Piękna i egzekutor

W tej części poznajemy bliżej Lotaria, brata Salvatore i Marissę, przyrodnią siostrę Giny. Czy egzekutor rodzinny, a przy tym bawidamek da radę pokochać i utrzymać przy sobie tylko jedną kobietę? Historia wciąga od pierwszej strony. Zresztą mafii nigdy dość! W tym tomie autorka skupiła się bardziej na bohaterach, jest też mniej mroku, czasami było przewidywalnie, a Lotario nie pokazywał pazura jak jego brat. Relacja między Marissą a Lotariem od początku jest skomplikowana i pełna sprzeczności. Na każdym kroku czuć jak pożądanie walczy z obowiązkiem, a uczucia z zasadami mafii. Lotario w pierwszej części i na początku tej jawił się ja brutalny, jednak po bliższym poznaniu złagodniał i okazało się, że jest momentami wewnętrznie rozdarty. Marissa z kolei nie jest typową naiwną bohaterką. Ma swoje zasady i poczucie moralności, co sprawia, że jej wybory są bardziej wiarygodne i angażujące. Jej postać bardzo mi się podobała. Fabuła rozwija się płynnie, choć momentami jest przewidywalna. Mimo to czytało mi się bardzo dobrze i szybko. Na plus zasługuje również to, że pojawiają się bohaterowie z poprzedniego tomu. Dzięki temu można dowiedzieć się co u nich słychać.

Krótkie choć intensywne spotkanie jednak nie skończyło się tak jak to sobie wyobrażał Lotario. To jednak wystarczyło, by Marissa utkwiła mu głęboko w głowie. Lotario średni z braci Marchetti– egzekutor mafii, wielbiciel kobiet na jeden raz. Typowy facet… więc będzie się działo… Marissa– siostra przyrodnia Giny. Sprowadza się bliżej siostry – chce odnaleźć spokój i siebie. Ale czy w tym wszystkim zazna spokoju Lotario? Jak długo będzie miotał się w swoich typowo męskich postanowieniach i zasadach. Świetna historia, pełna napięć, humoru, świata mafii, przyjaźni i oddania. Już Służąca diabła mnie zachwyciła, Piękna i egzekutor tylko potwierdziły mój zachwyt! Pióro autorki lekkie, a słowa przelane na papier zachwycają z każdą przewróconą stroną. Ogromnie polecam tę historię.

„Piękna i Egzekutor” to romans osadzony w mrocznym, mafijnym świecie, gdzie uczucia są równie niebezpieczne jak broń, a lojalność ma swoją cenę. Historia jest naszpikowana emocjami i trudnymi wyborami, które są wymuszone przez zakazane uczucia i grę pozorów. Marissa zostaje uwikłana w intrygę, która od początku miała być tylko zadaniem do wykonania. Nic jednak nie idzie zgodnie z planem, gdy na jej drodze staje Lotario – bezlitosny egzekutor z mroczną przeszłością. Ich relacja rodzi się na kłamstwie, co szybko prowadzi do gniewu i nieufności, jednak los uparcie splata ich ścieżki - czy tego chcą czy nie. Pożądanie, przed którym oboje próbują się bronić, narasta z każdą kolejną stroną. Właśnie takie historie o mafijnym świecie i intensywnych uczuciach lubię najbardziej. Fabuła jest świetnie skonstruowana – pełna intryg, rodzinnych powiązań i sytuacji, w których „rodzinka” nie potrafi trzymać się z dala od cudzych spraw i chętnie wtyka paluszki tam, gdzie nie powinna. Ten element dodaje historii dynamiki i sprawia, że świat przedstawiony wydaje się być niezwykle prawdziwy. Ogromnym atutem książki jest także humor, który doskonale przełamuje mroczniejszy klimat. Docinki, słowne potyczki i wzajemne zaczepki między braćmi wprowadzają lekkość i sprawiają, że bohaterowie zyskują jeszcze bardziej na plus i są niezwykle realni. Dzięki temu emocje nie przytłaczają mimo, że sięgają zenitu, a lektura dostarcza nie tylko napięcia, ale i uśmiechu. „Piękna i Egzekutor” to propozycja dla fanów romansów mafijnych, w których obok namiętności pojawiają się moralne dylematy, rodzinne zależności i bohaterowie z charakterem. To opowieść o uczuciu, które nie powinno się wydarzyć, a mimo to okazuje się silniejsze niż rozsądek, strach i narzucone reguły. Mafijny egzekutor, to też człowiek, który ma serce - tyle, że nie dla wszystkich - tylko dla tej jedynej kobiety. Polecam serdecznie 💍🌹 Cytaty: „We­dług niego Sa­lva­to­re pusz­cza­jąc Ginę do ja­kie­goś sek­sklu­bu peł­ne­go na­pa­leń­ców i sek­su­al­nych dzi­ku­sów. Może i był pe­wien jej mi­ło­ści i wier­no­ści, Dazio tak samo z Sofią, ale co z Ma­ris­są? Ponoć także miała z nimi iść. Kto zadba o to, by nie stała się jej żadna krzyw­da? Kto uchro­ni ją przed tymi wszyst­ki­mi na­tar­czy­wy­mi spoj­rze­nia­mi? A co, jeśli… Jeśli pozna ja­kie­goś męż­czy­znę, który bę­dzie chciał ją za­brać do któ­re­goś z vi­pow­skich pokoi? I do­ty­kać… Ja pier­do­lę.” „Uniosła wzrok nieco wyżej i w końcu ich spojrzenia się spotkały. Kącik ust Marissy poszybował w górę w nieśmiałym uśmiechu, a błysk czekoladowych oczu dotarł do pustego miejsca w sercu Lotaria, zapełniając je.”