Perspektywa T.2 Rozdarcie

Znacie, ten moment, gdy sięgacie po książkę, a ona już po kilku stronach wciąga Was bez reszty? Tak właśnie miałam z "Rozdarciem"! Po fenomenalnym "Zaślepieniu" myślałam, że autorka nie zdoła mnie już tak zaskoczyć. A jednak... dostałam historię, która momentami po prostu wyrywała serce i deptała po nim, by za chwilę dać promyk nadziei 🌧️☀️ O czym właściwie jest ta książka? Tym razem Natalia Pożarowszczyk oddaje głos Uli – przyjaciółce Oliwii z pierwszego tomu. Z pozoru to kobieta sukcesu: spełniona architektka, szczęśliwa u boku partnera, otoczona przyjaciółmi. Ale jak to w życiu bywa – pozory często mylą. Gdy w jej życiu pojawia się duch przeszłości, a wraz z nim dawne uczucia i wspomnienia, misternie zbudowany świat zaczyna się trząść w posadach. To historia o tym, że nie da się uciec przed demonami przeszłości – w końcu cię dogonią. Emocje? Tu ich nie brakuje! Jestem totalnie rozbita! 😭 Ta książka to istny rollercoaster emocjonalny. Ula przeszła tak trudną drogę – alkoholizm matki, własne uzależnienia, toksyczne relacje... Aż chciało się wejść do środka i przytulić ją mocno. Czułam dosłownie każde jej rozdarcie między tym, co bezpieczne, a tym, co nieznane, między dawną miłością a teraźniejszością. Kibicowałam jej z całych sił, a kiedy upadała – łamało mi to serce. Autorka ma niesamowity dar do pokazywania trudnych tematów – przemocy, uzależnień, traum – ale robi to z ogromną wrażliwością i dojrzałością. I wiecie co? Na końcu książki znajdziecie numery telefonów z pomocą dla osób w kryzysie. To taki piękny gest, który pokazuje, że autorce naprawdę zależy na czytelnikach. Jak czytało mi się tę książkę? 🏃♀️ Akcja? Gładka i wciągająca! Przynajmniej do połowy czytało mi się rewelacyjnie, choć przyznaję – gdzieś w środku na chwilę przystanęłam, by za chwilę znów połknąć bakcyla i gnać do końca. A zakończenie... Jezu! To jest dopiero cios prosto w splot słoneczny. Już myślałam, że wszystko zmierza ku dobremu, a tu taki cliffhanger! 😱 Czekam na trzeci tom z niecierpliwością! Styl autorki jest lekki I bez zbędnego patosu. Czyta się szybko, mimo że książka ma ponad 500 stron. Dla kogo będzie to lektura idealna? Jeśli lubicie historie, które: · rozwalają Was emocjonalnie 💔 · pokazują prawdziwe, nieprzeidealizowane problemy · mają bohaterów z krwi i kości · skłaniają do refleksji nad własnym życiem "Rozdarcie" jest dla Was! Ale uwaga – to nie jest lekka komedyjka do poduszki. To książka, która wymaga od czytelnika pewnej dojrzałości i odporności psychicznej, bo tematy, które porusza, są ciężkie i bardzo realne. Koniecznie czytajcie po "Zaślepieniu" – historie są ze sobą mocno powiązane, a znajomość pierwszego tomu bardzo pomaga zrozumieć relacje między bohaterami. Moja ocena: 10/10 🌟 Bo to książka, która zostaje z tobą na długo. Która uświadamia, że każdy z nas ma swoje demony, ale zawsze można znaleźć w sobie siłę, by iść dalej. BRUNETTE BOOKS

„Rozdarcie” Natalii Pożarowczyk to druga część niezwykle wciągającej trylogii „Perspektywa”, która zachwyca zarówno pod względem konstrukcji fabuły, jak i głębi psychologicznej bohaterów. Powieść kontynuuje losy trójki przyjaciół – Oliwii, Ulki i Andrzeja, którzy w pierwszym tomie zdobyli serca czytelników swoją autentycznością i skomplikowanymi emocjami. W „Rozdarciu” autorka zabiera nas jeszcze głębiej w świat swoich postaci, pokazując ich zmagań z przeszłością, codziennymi wyzwaniami i konsekwencjami wcześniejszych wyborów. Główną bohaterką jest Ulka Marron, kobieta sukcesu – architektka i projektantka wnętrz, mająca stabilne życie i bliskie relacje. Na pierwszy rzut oka wydaje się pewna siebie, niezależna i opanowana, jednak pojawienie się dawnej miłości wywołuje w niej lawinę wspomnień i emocji związanych z trudnym dzieciństwem i problemami matki z alkoholem. Ulka musi zmierzyć się z tym, co od dawna starała się ukryć i uporządkować, a jej wewnętrzna walka jest jednym z najciekawszych aspektów książki. Przez pryzmat jej historii Pożarowczyk porusza ważne problemy społeczne – alkoholizm, przemoc, traumę z dzieciństwa, a także nietolerancję i różne formy wykluczenia. Nie mniej fascynujące są losy pozostałych bohaterów – Oliwii i Andrzeja, którzy również stają przed własnymi wyzwaniami, konfliktami emocjonalnymi i koniecznością podejmowania trudnych decyzji. Dzięki temu cała opowieść zyskuje wymiar wielowymiarowy – pokazuje, jak różnorodne mogą być drogi do samopoznania i jak ważne jest wsparcie przyjaciół w trudnych momentach życia. Styl autorki jest lekki, a jednocześnie pełen wrażliwości i subtelnej głębi. Natalia Pożarowczyk potrafi z jednej strony wciągnąć czytelnika wartką akcją i dialogami, z drugiej – poruszyć najdelikatniejsze emocje, ukazując realia psychologiczne bohaterów. Widać tu również dojrzałość literacką autorki, która umiejętnie balansuje między dramatem a nadzieją, pokazując, że nawet w obliczu trudnych doświadczeń można odnaleźć siłę i sens życia. Przesłanie powieści jest niezwykle wartościowe – pokazuje, że przeszłość kształtuje nas, ale nie musi nas ograniczać; że odwaga w stawieniu czoła własnym lękom i traumom pozwala odzyskać równowagę i zbudować szczęśliwe życie. To opowieść o sile przyjaźni, miłości, wybaczeniu i świadomym podejmowaniu decyzji, które pozwalają na autentyczne życie. Jako drugi tom serii „Perspektywa”, „Rozdarcie” zachwyca zarówno kontynuacją losów znanych bohaterów, jak i możliwością jeszcze głębszego zanurzenia się w emocjonalny świat postaci. To książka, która porusza i skłania do refleksji, a jednocześnie daje poczucie nadziei i ciepła. Polecam ją każdemu, kto lubi literaturę obyczajową z mocnym psychologicznym tłem – zarówno do osobistej lektury, jak i jako inspirację, by lepiej zrozumieć bliskich i otaczający nas świat. Ja po nią sięgam z ogromnym zachwytem i niecierpliwością czekam na trzeci tom trylogii.