. W miejscu, które jest tylko ich i nikt o nim nie wie. Domek, do którego lubią wracać podobno jest nawiedzony. W tym miejscu dochodzi do tragedii. Ada ginie, a Aga postanawia zając jej idealne życie. Ale czy na pewno idealne? Czy Ada jest na pewno taka ułożona jak sądziła do tej pory Aga? Książkę czyta się z jednej strony dość szybko, ale z drugiej strony wymaga ona nieco większego skupienia się. Nie jest ona łatwą lekturą, ale uważam, że warto sięgnąć po ten tytuł jak również po inne książki Pani Magdy.