Pierwsze nuty wiosny

Każdego roku, po długich, mroźnych miesiącach, orkiestra leśnych zwierząt pn. Pierwsze Nuty Wiosny, budzi wiosnę swoją delikatną muzyką. W tym roku, po raz pierwszy, chce do nich dołączyć borsuczka Buczka i podekscytowana biegnie na przesłuchanie. Niestety, dynamiczne, głośne dźwięki jej muchomorkowej perkusji nie znajdują uznania u dyrygenta - Pana Łosia, który odsyła ją z kwitkiem. Smutna wędruje przez las i nagle słyszy melodię bardzo podobną do tego, co gra w jej własnej duszy! Okazuje się, że to dzięcioł stuka dziobem w drzewo, bóbr miarowo uderza ogonem w skutą lodem ziemię i zając, kicając bębni w twardą ziemię. Razem zaczynają grać tak głośno i dziko, że z drzew spadają czapy śniegu, a wszystkie, śpiące jeszcze zwierzęta, budzą się ze snu. Udało się! Buczka i jej hałaśliwi przyjaciele stworzyli nowy, wiosenny zespół! Lecz, aby obudziły się kwiaty, obie orkiestry muszą połączyć siły. Czy uda im się współpracować? Ta wesoła, ciepła książka to nie tylko celebracja wiosny, ale także opowieść o tym, by wierzyć w siebie i nie poddawać się. By być odważnym i iść za swoją pasją. Pięknie ujęła to w słowa Jennifer Bower, autorka ilustracji, która w dedykacji napisała: „Dla tych, którzy mają w sobie odwagę, by wybijać w życiu swój własny rytm. Wasz zespół Was odnajdzie”. To także opowieść o wartości współpracy. Wiosenny i radosny jest tu nie tylko tekst, lecz także ilustracje. Jestem zachwycona ich klimatem oraz dowcipem ilustratorki. Uważny obserwator znajdzie tu mnóstwo śmiesznych detali, jak chociażby motywacyjne hasło przyklejone na lustro, zagubiony pod ziemią pierścionek, wałki na głowie pani zającowej, czy jej męża z gazetą na sedesie. Na końcu, autorka skierowała słowa bezpośrednio do dzieci, opowiadając im o melodii budzącej się do życia przyrody i zachęcając je do stworzenia własnej piosenki na powitanie wiosny. Gorąco polecam!