Piękni gangsterzy. Piękny kryminalista. Tom 2

„Piękny kryminalista” to drugi tom serii „Piękni gangsterzy”. Tym razem otrzymaliśmy historię Kiliana Blacka, brata Liama, którego losy poznaliśmy w pierwszej części. Od razu informuję, że obie książki łączą się ze sobą, więc należy je czytać po kolei. Kilian i Juliet to bohaterowie, których darzy się sympatią już od pierwszych stron książki. Oboje byli charakterni, pewni siebie i wiedzieli czego chcą. Kilian za wszelką cenę próbował zdobyć Jules, ale dziewczynie ciężko zaimponować. Mężczyzna miał naprawdę trudne zadanie. Żywiołowa i nietuzinkowa Juliet od samego początku dała się mu poznać jako kobieta odważna, pyskata i lubiąca ryzyko. I tym go ujęła. Jej uroda była tylko dodatkowym atutem. I choć kobieta była początkowo odporna na jego komplementy, to z czasem nawet jej ciężko było utrzymać mur, którym się otoczyła. Bo Kilian, jako mężczyzna, dla którego nie ma rzeczy niemożliwych, typowy pan i władca, łatwo się nie poddawał. Jeśli mu na czymś zależało, to zdobywał to za wszelką cenę. Między bohaterami iskrzyło już od pierwszego spotkania. Ich słowne potyczki i pożądanie, które między nimi było, dodawało tej historii pazura i pikanterii. Ich relacja rozpoczęła się nietuzinkowo i w zasadzie cały czas rozwijała się wbrew wszelkim schematom. I właśnie to było w niej takie niezwykłe i wciągające. Chociaż Jules za wszelką cenę starała się bronić przed urokiem władczego Kiliana, to od samego początku była na straconej pozycji. A jeśli do tej historii dodamy jeszcze energiczne i zwariowane przyjaciółki Juliet, jej kompanki w przestępczych działaniach, to gwarantuję, że dodatkowo będziecie się przy niej świetnie bawić. Dla mnie ta książka była wciągająca i bardzo dobrze napisana. Tylko do jednego mogłabym się przyczepić: nie bez powodu literatura kobieca jest literaturą kobiecą i uważam, że nawet tłumaczeniem nie powinien zajmować się mężczyzna. Bo zwroty typu „jebać się” czy „pukać się” nie pasują do tego typu historii i mnie osobiście rażą. A mam przeczucie, że tu akurat wina leży po stronie tłumacza 😉 Ale i tak oczywiście Wam polecam ❤️

Gangsterski romans z przymrużeniem oka? Co wy na to? "Piękny kryminalista" od @jtgeissingerauthor z @wydawnictwoniezwykle to w mojej ocenie mistrzostwo świata. Jeśli zachwycałam się pierwszym tomem o losach Tru i Liama, to tutaj historia Kiliana i Juliett pobiła wszystko na łeb na szyję. Od poczucia humoru koleżanek głównej bohaterki począwszy a skończywszy na tym niewyobrażalnym przyciąganiu gangstera i złodziejki. Uśmiałam się i oblewalam się rumieńcem co chwilę podczas lektury. Kilian może i jest lustrzanym odbiciem swojego brata, może i przejął jego obowiązki z całym "dobrodziejstwem inwentarza" ale nawet w najśmielszych snach nie spodziewał się,że jego działalność może paść ofiarą dość specyficznej szajki złodziejaszków. Za punkt honoru obrał więc sobie poznać ich tożsamość. Jak to czego się dowie wpłynie na jego dalsze życie? On zagorzały kawaler nie szukający miłości ani zobowiązań nagle uświadamia sobie,że ta która ośmieliła się sięgnąć po jego własność, niepostrzeżenie skradła mu coś o wiele cenniejszego. Julia zaś niewiele ma wspólnego ze swoją imienniczką z Szekspirowskiego dramatu. Ona i jej przyjaciółki to postaci które każda kobieta chciałaby poznać w swoim życiu.To dziewczyny które można skwitować damskim odpowiednikiem trzech muszkieterów. Są gotowe wskoczyć za sobą w ogień w każdej sytuacji. Są też skarbnicą genialnych tekstów które można śmiało przenieść do naszego realnego życia. Wiedzą kiedy sprowadzić na ziemię z obłoków, a kiedy sprzedać motywującego kopniaka w cztery litery.Ja nie wiem jak to robi autorka bo często niestety zdarza się tak,że kolejne tomy serii są jak odgrzewany kotlet, powielany schemat. Tutaj jest wręcz odwrotnie, poziom fabuły i wykreowania bohaterów wywindował się na orbitę jak wspomniana w książce satelita szpiegowska. Mogłabym tak bez końca się rozpływać i zachwycać. Musicie przeczytać.