Pierwsza wojna polsko-indiańska. Ameryka łacińska w pół drogi

Książka została nagrodzona "Bursztynowym Motylem" im. Arkadego Fiedlera – przyznawana od 1996 roku jako nagroda dla uczczenia pisarza i obieżyświata Arkadego Fiedlera. Honoruje się nią corocznie polskiego autora najlepszej książki o tematyce podróżniczej i krajoznawczej. W tym roku sięgnął po nią m.in Roman Warszewski pisarz, dziennikarz, redaktor podróżnik, który zakochał się w Ameryce Łacińskiej. Nagrodę otrzymał za książkę "Pierwsza wojna polsko-indiańska". Tym razem trochę pomarudzę. Książka składa się z oddzielnych reportaży, czasami opowiadań. Każda z tych form snuje opowieść o innym ciekawym miejscu, o intrygującej postaci. Ale... są one niestety nierówne od pasjonujących reportaży, jak ten kiedy w dotarciu do celu autor z towarzyszami podróży przebija się przez wybuchający skały. W drodze powrotnej walczy z czasem, by zdążyć na samolot. Bardzo podobał mi się styl tajemniczości przy opisywaniu domów Hemingwaya i Fridy. Jak w dobrym kryminale w ostatnim zdaniu odkrywamy nazwisko postaci, o której pisze. Z Hemingwayem miałem trochę problemu, ale postać Fridy "obczytałem" już sporo, stąd od razu wiedziałem, że chodzi o siedzibę wielkiej malarki. Ale są też takie opowiadania bez pazura opierające się bardziej na opisie historycznym. W sumie nie żałuję żadnej chwili spędzonej z tą książką, chociaż momentami napięcie i zaciekawienie mocno spadało. Moim osobistym zdaniem tytuł "Pierwsza wojna polsko-indiańska" to wydarzenie tylko opisane w jednym z rozdziałów, sugeruje, że całość książki poświęcona jest temu mało znanemu wydarzeniu z historii Polski. Myślę, że tytuł jakiś bardziej ogólny byłby bardziej adekwatny dla zawartości książki. W końcu przed zakupem wydania papierowego ogląda się go i decyduje na zakup, a nie jak w necie klika się w materiał, bo zainteresował tytuł, który i tak mocno odjeżdża od jego sensu.